Dosadne zażalenie adwokata Damiana Wiśniewskiego do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie bezprawnego ukarania Rafała Krzyształowskiego grzywną w wysokości 1000 zł przez sędziów Annę Judejko, Agnieszkę Kędzierską i Jarosława Komorowskiego.

Zażalenie na postanowienie o ukaraniu niepokornego dziennikarza Rafała Krzyształowskiego przez poznańskich „sędziów” – Annę Judejko, Agnieszkę Kędzierską i Jarosława Komorowskiego – skierowane przez pokrzywdzonego do Sądu Najwyższego, jak na ironię, zgodnie z dwudziestopięcioletnią tradycją, będzie rozpatrywane w strefie wpływu tych samych niegodziwców. Czyli w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu, przez sędziego Piotra Michalskiego, choć według scenariusza karzących zażalenie miał rozpatrywać inny, równorzędny skład sędziowski z Sądu Okręgowego w Poznaniu. Innymi słowy – skołtunieni kolesie po fachu z najbliższego towarzysko-zawodowego kręgu. Na razie nie posiadamy jeszcze wiedzy, w jaki sposób przedmiotowe zażalenie trafiło do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, ale w tym sądowym szaleństwie jest wreszcie coś pozytywnego: do pomocy w sprawie został wyznaczony ukaranemu rzetelny obrońca z urzędu – szczecinecki adwokat Damian Wiśniewski, którego dosadne zażalenie odzwierciedla prawdziwy kunszt prawniczy. Odważnie nazywa rzeczy po imieniu, działając profesjonalnie na rzecz interesu prawnego swojego klienta w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Adwokat Wiśniewski uczestniczył wcześniej w innych sprawach karnych Rafała Krzyształowskiego jako jego obrońca, podobnie jak jego wspólnik, adwokat Artur Kotynia, którzy mimowolnie stali się naocznymi świadkami procederu przestępczego, o którym mowa w licznych publikacjach NCI Barwy Bezprawia oraz filmach dokumentujących wieloinstancyjne, bezkarne bandyctwo orzecznicze.

——————————xxxXxxx ————————–Kliknij

Szczecinek dnia 12 września 2023 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu
II Wydział Karny
Trójpole 21, 61-693 Poznań

Skarżący: Rafał Krzyształowski
reprezentowany przez
adw. Damiana Wiśniewskiego

sygn. akt II AKz 497/23

ZGŁOSZENIE DO UDZIAŁU W SPRAWIE

wraz z uzupełnieniem stanowiska skarżącego oraz wnioskami dowodowymi.

Niniejszym jako ustanowiony w sprawie obrońca z urzędu skarżącego Rafała Krzyształowskiego zgłaszam swój udział w sprawie.

Popieram stanowisko skarżącego oraz jego pełnomocnika zawarte w złożonych zażaleniach wnosząc o uchylenie przez Sąd Apelacyjny postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 18 lipca 2023 r. sygn. akt XVII S 11/23 w przedmiocie ukarania Rafała Krzyształowskiego karą porządkową grzywny.

Ponadto wnoszę o zaliczenie w poczet materiału dowodowego następujących dokumentów:

zaświadczenia wydanego w dniu 23 lutego 2007 r. przez Sąd Rejonowy w Szczecinku w sprawie III R Ns 4/07,
opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 01.08.2023 r…. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx…………………………….. olbrzymiego stresu jakiego skarżący doświadcza każdego dnia i wpływu tego stanu rzeczy na funkcjonowanie skarżącego w życiu codziennym

oświadczenia z dnia 8 września 2023 r. Barbary Chwedeczko wraz z załącznikami na okoliczność przebywania przez Barbarę Chwedeczko wraz ze skarżącym w dniu 31 maja 2023 r., w budynku Sądu Okręgowego w Poznaniu, reakcji fizjologicznych organizmu skarżącego wynikających ze stresu związanego z koniecznością przebywania w sądach i podejmowania obrony własnych praw przez skarżącego i tym samym braku zamiaru ubliżenia sądowi na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2023 r. słowami „na widok sądu dostaje torsji”,
wydruku 4 publikacji umieszczonych na portalu internetowym Niezależnego Czasopisma Internetowego „Barwy Bezprawia”

na okoliczność poruszanych w publikacjach nadużyć jakich, w ocenie skarżącego, dopuściły się wskazane w tych publikacjach osoby sprawujące funkcje publiczne, które to nadużycia były przedmiotem badania i analizy między innymi przez Prokuraturę Rejonową w Białogardzie w stosunku, do której Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie XVII S 11/23 prowadził postępowanie w przedmiocie przewlekłości trwania tzw. czynności wstępnych, i w którym to postępowaniu skarżący został ukarany karą porządkową grzywny. Kliknij

Ponadto działając na podstawie art. 147 § 1 KPK wnoszę o przeprowadzenie zaplanowanego na dzień 20 września 2023 r. posiedzenia na sali sądowej wyposażonej w urządzenia zapewniające możliwość utrwalenia przebiegu czynności protokołowanych za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, ewentualnie wyrażenie zgody na utrwalenie przez skarżącego przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk.
Wnoszę o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w niniejszym postępowaniu obejmujących: wynagrodzenie adwokackie według norm przepisanych oraz zwrot kosztów dojazdu na posiedzenie w dniu 20 września 2023 r. według spisu przedłożonego przez obrońcę bezpośrednio na posiedzeniu, albowiem koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego ani w całości ani w części.

UZASADNIENIE

Nie powielając stanowisk wyrażonych przez skarżącego w swym zażaleniu z dnia 2 sierpnia 2023 r. oraz jego pełnomocnika w zażaleniu z dnia 25 lipca 2023 r., jak również nie wychodząc poza granice zaskarżenia, niniejszym pismem obrońca skarżącego uzupełnia jego stanowisko w sprawie.

Podstawą prawną ukarania skarżącego karą porządkową grzywny jest art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych ( dalej jako u.s.p.). Zgodnie z tym przepisem, w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 3000 złotych lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni; osobie pozbawionej wolności, w tym także tymczasowo aresztowanej, można wymierzyć karę przewidzianą w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności albo w przepisach o wykonywaniu tymczasowego aresztowania.

Jak to wynika z treści wydanego w dniu 18 lipca 2023 r. postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu, powodem ukarania Rafała Krzyształowskiego karą porządkową grzywny w wysokości 1 000 zł było ubliżenie sądowi poprzez wypowiedzenie przez niego słów, że na widok sądu dostaje torsji oraz „jesteście kłamcy i oszuści”.

Odnosząc się do pierwszej części wypowiedzi Rafała Krzyształowskiego nie można dokonać oceny tej wypowiedzi bez kontekstu oraz sytuacji w jakiej znalazł się skarżący. Rafał Krzyształowski od ponad dwudziestu lat uczestniczy w szeregu procesach sądowych, w których jest stroną. Każde z postępowań prowadzonych z jego udziałem jest dla jego organizmu bardzo dużym obciążeniem psychicznym. Stan ten potęguje ciężka sytuacja rodzinna skarżącego. Mianowicie od lutego 2007 r. jest… xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx………………………………….Te okoliczności odbijają się na psychice skarżącego oraz jego zdrowiu fizycznym. Wielokrotnie stres, w jakim się znajdował skarżący powodował wymioty. Nie inaczej było w dniu 31 maja 2023 r. Tego dnia skarżący przez cały dzień odczuwał nudności. Natomiast przed samym posiedzeniem musiał skorzystać z toalety. Świadkiem tego zdarzenia była towarzysząca skarżącemu tego dnia Barbara Chwedeczko.

Sytuacja powtórzyła się w dniu 18 lipca 2023 r. Po przeżyciach z poprzedniego posiedzenia z dnia 31 maja 2023 r. skarżący od samego rana w dniu 18 lipca 2023 r. źle się czuł. Z każdą godziną przybliżającą go do posiedzenia sądu stres się nasilał. W pewnym momencie skarżący musiał skorzystać z toalety z powodu nudności i wymiotów.

Podczas posiedzenia sądu, już po ogłoszeniu postanowienia w sprawie i odebraniu głosu skarżącemu przez Przewodniczącego składu sędziowskiego, skarżący wypowiedział słowa, iż na widok sądu doznaje torsji jednak Przewodniczący składu sędziowskiego nie dał możliwości skarżącemu rozwinięcia swojej wypowiedzi i wytłumaczenia się z tych słów. Uznał je za ubliżające sądowi. Tymczasem skarżący nie miał zamiaru ubliżyć sądowi, a jedynie zwrócić uwagę na swój stan zdrowia, który w części był spowodowany wieloletnimi doświadczeniami skarżącego z wymiarem sprawiedliwości. Już po opuszczeniu sali sądowej skarżący musiał skorzystać z toalety.

Odnosząc się natomiast do drugiej części wypowiedzi skarżącego podnieść należy, iż nazwanie kogoś kłamcą lub oszustem jest pomówieniem. Osoba, która została pomówiona może skorzystać z ochrony prawa i wytoczyć osobie pomawiającej sprawę karną z oskarżenia prywatnego lub cywilną o naruszenie dóbr osobistych. W przypadku funkcjonariuszy publicznych, którymi niewątpliwie są sędziowie, ochrona ta jest dalej posunięta. Mianowicie zgodnie z art. 226 § 1 KK , kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Zdaniem obrońcy skarżącego pomówienie członka składu sędziowskiego nie mieści się w hipotezie normy prawnej wyrażonej w art. 49 § 1 ups. Ochrona przewidziana we wskazanym przepisie nie sięga pomówień, a każdy z członków składu sędziowskiego jeśli poczuł się urażony słowami skarżącego może skorzystać z ochrony przewidzianej przepisami prawa. Jest to o tyle istotne, że w ewentualnym procesie wytoczonym przeciwko osobie pomawiającej, osoba taka może dowodzić swych racji przed sądem i wykazywać chociażby, iż wypowiedziane słowa polegają na prawdzie. W przypadku skarżącego nie miał on żadnej możliwości dowiedzenia prawdziwości jego słów czy też podjęcia innej obrony procesowej.

Analizując sprawę skarżącego nie można tracić z pola rozważań celu, dla którego przepis art. 49 ups. został wprowadzony. Jak na to zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 lutego 2018 r. ( sygn. akt I ACa 1060/17, I ACz 1393/17 i I ACz 1394/17), rozwiązania zawarte w art. 49 u.s.p. stanowią element tzw. „policji sesyjnej”, której celem jest zapewnienie powagi i porządku podczas rozprawy. Przewidziane w art. 48 u.s.p. uprawnienia perswazyjne przewodniczącego i sądu w stosunku do osób uczestniczących w czynnościach sądowych nie zawsze są wystarczające dla utrzymania porządku i zapewnienia podczas nich spokoju i powagi. Konieczne więc było wprowadzenie możliwości stosowania przez sąd sankcji w celu utrzymania i przywrócenia ładu procesowego oraz ochrony praw wszystkich uczestników procesu przed poważniejszymi naruszeniami ich praw (por. J. Kremer, Komentarz do art. 49 u.s.p., LEX 2013). W tej perspektywie przyjąć należy, że sięganie do sankcji przewidzianych w art. 49 u.s.p. powinno zostać ograniczone do sytuacji bądź to nieskuteczności innych środków policji sesyjnej, bądź to naruszeń o charakterze rażącym.

W niniejszej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. Należy zwrócić uwagę, że słowa wypowiedziane przez skarżącego padły już po ogłoszeniu postanowienia i podczas opuszczania sali rozpraw przez skarżącego. Nie mogły więc one naruszyć porządku i powagi podczas posiedzenia. Wobec powyższego zastosowana przez sąd sankcja nie miała na celu zapewnienia powagi i porządku podczas posiedzenia a jedynie stanowić dolegliwość za wcześniejsze zachowanie. Faktem jest, że przepisy proceduralne nie przewidują możliwości zabierania głosu i komentowania orzeczenia przez stronę po jego ogłoszeniu. Zachowanie takie nie stanowi jednak samo w sobie naruszenia porządku posiedzenia, szczególnie w kontekście przepisów art. 54 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Zwrócić także należy uwagę, iż sposób wypowiedzi skarżącego nie był agresywny. O ile jednak Przewodniczący składu uważał, że stwierdzenia tego rodzaju są niedopuszczalne, a wręcz obraźliwe i znieważające powinien złożyć stosowne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 226 §1 KK zamiast wykorzystać instrument prawny przewidziany do innych celów.

Oceniając wydane przez Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowienie należy mieć na uwadze również to, że zapadło ono podczas nieobecności skarżącego, już po opuszczeniu przez niego sali sądowej. Postanowienie to zapadło bez wysłuchania skarżącego, bez poznania przez sąd motywu i zamiaru skarżącego. Orzekając pod nieobecność skarżącego, sędziowie nie dali mu żadnej możliwości ustosunkowania się do poczynionych ustaleń ani złożenia wyjaśnień i oświadczeń w tym zakresie. Wreszcie należy zwrócić uwagę na to, że kara grzywny została orzeczona przez ten sam skład sądu, którego zachowanie skarżącego dotyczyło. Zatem doszło do połączenia ról albowiem skład sądu orzekał we własnej sprawie. Takie postępowanie sprzeczne jest z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej: Trybunał)

W wyroku z dnia 6 grudnia 2018 r. w sprawie Słomka przeciwko Polsce poruszana była kwestia właściwości sądu do orzekania o pozbawieniu wolności w trybie „policji sesyjnej” oraz realizacja prawa ukaranego do skutecznej drogi odwoławczej w związku z tym ukaraniem. Trybunał uznał, że kara porządkowa 14 dni pozbawienia wolności dla skarżącego za naruszenie powagi sądu, które nastąpiło w chwili ogłoszenia wyroku, stanowiła naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii i mając to na uwadze doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Co istotne poza stwierdzeniem ograniczenia swobody wypowiedzi Trybunał zaakcentował kwestię naruszenia prawa do rzetelnego postępowania sądowego wobec skarżącego w postępowaniu prowadzonym przed sądem krajowym, wskazując m.in., że:

1) nie przeprowadzono odrębnego postępowania przed innym składem, który miałby zdecydować o odpowiedzialności skarżącego za jego zachowanie;

2) orzekając pod nieobecność skarżącego, sędziowie nie dali skarżącemu żadnej możliwości ustosunkowania się do poczynionych ustaleń ani złożenia wyjaśnień i oświadczeń w tym zakresie;

3) dla oceny sprawy istotne jest odnotowanie, że nałożona na skarżącego kara była najsurowszą z kar przewidzianych w obowiązujących przepisach, w przedmiotowej sprawie (w której zastosowano karę pozbawienia wolności);

4) kumulacja ról pokrzywdzonego i sędziego mogła wywołać obiektywnie uzasadnione obawy co do bezstronności sądu.

Podsumowując Trybunał jednoznacznie wskazał, iż narusza artykuł 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284) sytuacja, w której urażony krytyką ze strony skarżącego sędzia wydaje postanowienie nakładające na skarżącego karę umieszczenia w celi izolacyjnej, przy czym nie zostaje wszczęte żadne osobne postępowanie przed innym składem, który mógłby zdecydować o odpowiedzialności skarżącego, a w którym skarżący mógłby przedstawić argumenty na swoją obronę, w tym uzasadnienie, o ile takowe istniało, dla wyrażeń, którymi się posłużył.

Podobne stanowisko Trybunał zajął w wyroku z dnia z 3 lipca 2012 r. w sprawie Lewandowski przeciwko Polsce. Skarga w tej sprawie dotyczyła zarzutu braku bezstronności ze strony sądu rozpatrującego sprawę obrazy sądu oraz zarzutu naruszenia wolności wyrażania opinii skarżącego. Trybunał uznał, że decyzja sędziego o ukaraniu karą porządkową bezpośrednio po wniesieniu przez skarżącego zażalenia zawierającego krytykę skierowaną przez skarżącego pod adresem tego sędziego, bez możliwości dla skarżącego do obrony lub wyjaśnienia swojego stanowiska, stała w sprzeczności z właściwym podziałem ról procesowych oraz zasadą, w myśl, której nikt nie może być sędzią we własnej sprawie. Jednocześnie Trybunał krytycznie ocenił sytuację, w której postępowanie odwoławcze w przedmiocie nałożenia kary porządkowej nie ma żadnego wpływu na sytuację skarżącego z powodu natychmiastowej wykonalności nałożonej postanowieniem sankcji.

Porównując sprawy rozpoznawane przez Trybunał ze sprawą Rafała Krzyształowskiego już prima facie widać daleko idące podobieństwo. Wymierzenie skarżącemu kary grzywny podczas jego nieobecności, bez możliwości wysłuchania i wreszcie przez ten sam skład sądu, którego zachowanie skarżącego dotyczyło uznać należy za sprzeczne z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r.

Na zakończenie zwrócić jeszcze należy uwagę na nowelizację przepisu art. 49 usp dokonaną ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Ustawa w dniu 28 sierpnia 2023 r. została podpisana przez Prezydenta i oczekuje obecnie na wejście w życie. Mocą tej ustawy zmieniono wskazany art. 49 usp i dodano kolejne paragrafy od 4 do 7. Zgodnie z art. 49 § 4, jeżeli naruszenie powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenie sądowi godzi w osobę sędziego albo członka składu sądu, postanowienie w przedmiocie ukarania karą porządkową wydaje niezwłocznie na posiedzeniu sąd w składzie jednego sędziego niebędącego w składzie dokonującym czynności sądowych ani w składzie rozpoznającym sprawę, której dotyczą te czynności. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 49 § 6 usp, postanowienie, o którym mowa w § 4, wydaje się po wysłuchaniu osoby, która dopuściła się czynu określonego w § 4, chyba że wysłuchanie nie jest możliwe albo osoba ta bez usprawiedliwienia nie stawiła się na posiedzenie. W sytuacji, w której czynu określonego w § 4 dopuszczono się w piśmie złożonym w sądzie lub za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość oraz istnieje pewność co do osoby, która dopuściła się tego czynu, przepis zdania pierwszego stosuje się odpowiednio.

Jak z powyższego wynika ustawodawca wprowadził do polskiego porządku prawnego postulaty Trybunału wyrażane między innymi w przywołanych wyżej wyrokach. Tym samym ustawodawca dostrzegł, iż obecne brzmienie przepisu art. 49 usp, na podstawie, którego Rafał Krzyształowski został ukarany karą grzywny sprzeczne jest z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. i w takiej treści nie może być dalej stosowane.

Nie ulega wątpliwościom, iż rekonstrukcja normy prawnej w procesie stosowania prawa przez polskie sądy wymaga obecnie sięgnięcia przez krajowe organy władzy sądowniczej, dokonujące wykładni przepisów prawa obowiązującego na terytorium państwa, do unormowań wynikających z aktów prawa międzynarodowego, ale również do dorobku orzeczniczego sądów powołanych do stosowania tych aktów. Uwzględnianie treści przepisów prawa międzynarodowego w procesie wykładni przepisów prawa krajowego stało się powszechne od czasu otwarcia polskiego systemu prawa na oddziaływanie ze strony systemu prawa międzynarodowego. Szczególnie istotnym z punktu widzenia niniejszej sprawy jest moment wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności , przystąpienie Polski do Unii Europejskiej oraz wejście w życie Konstytucji RP z 1997 r.

Artykuł 7 Konstytucji RP stanowi, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. W myśl art. 9 Konstytucji RP Rzeczypospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego. Z kolei art. 87 ust. 1 Konstytucji RP wskazuje, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Według art. 91 ust. 1 Konstytucji RP ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. Natomiast stosownie do art. 91 ust. 2 Konstytucji RP umowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. Z przywołanych przepisów konstytucyjnych wynika, że normy traktatowe mają w polskim systemie prawa bardzo wysoką pozycję w hierarchii źródeł prawa i powinny być stosowane przez organy państwowe do tego powołane (w tym sądy). Gwarancją zachowania tej hierarchii źródeł prawa jest kompetencja TK do orzekania w sprawach zgodności ustaw z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie, oraz skargi konstytucyjnej (art. 188 pkt 2 i 5 Konstytucji RP).

Artykuł 6 ust. 1 zd. 1 Konwencji stanowi, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach o charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej. Z kolei art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wskazuje, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. W obu przepisach sformułowane zostało więc prawo do sądu, którego treść jest zbieżna.

Mając na uwadze powyższe dojść należy do wniosku, że wydane w sprawie Rafała Krzyształowskiego postanowienie o ukaraniu go karą porządkową grzywny sprzeczne jest zarówno z art. 6 ust. 1 Konwencji jaki i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Zatem również i z tych powodów winno być przez Sąd Apelacyjny uchylone.

Z tych wszystkich powodów wnoszę i wywodzę jak na wstępie.

Z poważaniem Podpis na oryginale

Załączniki:

– zaświadczenie wydane w dniu 23 lutego 2007 r. przez Sąd Rejonowy w Szczecinku w sprawie III R Ns 4/07.

– opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 01.08.2023 r.

– oświadczenie z dnia 8 września 2023 r. Barbary Chwedeczko wraz z załącznikami ( 12 szt.)

– wydruk 4 publikacji umieszczonych na portalu internetowym Niezależnego Czasopisma Internetowego „Barwy Bezprawia”.

——————–xxxXxxx——————– Kliknij

Jak wynika z treści poniższego wniosku Redakcji NIEZALEŻNEGO CZASOPISMA INTERNETOWEGO POLSKA MAFIA SĄDOWA, skierowanego imiennie do sędziego Piotra Michalskiego, który ma rozpoznać przedmiotowe zażalenie, jest on zobowiązany do zweryfikowania upublicznionych faktów przed wywołaniem posiedzenia w oparciu o wskazany w nim materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy.

Na podstawie dwudziestopięcioletnich traumatycznych doświadczeń wielopłaszczyznowo pokrzywdzonego Rafała Krzyształowskiego i jego syna, wyniesionych z sal sądowych, gabinetów prokuratorskich i policyjnych pokoi przesłuchań, można przewidzieć z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że sędzia Piotr Michalski na posiedzeniu „sądu” w dniu 20.09.2023r odwzoruje postawę swoich poprzedników z Sądu Okręgowego w Poznaniu. Nie dopuści do udziału w posiedzeniu dziennikarzy a także najistotniejszych ustaleń dotyczących sędziowskich kłamstw, oszustw a także fałszerstw protokołów dwóch posiedzeń żeby za wszelką cenę ochronić kastowych pobratymców przed odpowiedzialnością dyscyplinarno-karną. Zatem należy oczekiwać, że zaskarżone postanowienie zostanie utrzymane w mocy bez względu na twarde dowody bezpodstawności ukarania skarżącego, które ujawni na posiedzeniu sądu o ile jego wnioski dowodowe nie zostaną storpedowane przez Przewodniczącego. Nie bacząc na wyłączenie jawności posiedzenia odsłonimy kulisy całego posiedzenia bo przemawia za tym ważny interes publiczny. Sędzia osądzi sprawę a dziennikarze NCI Barwy Bezprawia, NCI Polska Mafia Sądowa i społeczeństwo osądzą sędziego.

Nikt nie może stać ponad prawem. Kliknij

CDN.

Komentarze

Komentarzy

Publikacja z dnia 19.08.2008r : Szczecin Szczecinek cała Polska – zniszczyć firmę, człowieka czy rodzinę to takie proste dla skorumpowanych organów władzy. Skazany bez winy Rafał Krzyształowski

Publikacja z dnia 13.12.2008r : Prześladowany przez władze Rafał Krzyształowski – wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Szczecinku i Koszalinie zakończony skierowaniem do psychiatryka…… z listów i z życia wzięte ...

Publikacja z dnia 31,01.2009r : Rafał Krzyształowski „gra w pomidora” przez sędziów i prokuratorów ze Szczecinka i okolic”...

Publikacja z dnia 13.03.2009r : Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Leszek Miazek nie jest w stanie logicznie zrozumieć nie tylko tekstu?...

Publikacja z dnia 25.04.2009r : List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz R.P. oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej…

Publikacja z dnia 2.05.2009r : Typowy sądowy dzień w typowym polskim skorumpowanym sądzie przy udziale niekompetentnych urzędników sądowych… dzień z życia poszkodowanego Rafała…

Publikacja z dnia 28.06.2009r : Rafał Krzyształowski na pewno nie podda się w walce o swoje prawa…

Publikacja z dnia 7.09.2010r : Drugi list otwarty do Prokuratora Generalnego Andrzeja Czumy – Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego i policyjnego bandytyzmu…

Publikacja z dnia 20.02.2010r : Znowu wybija szambo w Sądzie Okręgowym w Koszalinie i Sądzie Rejonowym w Wałczu...

Publikacja z dnia 8.08.2010r : SZCZECINEK – W TYGLU SĄDOWEGO BEZPRAWIA – SPRAWA RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO...

Publikacja z dnia 10.10.2010r : PRAWO CZY SĄDOWE BESTIALSTWO?……. GRYPSUJĄCY PARAGRAFAMI SKAZALI RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA ZŁY DOTYK BIEGŁEGO LEKARZA SĄDOWEGO PSYCHIATRY WŁADYSŁAWA STERNY Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP ..

Publikacja z dnia 13.10.2010r : W koszalińskim „togostanie” ciągle obowiązuje stalinowski porządek prawny – prawo na telefon…

Publikacja z dnia 6. 11. 2010r : TOGOWA DINTOJRA – ZA NAPISANIE PRAWDY O BARBARZYŃSKIM ROZSTRZYGNIĘCIU PROCESOWYM SĘDZIEGO JOANNY CHMARY Z SĄDU REJONOWEGO W SZCZECINKU, CELEBROWANA PO ZBÓJECKU PRZEZ PROKURATORA BEATĘ SZEFLER Z PROKURATURY REJONOWEJ W KOSZALINIE …

Publikacja z dnia 9.12.2010r : Szczecinek – Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary i prokuratora Janusza Bugaja…

Publikacja z dnia 13.12.201or : Boże, chroń nas przed pseudo usługami szczecineckich adwokatów z urzędu, Grzegorza Misiakowskiego, Mirosława Wacławskiego, Tomasza Musiała i innych nieetycznych „prawników” z koszalińskiego układu…

Publikacja z dnia 16.12.2010r : SZWINDLARSKI UKŁAD WICEPREZESA SĄDU REJONOWEGO W WAŁCZU, SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA Z PROKURATOREM POWIATOWYM W SŁAWNIE JAROSŁAWEM PŁACHTĄ, ADWOKATEM CEZARYM SKRZYPCZAKIEM Z WAŁCZA I PSYCHIATRAMI Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP…

Publikacja z dnia 11.01.2011r : POLICYJNY TERROR I NIEKOMPETENTNY KOMENDANT POLICJI W SZCZECINKU JÓZEF HATAŁA...

Publikacja z dnia 13.01.2011r : WAŁCZ – ŁAJDACTWA PROCESOWE SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA I JEGO WSPÓLNIKA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA – PSYCHUSZKA DLA UROJONEGO OSKARŻONEGO ZAMIAST UCZCIWEGO PROCESU KARNEGO...

Publikacja z dnia 15.03.2011r : WAŁCZ – LIST OTWARTY OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO DO ADWOKATA Z URZĘDU BOGUSŁAWA RADZICKIEGO…

Publikacja z dnia 4.05.2011r : ODPOWIEDŹ OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA BEZPODSTAWNY AKT OSKARŻENIA AUTORSTWA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA Z WAŁCZA...

Publikacja z dnia 20.10.2011r : Wniosek Rafała Krzyształowskiego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zarzutów wobec sędziów i prokuratorów...

Publikacja z dnia 24.10.2011r : List otwarty Rafała Krzyształowskiego do siódmego obrońcy z urzędu – adwokata Mateusza Nowaczyka...

Publikacja z dnia 30.11.2011r : KOSZALIN-NA SĄDOWYM FOLWARKU SSO MARIANA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR MARCINA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR AGATY MARSZAŁEK I RESZTY TOGOWYCH SZWINDLERÓW, SZALEJE CHORA PSYCHICZNIE TEMIDA W KOMINIARCE...

Publikacja z dnia 01.12.2011r : Wałcz – Wniosek do Prezesa Sądu Rejonowego Małgorzaty Dering-Suskiej o nadzór nad postępowaniem o sygnaturze akt IIK 174/08, ustalenia i udzielenie wiążącej odpowiedzi...

Publikacja z dnia 2.01.2012r : Przyzwolenie Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Sądu Rejonowego w Wałczu Małgorzaty Dering – Suskiej na gwałcenie prawa i konstytucji przez togowo – policyjno – psychiatryczną mafię – koszalińską Cosa Nostrę.. .

Publikacja z dnia 18.04.2012r : Sąd Najwyższy w roli Poncjusza Piłata…

Publikacja z dnia 20.06.2012r : Skazany ustawami na pastwę togowych przestępców z okręgu Koszalina”.

Publikacja z dnia 04.02.2013r : Wałcz – niezawisły sędzia Marcin Myszka wygnany na banicji a SR Piotr Boguszewski los cuchnącej sprawy karnej przekazuje do decyzji SN...

Publikacja z dnia 14.02.2013r : Szczecinek – dewiacje prawnicze sędziego Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej i adwokata Tadeusza Tyki …

Publikacja z dnia 19.08.2013r ; Czy Sędzia Piotr Boguszewski ze skorumpowanego Sądu Rejonowego w Wałczu będzie miał odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i odwzorować niezwykłą postawę Sędziego Marcina Myszki?. Uniewinnić ofiarę wieloletniego togowo-policyjno-psychiatrycznego bandytyzmu...

Publikacja z dnia 21.08.2013r ; Skorumpowany adwokat Cezary Skrzypczak z Wałcza pozwany do sądu za bezpodstawne oskarżenie i naruszenie dóbr osobistych swojego klienta…

Publikacja z dnia 14.11.2113r ; Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia”. Rafała Krzyształowskiego...

Publikacja z dnia 11.12. 2013r ; Zawiadomienie Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta o możliwości popełnienia przez sędziego z Sądu Rejonowego w Koszalinie. Tomasza Szantyra...

Publikacja z dnia 17.12.2013r ; Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatała i jego podwładnych...

Publikacja z dnia 28.12.2013r ; Twarde dowody matactw procesowych, obecność obserwatorów i włączona kamera powodem ucieczki z sali rozpraw składu orzekającego – togowych szubrawców...

Publikacja z dnia 08.03.2014r ; Koszaliński „UKŁAD ZAMKNIĘTY” przeprowadza szarżę na senatorski stołek – kandydatem na senatora herszt Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Jerzy Ożóg…

Publikacja z dnia 23.03.2014r ; Wałcz 28.03.2014r – Lincz sądowy na niepokornym Redaktorze Naczelnym NCI Barwy Bezprawia w wykonaniu SSR Piotra Boguszewskiego, prokuratora Michała Radzika z współudziałem „obrony….

Publikacja z dnia 09.12.2014r ; Idiotyczna odpowiedź adwokata oszusta Marka Klocka na udokumentowane zarzuty zmowy przestępczej, budzi poważne wątpliwości dotyczące jego poczytalności…

Publikacja z dnia 19.12.2014r : Chwila prawdy dla Sądu Najwyższego… Kasacja przestępczego wyroku karnego uprawomocnionego przez sędziów szwindlerów z Sądu Okręgowego w Koszalinie podlegających wyłączeniu. Sławomira Przykuckiego, Marka Mazura i Renatę Rzepecką – Gawrysiak...

Publikacja z dnia 19.12.2014r ; Dwa i pół miesiąca kryminału dla Redaktora NCI Barwy Bezprawia zapowiedział kurator sądowy Łukasz Storch, za odmowę zrealizowania przestępczego wyroku o sygn. akt II K 174/08, wyprodukowanego w skorumpowanym Sądzie Rejonowym w Wałczu...

Publikacja z dnia 28.01.2015r : Zażalenie adwokata Artura Kotyni na nielegalne, bezzasadne oraz nieprawidłowe zatrzymanie Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szczecineckich policjantów, zlecone przez sędzię przestępcę Emilię Błażewicz z Sądu Rejonowego w Wałczu”.

Publikacja z dnia 16.03.2015r : Kompromitacja Prokuratury Generalnej…. przekazała petycję dotyczącą rozlicznych przestępstw koszalińskiej mafii sądowej do rozpoznania skorumpowanej Prokuraturze Okręgowej w Koszalinie – poplecznika...

Publikacja z dnia 1.09.2015r : Niezależny adwokat Artur Kotynia obnażył przestępstwa SSR Klaudii Juraszczyk – Dudy, SSR Krzysztofa Koczenasza, SSR Emilii Błażewicz oraz szczecineckiej policji, popełnionych z premedytacją na szkodę Rafała i Mariusza Krzyształowskich...

Publikacja z dnia 14.12.2015r : Dosadna Kasacja Adwokata Artura Kotyni wymowną ripostą na przestępczy wyrok SSR Klaudii Juraszczyk –Dudy, zaklepany instrumentalnie przez notorycznych szwindlerów, SSO Sławomira Przykuckiego, SSO Marka Mazura i SSO Renatę Rzepecką Gawrysiak…

Publikacja z dnia 16.02.2016r : Zażalenie na przestępcze postanowienie prokuratora Marioli Sienkiewicz z Prokuratury Rejonowej w Gorzowie Wlkp. wydane w dniu 21.10.2015r pod sygn. akt 3 Ds.84/15/ś, o odmowie wszczęcia śledztwa przeciwko mafii sądowej okręgu Koszalina”…

Publikacja z dnia 15.01.2017r : Burzliwy przebieg tajnego posiedzenia togowego tyrana Grzegorza Polewiaka, sędziego skorumpowanego Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie zamiany kary Rafałowi Krzyształowskiemu, skazanemu bez winy przez lokalną mafię sądową...

Publikacja z dnia 16.10.2018r : Skarga kasacyjna” sporządzona przez adwokata Artura Kotynię odpowiedzią na roszczenie adwokata szkodnika Cezarego Skrzypczaka, domagającego się od Rafała Krzyształowskiego realizacji przestępczego wyroku w sprawie o sygn. akt I ACa 446/17...

Publikacja z dnia 19.02.2019r : Prokurator Iwona Zacharzewska z Prokuratury Rejonowej w Drawsku Pomorskim odmówiła ścigania policjantów za fałszywe oskarżenie Rafała Krzyształowskiego i doprowadzenie do bezpodstawnego skazania przez SSR Katarzynę Brambor – Kwiatkowską...

Publikacja z dnia 10.09.2020r ; Wniosek adwokata Pawła Woronik o wyłączenie sędziego Krzysztofa Koczenasza od rozpoznania zażalenia adwokata Zofii Stępniewskiej, na kuriozalne postanowienie asesora wałeckiej prokuratury Sylwii Denis – sprawa karna Rafała Krzyształowskiego…

Publikacja z dnia 25.01.2021r ; Oświadczenie Rafała Krzyształowskiego i jego syna w/s wezwania dyspozycyjnego policjanta Dariusza Żaglewskiego na przesłuchanie w charakterze świadków do zbójeckiej Komendy Powiatowej Policji w Szczecinku…

Komentarze

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi