Beata Czebator‑Magulska, Grzegorz Kachel, Jarosława Deja, Agnieszka Bzoma‑Żebrowska, Jarosław Zając, Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska, Jarosław Komorowski i Antoni Łuczak mają współudział w systemowych zbrodniach wobec Rafała i Mariusza Krzyształowskich.

List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz R.P. oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej – twarde dowody Kliknij

Beata Czebator‑Magulska, Grzegorz Kachel, Jarosława Deja, Agnieszka Bzoma‑Żebrowska, Jarosław Zając, Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska, Jarosław Komorowski i Antoni Łuczak mają współudział w systemowych zbrodniach wobec Rafała i Mariusza Krzyształowskich.

Rafał i Mariusz Krzyształowscy stali się ofiarami państwowej zbrodni, której aparat wykonawczy przywdziewa togę, a niekiedy uśmiech i tytuł „mecenasa”. Ten trwający od 1997 roku przestępczy proceder – pełen pogardy, szyderstwa i fasadowej sprawiedliwości – został nie tylko starannie ukartowany, ale też prawomocnie usankcjonowany przez przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, którzy powinni stać na straży prawa, a stali się jego grabarzami.

Wśród tych, którzy ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność za podtrzymywanie łańcucha sądowo‑prokuratorskich zbrodni, należy wymienić: prezes Sądu Rejonowego w Wejherowie Beatę Czebator‑Magulską, jej zastępcę Grzegorza Kachla, sędzię Jarosławę Deję oraz adwokat Agnieszkę Bzoma‑Żebrowską. Wszyscy oni, zamiast przeciąć trwającą od dekad spiralę przemocy instytucjonalnej, aktywnie ją wspierali. Nie z nieświadomości. Z pełną premedytacją.

Prawnicza szopka w Wejherowie za 913,20 zł. Kliknij

Najbardziej dobitnym symbolem tej patologii jest adwokatka z urzędu – Agnieszka Bzoma‑Żebrowska. Otrzymała ona astronomiczną kwotę 913,20 zł od sędzi Jarosławy Dei za… nic. Za brak kontaktu z klientem. Za ignorowanie korespondencji. Za odmowę przygotowania stanowiska procesowego. Za zlekceważenie dowodów. I przede wszystkim – za całkowite podporządkowanie się scenariuszowi napisanemu przez sądową sitwę.

Podczas gdy inni obrońcy w podobnych sprawach otrzymywali po 147,60 zł, Bzoma‑Żebrowska została sowicie wynagrodzona za swoją milczącą lojalność wobec układu. Nie wykonała żadnej czynności, która służyłaby interesowi pokrzywdzonych. Nie obroniła, nie działała, nie rozmawiała.

Jej „udział” sprowadził się do obecności na sali sądowej i odegrania ustawionej roli proceduralnego alibi, które miało stworzyć pozory legalności. To nie była obrona – to była hucpa prawnicza. Bezczelna farsa, której jedynym celem było tuszowanie sądowej zbrodni.

Sędziowie z Poznania, czyli spektakl pozorów i grzywna za prawdę. Kliknij

Grzywna za prawdę. Jak poznańscy sędziowie próbowali uciszyć Rafała Krzyształowskiego

Gdy Rafał Krzyształowski postanowił wyciągnąć na światło dzienne to, co od lat działo się w sądach i prokuraturach okręgu koszalińskiego, spotkała go typowa reakcja systemu. Trójka sędziów z Sądu Okręgowego w Poznaniu – Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska i Jarosław Komorowski – postanowiła go ukarać grzywną w wysokości 1000 zł.

Nie byłoby w tym nic „szczególnego”, gdyby nie sposób, w jaki to zrobiono. Nie dano mu prawa do obrony. Nie wysłuchano go. Nie wezwano na posiedzenie. Postanowienie zapadło zaocznie – w ciszy gabinetów, z wyrokiem napisanym na długo przed tym, jak mógł w ogóle przedstawić swoje racje. Grzywna nie była karą za czyn. Była karą za słowa. Za to, że ośmielił się mówić prawdę o sądowej mafii.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu nie miał wyjścia – uchylił tę decyzję, uznając ją za rażąco bezprawną. Ale co z tego? Pieniądze oddano, a sędziowie, którzy dopuścili się tego haniebnego aktu, wciąż orzekają. Nikt nie poniósł konsekwencji.

