Zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości o kolejnym fałszywym oskarżeniu Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szajkę policyjną podinspektora Jacka Procia, bezpodstawnym skazaniu zaocznym wyrokiem nakazowym przez SSR Katarzynę Sikorską, zastosowaniu represji psychiatrycznej przez SSR Emilię Błażewicz, oraz karygodnych zachowaniach adwokata z urzędu Marka Klocka.

Klasyka polskiej procedury karnej w bolszewickim wydaniu.

Mafia sądowa okręgu Koszalina fałszywie oskarżyła niepokornego Redaktora NCI Barwy Bezprawia i jego syna o wykroczenie na terenie Sądu Rejonowego w Szczecinku, żeby stworzyć pretekst do zastosowania wobec nich kolejnej represji psychiatrycznej.

 

Rafał Krzyształowski Mariusz Krzyształowski ulWyszyńskiego67/8 78-400 Szczecinek

Szczecinek 5.11.2014

 Sygn. akt W 448 / 14

Minister Sprawiedliwości RP
Pan Cezary Grabarczyk
Al. Ujazdowskie 11
00-950 Warszawa

Zawiadomienie

o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw na naszą szkodę przez funkcjonariuszy policji w Szczecinku z współudziałem sędziów Sądu Rejonowego w Wałczu oraz karygodnym okpieniu obowiązków służbowych przez współpracującego z nimi adwokata z urzędu.

A mianowicie:

1. Podinspektorowi Jackowi Prociowi z KPP w Szczecinku zarzucamy:

Notoryczne podżeganie podwładnych do popełniania przestępstw na naszą szkodę oraz ochranianie ich przed odpowiedzialnością dyscyplinarną i karną. Współudział w wieloletnim bestialskim zaszczuciu nas przez swoich podwładnych, pozbawieniu ochrony prawnej i spreparowaniu bezpodstawnych „wniosków o ukaranie” dotyczących konfabulowanej interwencji w Sądzie Rejonowym w Szczecinku z dnia 3.09.2013 r., sporządzonych pod jego dyktando przez spolegliwego policjanta, aspiranta Tomasza Latkowskiego, który w ogóle nie brał udziału w „interwencji”.

Vide załączniki nr 1 i 2 – dwa policyjne wnioski o ukaranie.

2. Sędzi Katarzynie Sikorskiej z Sądu Rejonowego w Wałczu zarzucamy:

Współudział w przestępstwie na naszą szkodę, polegającym na wydaniu zaocznego wyroku nakazowego obciążającego nas grzywnami po 300 zł. Wyrok ten zapadł z pogwałceniem elementarnych norm prawa procesowego, bez zweryfikowania zasadności postawionych nam zarzutów, dopuszczenia do sprawy dowodów na naszą obronę i przesłuchania nas jako obwinionych.

Vide załącznik nr 3 – wyrok nakazowy z dnia 21.03.2014 r.

3. Sędzi Emilii Błażewicz z Sądu Rejonowego w Wałczu zarzucamy:

Nieuzasadnioną przewlekłość w udrożnieniu postępowania i zastosowanie wobec nas represji psychiatrycznej w postaci wydania postanowienia o poddaniu przymusowym, upokarzającym badaniom psychiatrycznym przez dyspozycyjnego psychiatrę sądowego, Jarosława Molędę. Wyznaczenie do pomocy w sprawie uprzedzonego do nas obrońcy z urzędu, w osobie adwokata Marka Klocka, i brak reakcji na nasze telefoniczne skargi dotyczące jego karygodnych zachowań, trzykrotnie zgłaszanych telefonicznie pracownikowi Sekretariatu Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Wałczu, Pani Alicji Piaseckiej. Z prośbą o sporządzenie okolicznościowych notatek służbowych z naszych zgłoszeń i przekazania ich ww. sędzi, aby z urzędu nakłoniła przydzielonego nam „mecenasa” do niezwłocznego wywiązania się ze swojej prawniczej powinności.

Dowód stanowi płyta CD z nagraniem rozmów przeprowadzonych z adwokatem Markiem Klockiem i pracownikiem sądowym Panią Alicją Piasecką, zatytułowana „Perfidne draństwa adwokata Marka Klocka i sędziego Emilii Błażewicz”.

Vide załącznik nr 4.

Adwokatowi Markowi Klockowi z Wałcza zarzucamy:
Notoryczne oszukiwanie i szkodzenie naszym interesom prawnym poprzez niedopełnienie obowiązków obrony „zleconej” przez „sąd”. Uporczywe uniemożliwianie nawiązania kontaktu służbowego w celu omówienia zagadnień sprawy i zweryfikowania niepodważalnych dowodów naszej niewinności, stanowiących podstawę prawną do niezwłocznego sporządzenia wniosku o odstąpienie Sądu od poddania nas nieuzasadnionym badaniom psychiatrycznym oraz umorzenia prowadzonego wobec nas postępowania.

Ponadto wszystkim wymienionym osobom zarzucamy zmowę przestępczą – zespołowe usiłowanie wrobienia nas w niepopełnione wykroczenie w celu stworzenia pretekstu do poddania kolejnym nieuzasadnionym, upokarzającym badaniom psychiatrycznym. Działania te zmierzały do umorzenia problematycznego dla naszych oskarżycieli postępowania sądowego w oparciu o niezachodzące przesłanki art. 31 § 1 k.k., a także do pozbawienia nas z premedytacją możliwości udowodnienia zmowy przestępczej Prezesów Sądu Rejonowego w Szczecinku, pracowników ich sekretariatu, policyjnych oskarżycieli oraz składów sędziowskich procedujących po stalinowsku w niniejszej sprawie.

Uzasadnienie:

Nie popełniliśmy zarzucanego nam wykroczenia i na tę okoliczność posiadamy rozliczne, twarde i niepodważalne dowody pod różną postacią, o których mowa między innymi w dwóch publikacjach Niezależnego Czasopisma Internetowego „Barwy Bezprawia”.

Vide załącznik nr 5 – „Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego ‘Barwy Bezprawia’ Rafała Krzyształowskiego”.
Vide załącznik nr 6 – „Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatałę i jego podwładnych”.

W związku z nieustannym, nieludzkim szykanowaniem nas i pozbawianiem ochrony prawnej przez lokalne władze, w dniu 16.12.2013 r. złożyliśmy w Prokuraturze Rejonowej w Szczecinku „Zawiadomienie o możliwości popełnienia kolejnej serii przestępstw na naszą szkodę przez szczecineckich policjantów: posterunkowego Zbigniewa Nogę, sierżanta Olgę Medenecką, z współudziałem starszych sierżantów Damiana Ciećwierza i Aurelii Drewczyńskiej oraz ich zwierzchników – podinspektora Jacka Procia i Józefa Hatałę”.

Vide załącznik nr 6.

Domagaliśmy się rzetelnego zbadania podnoszonych zarzutów, cofnięcia z Sądu Rejonowego w Szczecinku bezpodstawnego wniosku o ukaranie, udostępnienia do wglądu akt sprawy oraz przesłuchania nas na okoliczność zarzucanych nam czynów. Żądaliśmy także przesłuchania naszych oskarżycieli po wcześniejszym pouczeniu w trybie art. 233 § 1 k.k., a nie tylko w formie niezobowiązującego rozpytania. W tym również przesłuchania wskazanych przez nas świadków zdarzenia, których nazwiska mieliśmy ujawnić dopiero po przesłuchaniu naszych oprawców – w trakcie czynności konfrontacyjnych.

Do naszego zawiadomienia, poza policyjnymi wnioskami o nasze ukaranie, załączyliśmy publikację NCI „Barwy Bezprawia” dotyczącą „Prześladowania przez funkcjonariuszy…” (vide załącznik nr 5), oraz dwie płyty CD z filmami dokumentującymi bezpodstawne prowadzenie przeciwko nam „czynności śledczych” i bezpodstawne legitymowanie pod budynkiem Sądu Rejonowego w Szczecinku.

Vide załącznik nr 7 – film „Policyjny cyrk w mieszkaniu Redaktora Naczelnego NCI ‘Barwy Bezprawia’”.

Film ten demaskuje zmowę funkcjonariuszy, którzy – poza tym, że nie potrafili określić, na czyje polecenie nas nękali – na domiar złego nie posiadali przy sobie żadnych wiarygodnych dokumentów w sprawie rzekomego wykroczenia, uprawniających ich do prowadzenia czynności, a także uzasadniających najście naszego mieszkania.

Vide załącznik nr 8 – film „Bezpodstawna interwencja posterunkowego Zbigniewa Nogi i sierżanta Olgi Medeneckiej”.

Materiał filmowy jest bezspornym dowodem, że spisywanie nas przez policjantów miało charakter wybitnie represyjny. Było złośliwym odwetem za nasze domaganie się od nich podania nazwisk i rzeczywistych powodów ekspresowego przybycia do sądu. A co ciekawe – nie nałożono na nas mandatu karnego, a jedynie pod groźbą ukarania mandatem stanowczo zabroniono ponawiania próby kontaktowania się z Prezesem Sądu Ewą Bajkowską-Zielińską.

Ale prokurator Urszula Kuźbik z Prokuratury Rejonowej w Wałczu, z wiadomych powszechnie powodów, odmówiła wszczęcia zainicjowanego przez nas śledztwa w tej sprawie, przypisując nam chuligańskie zachowania w Sądzie Rejonowym w Szczecinku, które w ogóle nie miały miejsca.

W uzasadnieniu postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa posłużyła się kłamstwem, podając zmyśloną wersję przebiegu naszej wizyty w sekretariacie Prezes Ewy Bajkowskiej-Zielińskiej. Cyt.:

„Po otrzymaniu informacji, iż prezes sądu jest na urlopie, Rafał Krzyształowski polecił swojemu synowi Mariuszowi, aby ten filmował pracowników sekretariatu telefonem komórkowym. Mariusz Krzyształowski rozpoczął filmowanie pracowników sądu, nie przestawał. Mężczyźni nie reagowali na polecenia o opuszczeniu pomieszczenia sekretariatu. Zachowywali się głośno i dezorganizowali pracę pracowników administracji sądu. O sytuacji powiadomiono Policję. Poinformowana o sytuacji V-ce Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Maria Liszko-Jańczak przyjęła w gabinecie Rafała Krzyształowskiego i rozmawiała z nim. Po rozmowie Rafał Krzyształowski dobrowolnie opuścił gabinet. W pomieszczeniu sekretariatu ujrzał przybyłych na miejsce funkcjonariuszy policji – st. post. Zbigniewa Nogę i sierż. szt. Olgę Medenecką-Świętowicz. Rafał i Mariusz Krzyształowscy opuścili wraz z policją budynek sądu. Przed budynkiem Sądu Rejonowego zostali wylegitymowani. Przebieg interwencji był nagrywany przez Mariusza Krzyształowskiego. Opisane zachowanie Rafała i Mariusza Krzyształowskich zakwalifikowano jako wykroczenia z art. 51 § 1 kw i objęto postępowaniem KPP w Szczecinku o sygn. RSow 577/13…”.

Dowód stanowi treść „Postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa” wydanego w dniu 5 lutego 2014 r. przez prokuratora Urszulę Kuźbik, pod sygn. akt Ds. 115/14.

Vide załącznik nr 9 (druga strona dokumentu).

Zgodnie z mafijną zasadą decyzja prokuratora Urszuli Kuźbik została instrumentalnie przyklepana „Postanowieniem” wydanym przez dyspozycyjnego sędziego z Sądu Rejonowego w Szczecinku, Piotra Czerczaka – w dniu 3.04.2014 r. – pod sygn. akt II Kp 54/14.

Vide załącznik nr 10.

Ale prawda była zupełnie inna i wszyscy oszuści procedujący w sprawie o przypisane nam wykroczenie doskonale ją znają.

Wbrew temu, co zarzucają nam oskarżający nas policjanci-przestępcy, nasza wizyta w sekretariacie Prezesa Sądu Rejonowego w Szczecinku w dniu 3.09.2013 r. miała charakter pokojowy. Odbywała się bardzo spokojnie i kulturalnie z naszej strony – w określonym z urzędu dniu i godzinach wyznaczonych dla składania przez interesantów skarg i wniosków do Prezesa tegoż sądu.

Odwiedzenie Ewy Zielińskiej-Bajkowskiej stało się konieczne z uwagi na nawarstwienie problemów, jakie nam przysparzała, udzielając kłamliwych, wymijających sedno odpowiedzi na nasze rozliczne pisma – urzędowe i procesowe. Dotyczyły one jasno sprecyzowanych zagadnień i zarzutów pod jej adresem, jak też innych sędziów objętych poplecznictwem, koncertowo mataczących w naszych sprawach. Między innymi w sprawie karnej o sygn. akt II K 552/13, wymagającej szczególnego nadzoru Ministra Sprawiedliwości ze względu na to, że ma ona ścisły związek ze sprawą przypisanego nam wykroczenia.

Przede wszystkim próbowaliśmy ustalić u Prezeski, dlaczego szczecineccy sędziowie stawiają nam barykady nie do sforsowania w udrożnieniu tego postępowania – w postaci kosztów sądowych, od których z mocy prawa powinniśmy zostać zwolnieni. Tym bardziej, że zainicjowanie sprawy karnej osobie, która za pomocą Internetu wielokrotnie szkalowała nas, znieważała i poniżała na łamach NCI „Afery Prawa”, było konieczne. Zwłaszcza, że prokurator Jerzy Sajchta, dokonując bajkowych ustaleń w śledztwie o sygn. akt Ds. 1439/12, odmówił nam ścigania jej z urzędu, odsyłając po sprawiedliwość do miejscowego skorumpowanego sądu.

Wiedząc doskonale, że przy obecnych uwarunkowaniach nie mamy najmniejszych szans na udrożnienie procesu – z tych samych powodów, dla których sankcjonował rozliczne przestępstwa popełnione na naszą szkodę, umarzając wszystkie dochodzenia lub odmawiając ich podjęcia, pomimo iż na przeszkodzie stały twarde, niepodważalne dowody.

Dzisiaj już wiadomo, że nasze niepowodzenia w udrożnieniu tej sprawy karnej, jak też notoryczne sabotaże procesowe dokonywane w niej z premedytacją przez sędziego Klaudię Juraszczyk-Dudę oraz instrumentalne torpedowanie przez nią wszystkich naszych wniosków procesowych i dowodowych, należy łączyć z parasolem ochronnym rozpostartym nad Oskarżoną przez jej kumpla z ławy szkolnej – sędziego Ireneusza Górę, obecnego Prezesa Sądu Rejonowego w Szczecinku.

To on zadbał o jej interesy z byłą Prezes Ewą Zielińską-Bajkowską, fundując jej obrońcę z urzędu, pomimo braku przesłanek do skorzystania z takiego przywileju. Chroni też ją z sędzią Juraszczyk-Dudą przed rzetelnym zdiagnozowaniem psychiatrycznym – przy jednoczesnym nieludzkim szykanowaniu nas i poniżaniu wymuszeniem składania zeznań w sprawie w obecności biegłego psychologa sądowego Włodzimierza Wawrzynowskiego z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Koszalinie.

Pomimo iż przez siedemnaście lat nękania nas w przeróżnych czynnościach procesowych w okręgu Koszalina żaden z sędziów ani prokuratorów nie wyrządził nam takiej podłości – zawsze byliśmy przesłuchiwani bez obecności kosztownych biegłych lekarzy sądowych psychiatrów i psychologów.

Jednym z rozlicznych bezspornych dowodów na przytoczoną okoliczność są akta zakończonej dwa miesiące temu sprawy karnej o sygn. akt II K 174/08, znajdujące się w Sądzie Rejonowym w Wałczu, procedowanej po stalinowsku ponad osiem lat z naszym udziałem – bez zastosowania poniżającej nas asysty psychologicznej, mającej sugerować naszą niepoczytalność.

Opis przekrętów sądowych dokonanych w sprawie karnej o sygn. akt II K 552/13

Po złożeniu przez nas jasno sprecyzowanego prywatnego aktu oskarżenia najpierw dokonano sabotażu. Polegającego na bezpodstawnym przekierowaniu go do Sądu Okręgowego w Koszalinie Wydziału Cywilnego, pomimo iż wiadomo było, że sąd ten nie posiada kompetencji do rozpoznawania spraw karnych. Dowód na wskazaną okoliczność stanowi krytyczne „Postanowienie” Sądu Okręgowego w Koszalinie I Wydziału Cywilnego wydane w dniu 29.01.2014 r. pod sygn. akt IC 22/13.

Vide załącznik nr 11.

A kiedy sprawa została zwrócona do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Szczecinku i nadano jej sygn. akt II K 552/13 z bardzo krytycznym uzasadnieniem, automatycznie pozbawiono nas należnych uprawnień do zwolnień od opłaty sądowej. Dokonano tego w oparciu o złośliwe konfabulacje sędziego Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej. Są one zawarte w uzasadnieniu jej niedorzecznego postanowienia z dnia 15.03.2013 r. o sygn. akt II K 87/13. Wbrew żelaznym przeciwstawnym dowodom zarzuca nam gołosłownie, że nie dopełniliśmy obowiązku udokumentowania swojej sytuacji życiowej i materialnej.

Vide załącznik nr 12.

Jej obłudne postanowienie instrumentalnie przyklepali sędziowie z Sądu Okręgowego w Koszalinie: SSO Grzegorz Polewiak, SSO Renata Rzepecka-Gawrysiak i SSO Marek Mazur. Wypisując w uzasadnieniu swojego postanowienia jeszcze większe brednie niż ich poprzedniczka. Świadczące niezbicie o tym, że nie dokonali nawet pobieżnego rozeznania w materiale dowodowym sprawy i kierowali się niskimi pobudkami, w ramach zemsty osobistej na oskarżycielach prywatnych za nagłaśnianie ich przestępstw na łamach czasopism internetowych i YouTube. Wbrew żelaznym dowodom znajdującym się w aktach sprawy – kompletu dokumentacji związanej z osiąganymi dochodami i koniecznymi wydatkami z tytułu comiesięcznych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania i zakupu niezbędnych leków – zarzucili nam perfidnie, że nie złożyliśmy żadnych dokumentów na okoliczność uzasadnienia wniosku o uwolnienie od kosztów sądowych, a „Sąd nie miał obowiązku przeszukiwania Internetu, w celu zbadania, czy czasami nie znajdzie tam czegoś na temat sytuacji materialnej wnioskodawców, gdyż to na Mariuszu i Rafale Krzyształowskich ciążył obowiązek udokumentowania tej sytuacji”.

Natomiast w końcowej części uzasadnienia jeszcze dosadniej obnażają swoją butę i wybitną niekompetencję:

Cytaty: „Gdyby zatem, zamiast pisania w zażaleniu o rzeczach nie mających znaczenia w niniejszej sprawie, wnioskodawcy więcej starań poświęcili na należyte udokumentowanie swojej rzekomo trudnej sytuacji materialnej, to być może mieliby większe szanse uzyskania zamierzonego przez siebie efektu”.

„Na marginesie, odnosząc się do wywodów zawartych w uzasadnieniu, zaznaczyć należy, że Sądowi nie wydaje się, żeby to właśnie Mariusz i Rafał Krzyształowscy mieli kompetencje lub jakieś szczególne predyspozycje do oceny kwalifikacji zawodowych SSR Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej, czy też innych sędziów, tak w zakresie wiedzy prawniczej, jak też strony etycznej”.

Vide załącznik nr 13.

(Vide – rozliczne krytyczne publikacje NCI „Barwy Bezprawia” i „Afery Prawa” dokumentujące również rozległą hańbę sędziów firmujących wskazane postanowienie).

Perfidne działania wymienionych sędziów pozbawiły mniej pokrzywdzonego Mariusza Krzyształowskiego dostępu do sądu. Z powodu braku pieniędzy na opłatę kosztów procesu jego prawa do skorzystania z tego dobrodziejstwa zostały sprowadzone do prawa papierowego. I pomimo, iż drugi pokrzywdzony wpłacił wyłudzoną przez sędziów kwotę 300 zł tytułem opłaty sądowej, nadal przewlekano w udrożnieniu zainicjowanego postępowania.

Powody chowania się przed nami Prezeski Ewy Zielińskiej-Bajkowskiej odzwierciedlają nasze pisma procesowe kierowane do niej w sprawie sabotowanego przez nią postępowania, któremu w późniejszym terminie nadano sygn. akt II K 552/13. Między innymi:

– Pismo o „Wyjaśnienia i udrożnienie postępowania karnego” z datą 18.03.2013 r. o sygn. akt IC 22/13.

Vide załącznik nr 14.

– Pismo dotyczące odmowy przyjęcia nas przez Prezeskę Zielińską-Bajkowską z datą 22.04.2013 r. i znakiem Prez. A 053-3/13.

Vide załącznik nr 15.

Z powodu naszej dociekliwości Pani Prezes panicznie unikała z nami kontaktu, chowając się przed nami w przerozmaitych pomieszczeniach sądu, ponieważ jako dziennikarze śledczy, między innymi, domagaliśmy się od niej zweryfikowania pozyskanych informacji dotyczących jej sędziowania w Sądzie Rejonowym w Zabrzu. Zapytać się wprost: „Czy w związku z funkcją sędziego w tamtym sądzie była kiedykolwiek oskarżona lub pomówiona przez studenta prawa o to, że przyłapał ją na fałszowaniu akt lub protokołu rozprawy?”.

Vide druga strona załącznika nr 15.

Pani Ewa Zielińska-Bajkowska odmówiła również udzielenia nam odpowiedzi na szereg innych problematycznych pytań odnoszących się do nepotyzmu w Sądzie Rejonowym w Szczecinku. Między innymi o podanie okresu zatrudnienia osób niebędących sędziami i kuratorami, na przykład z rodziny byłego Prezesa Sądu Rejonowego w Szczecinku, Leszka Miazka, po którym otrzymała lukratywną ciepłą posadkę w zamian za utrzymanie ich na stanowiskach.

Z uwagi na naszą dziennikarską dociekliwość Prezes Ewa Zielińska-Bajkowska poczuła się bardzo „zagrożona”. Zdawała sobie sprawę, że posiadamy obszerną wiedzę na temat jej przeszłości zawodowej, skołtunienia z wieloma napiętnowanymi publicznie przestępcami z grona towarzysko-zawodowego, a także dotyczącą wielu nieprawidłowości w funkcjonowaniu Sądu Rejonowego w Szczecinku, za które osobiście ponosiła odpowiedzialność. Żeby ochronić siebie przed koniecznością udzielenia nam swojej audiencji, z drzwi sekretariatu usunęła tabliczkę z rozpiską dni przyjęcia interesantów przez Prezesa. Z tego powodu od dłuższego czasu, poprzedzającego nasze rzekome wykroczenie w sądzie, nie było realnej możliwości nawiązania z nią jakiegokolwiek kontaktu służbowego. Skutecznie ukrywała się przed nami. Zanim wylazła na korytarz, żeby się przemieścić do innego pomieszczenia lub opuścić budynek sądu, jej sekretarki sprawdzały, czy nie ma nas gdzieś w pobliżu.

Przez dłuższy czas usiłowaliśmy znaleźć sposób na skontaktowanie się z nią, ale z uwagi na zastosowane przez nią nadzwyczajne środki ostrożności nasze starania okazały się bezskuteczne. Czasem udało się nam zastać Wiceprezes Marię Liszko-Jańczyk, ale ona okazywała się niezwykle arogancka i wybitnie niekompetentna do udzielenia wiążących informacji, o które zwracaliśmy się na piśmie do Prezeski Zielińskiej. Zbywała nas tanimi frazesami, zasłaniając się brakiem wiedzy. Pomimo ustawowych wytycznych ustawodawcy kontakt z Prezeską Ewą Zielińską-Bajkowską okazał się całkowicie niemożliwy. Budynek sądu przemieniła w fortecę chroniącą ją przed interesantami.

Przez dłuższy czas na drzwiach sekretariatu w ogóle nie było żadnej tabliczki informacyjnej o przyjmowaniu interesantów przez Prezesa. A po naszych wielokrotnych bezowocnych wizytach mających na celu uzyskanie audiencji u Prezeski w końcu została umieszczona tabliczka z następującym tekstem, potwierdzającym nasze zarzuty:

„Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku jest organem właściwym do rozpoznawania skarg i wniosków dotyczących działalności Sądu Rejonowego w Szczecinku.
Skargi i wnioski mogą być wnoszone pisemnie za pośrednictwem operatora pocztowego.
Skargi i wnioski na piśmie składane osobiście przyjmuje Biuro Podawcze Sądu Rejonowego w Szczecinku (parter, pokój nr 1).
Skargi i wnioski wnoszone ustnie do protokołu przyjmuje Oddział Administracyjny (1 piętro, pokój nr 12)”.

Dowód stanowi fotografia tej nieszczęsnej wywieszki.
Vide załącznik nr 16.

Mając na uwadze treść tej dziwacznej wywieszki, staraliśmy się ustalić w sekretariacie Prezeski, kiedy będzie w końcu uchwytna. Odpowiedziano nam, że już w ogóle nie będzie przyjmowała u siebie interesantów, a jak ktoś ma do niej jakąś sprawę, to tylko na piśmie można się do niej zwrócić. Wprawiło nas to w osłupienie, więc poprosiłem, żeby te Panie jeszcze raz powtórzyły to, co oznajmiły przed chwilą, ale do przyniesionej przez nas kamery. Okazałem sekretarkom swoją legitymację dziennikarską, wyjaśniając powody nagrania ich wypowiedzi, prosząc syna, by uruchomił kamerę i utrwalał ich wypowiedź. Wówczas wpadły w panikę i nakazały natychmiast opuścić sekretariat, wtórując sobie nawzajem. Jedna z nich nerwowo chwyciła za telefon i przedzwoniła do Prezesa Ewy Bajkowskiej-Zielińskiej.

„Pani Prezes, może pani podejść tutaj?, bo przyszedł pan Krzyształowski i nagrywa sekretariat”. (Nie było wzmianki o głośnym zachowaniu.)

Zachowując spokój, wyszliśmy na korytarz oczekiwać nadejścia Prezes Ewy Zielińskiej-Bajkowskiej, by móc się z nią w końcu spotkać w ważnych dla nas sprawach.

Ale zamiast niej po dłuższej chwili przyszła zasapana Wiceprezes Maria Liszko-Jańczyk, która bez jakiegokolwiek oporu przyjęła mnie w zastępstwie Prezes Zielińskiej. W trakcie naszej rozmowy do gabinetu wbiegło dwóch naelektryzowanych funkcjonariuszy policji: Olga Medenecka-Świętowicz i Zbigniew Noga, gotowych do ataku. Ich nagła wizyta bardzo zdziwiła Wiceprezes Marię Liszko-Jańczyk, ponieważ nic takiego się nie wydarzyło, żeby na odsiecz trzeba było wzywać uzbrojone po zęby siły porządkowe. Było cicho i spokojnie. Jedynymi osobami, które zakłócały sobie ład i porządek, były dwie rozhisteryzowane pracownice sekretariatu Prezes: Agnieszka Tomiałowicz i Małgorzata Anna Kruk, które wykonywały polecenie uzgodnione wcześniej ze swoją pryncypałką – Ewą Zielińską-Bajkowską, która według źródłowych informacji osobiście wezwała policję do sądu, żeby pod groźbą ukarania kategorycznie zakazała nam dalszych prób nawiązania z nią kontaktu.

Vide załącznik nr 8 – film z rzekomej „interwencji” wykonany przed sądem.

W końcu Ewa Zielińska-Bajkowska zrzekła się prezesowskiego stołka, odsuwając się w cień, ale rozległa hańba rozpościerająca się nad nią i jej prezesurą pozostała. Między innymi z powodu przydzielenia oskarżonej przez nas osobie adwokata z urzędu, pomimo iż jest ona majętna i stać ją było na gotówkowy zakup mieszkania za kwotę ponad 20.000 zł. A także z powodu niewyegzekwowania nałożonej na nią kary grzywny za ciężką obrazę powagi sądu, którą sama na nią nałożyła kilka lat wcześniej podczas ogłaszania wyroku w sprawie karnej z udziałem jej syna jako pokrzywdzonego.

Dla uściślenia zasadności naszego zawiadomienia należy podnieść, że za sprawą lokalnej mafii sądowej, o której mowa w rozlicznych publikacjach NCI „Barwy Bezprawia”, NCI „Afery Prawa” i ponad 50 filmach dokumentalnych zamieszczonych na YouTube, od siedemnastu lat żyjemy w Szczecinku w nieludzkim zaszczuciu przez policyjnych bandziorów herszta Józefa Hatały. Całkowicie pozbawieni ochrony prawnej, będąc ofiarami rozlicznych przestępstw majątkowych i kryminalnych, dokonywanych z premedytacją na naszą szkodę także z współudziałem kilkudziesięcioosobowej zorganizowanej grupy przestępczej powiązanych ze sobą powrozem korupcyjnym urzędników wymiaru sprawiedliwości okręgu Koszalina: sędziów, prokuratorów, adwokatów, policjantów, radców prawnych, biegłych lekarzy sądowych psychiatrów oraz komorników sądowych. Ale pomimo posiadania ogromnego arsenału niepodważalnych twardych dowodów naszego długotrwałego, wielopłaszczyznowego krzywdzenia przez togowych, policyjnych i psychiatrycznych zwyrodnialców, nie mieliśmy realnej możliwości udowodnienia oczywistych faktów przed polskimi „niezawisłymi” sądami i prokuraturami. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że wszystkie nasze sprawy, pomimo zasadnych i powielanych wniosków o wyłączenia od ich rozpoznania lokalnej togowej sitwy, trafiały właśnie w jej ręce. Podobnie jak wszelkie środki skargowe, których wynik rozstrzygnięcia był z góry ustalony jeszcze przed ich wniesieniem. Na nic się zdały rozliczne zawiadomienia Prokuratora Generalnego, Ministra Sprawiedliwości, Sądu Najwyższego, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz innych instytucji RP o solidnie udokumentowanych przestępstwach popełnianych cyklicznie na naszą szkodę przez urzędników konstytucyjnych organów państwa podczas pełnienia przez nich funkcji służbowych. Wymienione urzędy od zawsze kpią sobie z pokrzywdzonych obywateli, przekazując ich zdekompletowane skargi drogą instancyjną do źródła przestępstwa, skąd otrzymywaliśmy gołosłowne, szydercze odpowiedzi – zawsze takie same. A mianowicie: „Wszystkie zarzuty zawarte w środkach skargowych były poddane ponownej wieloinstancyjnej wnikliwej analizie i nie znalazły potwierdzenia”.

Znając polskie realia doskonale zdajemy sobie sprawę, że nasze zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstw przez urzędników konstytucyjnych organów państwa zostanie potraktowane w identyczny sposób jak wszystkie poprzednie, więc tym razem dołączymy do niego tylko wymienione w nim załączniki, łudząc się, że obie nasze sprawy mimo wszystko zostaną objęte nadzorem Ministra Sprawiedliwości i ktoś wreszcie zajmie się bezkarną mafią sądową okręgu Koszalina.

Szczególnej uwadze Ministra Sprawiedliwości polecamy publikację zatytułowaną:

„Policyjny terror i niekompetentny Komendant Policji w Szczecinku Józef Hatała”.

Vide załącznik nr 17.

Film „Szajba Józefa Hatały”.

Vide załącznik nr 18.

Te dwa ostatnie załączniki odzwierciedlają traumę, w jakiej żyjemy w Szczecinku od siedemnastu lat, i wyjaśniają, dlaczego nie stawialiśmy się na wezwania do miejscowego komisariatu, proponując policyjnym sadystom, którzy nas bezkarnie dręczą ze szczególnym okrucieństwem, aby wszystkie czynności w sprawie wykroczenia przeprowadzić z nami w neutralnym miejscu – poza terenem ich zbójeckiej siedziby. Z powodu realnego zagrożenia dla naszego życia, zdrowia i możliwości bycia wrobionym w niepopełnione przestępstwo.

Bez nadzoru nad naszymi sprawami Ministra Sprawiedliwości nie mamy żadnych szans na uczciwe procesy w sądach okręgu Koszalina. Z powodu wieloletniej nagonki i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej przez kilkudziesięcioosobową grupę powiązanych ze sobą powrozem korupcyjnym sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, policjantów, biegłych lekarzy sądowych psychiatrów oraz miejscowych komorników, których nazwiska skatalogowane są w ponad pięćdziesięciu publikacjach NCI „Barwy Bezprawia” i „Afery prawa” dotyczących naszych rozlicznych spraw. Zostało to podniesione w sporządzonym przez nas sprzeciwie od zaocznego wyroku nakazowego wydanego kolektywnie przez togową sitwę w dniu 21.03.2014 r., pod sygn. akt W 448/14.

(Vide załącznik nr 19)

Ripostą „Sądu” na nasz sprzeciw było postanowienie o poddaniu nas badaniom psychiatrycznym i przydzielenie do pomocy w sprawie mocno uprzedzonego do nas obrońcy z urzędu – adwokata Marka Klocka, który miał za zadanie zwodzić nas kłamstwami i unikać wszelkich kontaktów służbowych. Pozostawać bezczynnym, aby nie dopuścić do umorzenia postępowania w oparciu o brak naszego zawinienia.

Vide załącznik nr 4 – film „Perfidne draństwa adwokata Marka Klocka i sędziego Emilii Błażewicz”.

Okoliczność tę potwierdza także brak reakcji SSR Emilii Błażewicz na karygodne traktowanie nas przez przydzielonego nam obrońcę z urzędu, która pomimo trzykrotnego telefonicznego powiadomienia jej za pośrednictwem pracownika sekretariatu Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Wałczu, Pani Alicji Piaseckiej, nie raczyła zdyscyplinować go i nakłonić do wywiązania się ze swojej powinności służbowej.

Vide załącznik nr 4 – film „Perfidne draństwa adwokata Marka Klocka i sędziego Emilii Błażewicz”.

Wskazując na powyższe, stanowczo domagamy się podjęcia śledztwa w opisanej sprawie oraz wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych i karnych wobec wszystkich wymienionych osób. Jednocześnie zapowiadamy dalsze nagłośnienie naszych spraw, w których przez siedemnaście lat byliśmy wielopłaszczyznowo krzywdzeni przez sitwę urzędniczą skorumpowanego wymiaru sprawiedliwości Okręgu Koszalina, żyjąc w całkowitym pozbawieniu ochrony prawnej i zaszczuciu przez dyspozycyjną policję jak dzikie zwierzęta.

Odpowiedź uzyskana od Ministra Sprawiedliwości będzie podana do publicznej wiadomości.

Mariusz Krzyształowski
Rafał Krzyształowski

 

Załączniki:

1. Wniosek policyjny o ukaranie Mariusza Krzyształowskiego z datą 3.12.2013 r.

2. Wniosek policyjny o ukaranie Rafała Krzyształowskiego z datą 3.12.2013 r.

3. Wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Wałczu z dnia 21.03.2014 r. (II W 448/14)

4. Płyta CD z nagraniem rozmów z adwokatem Markiem Klockiem i pracownikiem sądowym Panią Alicją Piasecką. Zatytułowana „Perfidne…”

5. Publikacja z dnia 14 listopada 2013 r. – „Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego ‘Barwy Bezprawia’. Rafała Krzyształowskiego”.

6. Publikacja z dnia 17 grudnia 2013 r. – „Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatałę i jego podwładnych”.

7. Płyta DVD z filmem zatytułowanym „Policyjny cyrk w mieszkaniu Redaktora Naczelnego NCI ‘Barwy Bezprawia’”.

8. Płyta DVD z filmem zatytułowanym „Bezpodstawna interwencja posterunkowego Zbigniewa Nogi i sierżanta Olgi Medeneckiej”.

9. Postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa wydane w dniu 5 lutego 2014 r., pod sygn. akt Ds. 115/14 przez prokuratora Urszulę Kuźbiak.

10. Postanowienie SSR Piotra Czerczaka z dnia 3.04.2014 (sygn. akt II Kp 54/14).

11. Postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie I Wydziału Cywilnego wydane w dniu 29.01.2014 r., pod sygn. akt IC 22/13.

12. Postanowienie SSR Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej z dnia 15.03.2013 r. (sygn. akt II K 87/13).

13. Postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt V Kz 148/13, wyprodukowane w dniu 30.04.2013 r. przez SSO Grzegorza Polewiaka, SSO Renatę Rzepecką-Gawrysiak i SSO Marka Mazura.

14. Pismo do Prezesa Sądu Rejonowego „Wyjaśnienia i udrożnienie postępowania karnego” z datą 18.03.2013 r., o sygn. akt IC 22/13.

15. Pismo dotyczące odmowy przyjęcia nas przez Prezeskę Zielińską-Bajkowską z datą 22.04.2013 r. i znakiem Prez. A 053-3/13.

16. Rozpiska sądowa zamieszczona na drzwiach sekretariatu Prezes Ewy Zielińskiej-Bajkowskiej sfotografowana we wrześniu 2013 r.

17. Publikacja „Barwy Bezprawia” z dnia 19.07.2013 – „Policyjny terror i niekompetentny Komendant Policji w Szczecinku Józef Hatała”.

18. Płyta CD z upublicznionym filmem dokumentalnym zatytułowanym „Szajba Józefa Hatały”.

19. Sprzeciw od zaocznego wyroku nakazowego wydanego kolektywnie w dniu 21.03.2014 r., pod sygn. akt W 448/14.

20. Postanowienie SSR Emilii Błażewicz z dnia 10.09.2014 (II W 448/14) o poddaniu badaniom psychiatrycznym i ustanowieniu całkowicie impotentnego adwokata z urzędu.

——————–xxxXxxx——————–

1. Publikacja z dnia 19.08.2008r : Szczecin Szczecinek cała Polska – zniszczyć firmę, człowieka czy rodzinę to takie proste dla skorumpowanych organów władzy. Skazany bez winy Rafał Krzyształowski

2. Publikacja z dnia 13.12.2008r : Prześladowany przez władze Rafał Krzyształowski – wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Szczecinku i Koszalinie zakończony skierowaniem do psychiatryka…… z listów i z życia wzięte ...

3. Publikacja z dnia 31,01.2009r : Rafał Krzyształowski „gra w pomidora” przez sędziów i prokuratorów ze Szczecinka i okolic”...

4. Publikacja z dnia 13.03.2009r : Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Leszek Miazek nie jest w stanie logicznie zrozumieć nie tylko tekstu?...

5. Publikacja z dnia 25.04.2009r : List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz R.P. oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej… 

6. Publikacja z dnia 2.05.2009r : Typowy sądowy dzień w typowym polskim skorumpowanym sądzie przy udziale niekompetentnych urzędników sądowych… dzień z życia poszkodowanego Rafała…

7. Publikacja z dnia 28.06.2009r : Rafał Krzyształowski na pewno nie podda się w walce o swoje prawa…

8. Publikacja z dnia 7.09.2010r : Drugi list otwarty do Prokuratora Generalnego Andrzeja Czumy – Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego i policyjnego bandytyzmu…

9. Publikacja z dnia 20.02.2010r : Znowu wybija szambo w Sądzie Okręgowym w Koszalinie i Sądzie Rejonowym w Wałczu...

10. Publikacja z dnia 8.08.2010r : SZCZECINEK – W TYGLU SĄDOWEGO BEZPRAWIA – SPRAWA RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO...

11. Publikacja z dnia 10.10.2010r : PRAWO CZY SĄDOWE BESTIALSTWO?……. GRYPSUJĄCY PARAGRAFAMI SKAZALI RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA ZŁY DOTYK BIEGŁEGO LEKARZA SĄDOWEGO PSYCHIATRY WŁADYSŁAWA STERNY Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP..

12. Publikacja z dnia 13.10.2010r : W koszalińskim „togostanie” ciągle obowiązuje stalinowski porządek prawny – prawo na telefon…

13. Publikacja z dnia 6. 11. 2010r : TOGOWA DINTOJRA – ZA NAPISANIE PRAWDY O BARBARZYŃSKIM ROZSTRZYGNIĘCIU PROCESOWYM SĘDZIEGO JOANNY CHMARY Z SĄDU REJONOWEGO W SZCZECINKU, CELEBROWANA PO ZBÓJECKU PRZEZ PROKURATORA BEATĘ SZEFLER Z PROKURATURY REJONOWEJ W KOSZALINIE …

14. Publikacja z dnia 9.12.2010r : Szczecinek – Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary i prokuratora Janusza Bugaja…

15. Publikacja z dnia 13.12.201or : Boże, chroń nas przed pseudo usługami szczecineckich adwokatów z urzędu, Grzegorza Misiakowskiego, Mirosława Wacławskiego, Tomasza Musiała i innych nieetycznych „prawników” z koszalińskiego układu…

16. Publikacja z dnia 16.12.2010r : SZWINDLARSKI UKŁAD WICEPREZESA SĄDU REJONOWEGO W WAŁCZU, SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA Z PROKURATOREM POWIATOWYM W SŁAWNIE JAROSŁAWEM PŁACHTĄ, ADWOKATEM CEZARYM SKRZYPCZAKIEM Z WAŁCZA I PSYCHIATRAMI Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP…

17. Publikacja z dnia 11.01.2011r : POLICYJNY TERROR I NIEKOMPETENTNY KOMENDANT POLICJI W SZCZECINKU JÓZEF HATAŁA...

18. Publikacja z dnia 13.01.2011r : WAŁCZ – ŁAJDACTWA PROCESOWE SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA I JEGO WSPÓLNIKA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA – PSYCHUSZKA DLA UROJONEGO OSKARŻONEGO ZAMIAST UCZCIWEGO PROCESU KARNEGO...

19. Publikacja z dnia 15.03.2011r : WAŁCZ – LIST OTWARTY OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO DO ADWOKATA Z URZĘDU BOGUSŁAWA RADZICKIEGO…

20. Publikacja z dnia 4.05.2011r : ODPOWIEDŹ OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA BEZPODSTAWNY AKT OSKARŻENIA AUTORSTWA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA Z WAŁCZA...

21. Publikacja z dnia 20.10.2011r : Wniosek Rafała Krzyształowskiego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zarzutów wobec sędziów i prokuratorów...

22. Publikacja z dnia 24.10.2011r : List otwarty Rafała Krzyształowskiego do siódmego obrońcy z urzędu – adwokata Mateusza Nowaczyka...

23. Publikacja z dnia 30.11.2011r : KOSZALIN-NA SĄDOWYM FOLWARKU SSO MARIANA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR MARCINA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR AGATY MARSZAŁEK I RESZTY TOGOWYCH SZWINDLERÓW, SZALEJE CHORA PSYCHICZNIE TEMIDA W KOMINIARCE...

24. Publikacja z dnia 01.12.2011r : Wałcz – Wniosek do Prezesa Sądu Rejonowego Małgorzaty Dering-Suskiej o nadzór nad postępowaniem o sygnaturze akt IIK 174/08, ustalenia i udzielenie wiążącej odpowiedzi...

25. Publikacja z dnia 2.01.2012r : Przyzwolenie Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Sądu Rejonowego w Wałczu Małgorzaty Dering – Suskiej na gwałcenie prawa i konstytucji przez togowo – policyjno – psychiatryczną mafię – koszalińską Cosa Nostrę.. .

26. Publikacja z dnia 18.04.2012r : Sąd Najwyższy w roli Poncjusza Piłata…

27. Publikacja z dnia 20.06.2012r : Skazany ustawami na pastwę togowych przestępców z okręgu Koszalina”.

28. Publikacja z dnia 04.02.2013r : Wałcz – niezawisły sędzia Marcin Myszka wygnany na banicji a SR Piotr Boguszewski los cuchnącej sprawy karnej przekazuje do decyzji SN...

29. Publikacja z dnia 14.02.2013r : Szczecinek – dewiacje prawnicze sędziego Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej i adwokata Tadeusza Tyki …

30. Publikacja z dnia 19.08.2013r ; Czy Sędzia Piotr Boguszewski ze skorumpowanego Sądu Rejonowego w Wałczu będzie miał odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i odwzorować niezwykłą postawę Sędziego Marcina Myszki?. Uniewinnić ofiarę wieloletniego togowo-policyjno-psychiatrycznego bandytyzmu...

31. Publikacja z dnia 21.08.2013r ; Skorumpowany adwokat Cezary Skrzypczak z Wałcza pozwany do sądu za bezpodstawne oskarżenie i naruszenie dóbr osobistych swojego klienta…

32. Publikacja z dnia 14.11.2113r ; Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia”. Rafała Krzyształowskiego...

33. Publikacja z dnia 17.12.2013r ; Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatała i jego podwładnych...

34. Publikacja z dnia 28.12.2013r ; Twarde dowody matactw procesowych, obecność obserwatorów i włączona kamera powodem ucieczki z sali rozpraw składu orzekającego – togowych szubrawców...

35. Publikacja z dnia 08.03.2014r ; Koszaliński „UKŁAD ZAMKNIĘTY” przeprowadza szarżę na senatorski stołek – kandydatem na senatora herszt Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Jerzy Ożóg…

36. Publikacja z dnia 23.03.2014r ; Wałcz 28.03.2014r – Lincz sądowy na niepokornym Redaktorze Naczelnym NCI Barwy Bezprawia w wykonaniu SSR Piotra Boguszewskiego, prokuratora Michała Radzika z współudziałem „obrony….