„Omerta” białogardzkiego herszta prokuratury, Jarosława Zająca. Kliknij

Ten sam mechanizm ochrony przestępczego systemu potwierdza prokurator Jarosław Zając z Białogardu, pełniący rolę lokalnego herszta milczenia. W lutym 2023 r., mając przed sobą komplet udokumentowanych dowodów zbrodni sądowo‑prokuratorskich, popełnianych przez dziesięciolecia na rodzinie Krzyształowskich, odmówił nawet ich weryfikacji.

Nie wszczął postępowania. Nie przeanalizował materiałów. Nie wykonał podstawowych obowiązków. Zachował się jak mafijny notariusz, którego jedynym zadaniem jest chronić interesy „swoich” – bez względu na cierpienie i krzywdę ofiar.

Zając doskonale wpisał się w logikę omerty, w której najważniejsze jest milczenie – nie sprawiedliwość. To nie prokurator, to strażnik zmowy, której jedynym celem jest utrzymanie bezkarności koszalińskiego układu.

System nie zawodzi. On działa dokładnie tak, jak został zaprojektowany. Kliknij

Przypadek Krzyształowskich to nie wyjątek. To modelowy przykład funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej w togach, działającej pod szyldem „Rzeczpospolitej Polskiej”. Przez 28 lat ten system nie pomylił się ani razu – bo nigdy nie miał działać uczciwie. Jego celem nigdy nie była sprawiedliwość. Jego celem jest represja, ochrona swoich i bezwzględne niszczenie tych, którzy mają odwagę mówić prawdę.

To nie są błędy, potknięcia czy nieudolność. To zbrodnie – popełniane z pełną świadomością, w białych rękawiczkach, przez konkretnych ludzi. Przez sędziów, adwokatów, prokuratorów, prezesów sądów – którzy z pełną odpowiedzialnością współtworzą układ chroniący własne interesy, łamiąc jednocześnie prawa i życie zwykłych ludzi.

28 lat bezkarności. 28 lat przemocy pod pozorem prawa. 28 lat hańby wymiaru sprawiedliwości. Kliknij

Dziś już nikt nie może udawać, że nie widzi. Nikt nie ma prawa mówić: „nie wiedziałem”. Zbrodnia instytucjonalna, która przez 28 lat rozciągała się nad losem Rafała i Mariusza Krzyształowskich, została opisana, udokumentowana i wielokrotnie zgłoszona odpowiednim organom.

I co? I nic.

System nie zareagował, bo to nie był dla niego wyjątek – to była codzienność. Ta sama machina, która miała chronić obywatela, została użyta przeciwko niemu. Ci, którzy ślubowali strzec prawa, zamienili je w pałkę do bicia. Ci, którzy mieli orzekać sprawiedliwie – milczeli, mataczyli, tuszowali. Ci, którzy mieli pomagać – sprzedawali obojętność w białych rękawiczkach.

Jeśli to nie jest zorganizowana działalność przestępcza – to czym jest ? Kliknij

Tego nie można już naprawić. Tego nie przykryją nowe pieczątki, nowe „procedury” i medialne frazesy o reformach. To można tylko ujawnić, nazwać po imieniu i rozliczyć. Bo każda godzina zwłoki to przyzwolenie na kolejne ofiary. A każda bezkarność to nowe pokolenie togowych oprawców, które rośnie w poczuciu, że prawo jest ich prywatnym narzędziem.

System trzeba rozliczyć. Z imienia, nazwiska i paragrafu. A potem rozmontować do fundamentów. Innej drogi już nie ma, jeśli mamy mówić o państwie prawa, a nie jego karykaturze.

Bo tu nie chodzi już o jedną rodzinę. Tu chodzi o to, czy Polska ma być państwem obywateli – czy prywatnym folwarkiem bezkarnych kast.

I ten wybór – prędzej czy później – trzeba będzie podjąć.

Kliknij i przejdź do https://rzeczpospolitaprzestepcza.pl/

„Nemo est supra legem.”

C.d.n.

Beata Czebator‑Magulska, Grzegorz Kachel, Jarosława Deja, Agnieszka Bzoma‑Żebrowska, Jarosław Zając, Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska, Jarosław Komorowski i Antoni Łuczak mają współudział w systemowych zbrodniach wobec Rafała i Mariusza Krzyształowskich.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi