W dniu 20 06.2012r o godzinie 9.00 w Sądzie Rejonowym w Wałczu – Wydziale Karnym zostanie przeprowadzona kolejna farsa procesowa w sprawie ponownej psychuszki dla Rafała Krzyształowskiego. Fałszywie oskarżonego przez dwóch szczecineckich sędziów. Katarzynę Mazurkiewicz i Agnieszkę Froehlich. Pod przewodnictwem czwartego z rzędu sędziego. Z udziałem siódmego adwokata z urzędu. Czwartego czy nawet piątego miejscowego prokuratora statysty, który tradycyjnie nie będzie miał zielonego pojęcia o co w ogóle w tym kuriozalnym procesie karnym chodzi.
Spreparowana sprawa karna o sygn. akt II K 174/08 to jeden z najbardziej jaskrawych przykładów czternastoletniego procederu przestępczego, w którym koszalińska togowo-policyjno-psychiatryczna Cosa Nostra bezkarnie niszczyła człowieka. Ten wielopiętrowy mechanizm bezprawia został starannie udokumentowany w cyklu 26 publikacji „Afer Prawa”, dopełnionych wymownymi filmami dokumentalnymi, obnażającymi zuchwałe, zorganizowane przestępstwa sądowe, prokuratorskie, policyjne i psychiatryczne. Wszystkie linki do tych publikacji zamieszczono w artykule „Sąd Najwyższy w roli Poncjusza Piłata”.
Filmowy materiał dowodowy – katalog zbrodni sądowo-policyjno-psychiatrycznych
———————————-xxxXxxx———————————-
A to jest odpowiedź Sądu Najwyższego na opublikowany „Apel”
Warszawa dnia 3.04.2012r
Sąd Najwyższy Rzeczypospolitej Polskiej
Zespół do Spraw Korespondencji
PP V – 052 – 449/2012
Do Rafała Krzyształowskiego
W nawiązaniu do pisma otrzymanego w dniu 28.03.2012r – Zespół ds. Korespondencji Sądu Najwyższego informuje, że Sąd Najwyższy nie ingeruje w trybie poza procesowym w postępowanie sądów powszechnych i organów prokuratorskich oraz nie sprawuje nadzoru administracyjnego nad działalnością tych organów.
Merytoryczna ocena orzeczeń sądowych i prokuratorskich może być poddana kontroli wyłącznie instancyjnej przez powołane do tego organy odwoławcze, natomiast nadzór administracyjny nad pracą sądów sprawują prezesi sądów powszechnych – nad czynnościami prokuratury – prokuratura okręgowa i apelacyjna, a nadrzędnie nad w/w organami czynności nadzorcze leżą w gestii Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, którzy wykonują ją osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru wyodrębnioną w Ministerstwie Sprawiedliwości i Prokuraturze Generalnej.
Zakres uprawnień i czynności Sądu Najwyższego określają przepisy art. 27 i 37 kpk oraz ustawa o Sądzie Najwyższym ( Dz.U. z dnia 23.11.2002r) i ustawa Prawo o Ustroju Sądów Powszechnych (Dz.U. z dnia 27.07.2001r), natomiast art. 27 kpk sprowadza to do postępowania kasacyjnego oraz rozpoznawania środków odwoławczych i innych spraw określonych wyłącznie ustawą.
Dodatkowo Zespół informuje, że prawo wystąpienia z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości – przysługuje wyłącznie właściwemu sądowi (art. 37 kpk).
Strony procesowe nie są uprawnione do wystąpienia z taką inicjatywą.
Mając powyższe na uwadze – wnioski Pana nie mogą być rozpoznawane przez Sąd Najwyższy, a dalsze kierowanie do Sądu Najwyższego pism w sprawach nie należących do jego właściwości jest bezprzedmiotowe.
Zwrot załączników – plik.
Główny Specjalista
Wanda Jóźwiak – Kwaśna
————————–xxxXxxx————————–
Zgodnie z groteskową odpowiedzią „Głównego Specjalisty” Wandy Jóźwiak-Kwaśnej, opublikowany „Apel” pokrzywdzonego został – jak stwierdzono – właściwie przeadresowany i przekazany do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Prokuratora Generalnego. Jednak już pierwsza reakcja Ministerstwa, wyrażona pismem z dnia 25.04.2012 r., okazała się niczym innym jak bezrefleksyjnym powieleniem impotentnej postawy Sądu Najwyższego – obojętnej, pozornej, pozbawionej realnych działań.
———–xxxXxxx———-
Ministerstwo Sprawiedliwości
Biuro Ministra
Wydział Skarg i Wniosków
BM-III-051-1452/12/2/R
Do Rafała Krzyształowskiego
Potwierdzam wpływ Pana pisma z dnia 19 kwietnia 2012 r., złożonego w dniu 19 kwietnia 2012 r. w Biurze Podawczym Ministerstwa Sprawiedliwości, zawierającego zarzuty „wieloletnich zorganizowanych działań przestępczych przedstawicieli koszalińskiego wymiaru sprawiedliwości” i jednocześnie uprzejmie informuję, że brak jest podstaw do dokonania oceny prawnokamej opisywanych przez Pana zarzutów, gdyż Ministerstwo Sprawiedliwości nie posiada żadnych uprawnień do prowadzenia postępowań w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego. Do prowadzenia postępowań przygotowawczych uprawnione są właściwe terytorialnie jednostki Prokuratury i Policji.
Wyjaśniam też, iż z dniem 31 marca 2010 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 178, poz. 1375 z późn. zm.) nastąpił rozdział funkcji Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego.
W wyniku przedmiotowej zmiany Ministerstwo Sprawiedliwości nie jest już kompetentne do rozpoznawania korespondencji mającej za przedmiot działalność jednostek organizacyjnych prokuratury.
Ewentualną zatem korespondencję w tej kwestii można kierować bezpośrednio na adres: Prokuratura Generalna, ul. Barska 28/30, 02-315 Warszawa.
Nadto wskazuję, że Ministerstwo Sprawiedliwości nie rozpoznaje pism procesowych i nie posiada uprawnień do ich merytorycznej oceny.
Brak jest zatem możliwości zadośćuczynienia Pana oczekiwaniom poprzez „zbadanie zasadności (Pańskiego) wniosku o zwrot poniesionych kosztów w sprawie cywilnej” oraz rozpatrzenie Pańskiego wniosku o przekazanie sądowi równorzędnemu wzmiankowanych spraw sądowych.
Pragnę przy tym zauważyć, że zgodnie z treścią art. 41 b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) obowiązującego od dnia 28 marca 2012 r. (zgodnie z ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy — Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw — Dz. U. Nr 203, poz. 1192) Ministerstwo Sprawiedliwości nie jest już kompetentne do merytorycznego rozpoznawania korespondencji skargowej mającej za przedmiot działalność sądów powszechnych. Ewentualne pisma w tym zakresie należy kierować bezpośrednio do prezesów sądów, których dotyczy skarga.
Na marginesie informuję również, że Ministerstwo Sprawiedliwości nie pełni żadnych funkcji nadzorczych nad organami Policji oraz Sądem Najwyższym i nie posiada uprawnień do ingerowania w ich działalność.
Zwracam nadesłane przy piśmie załączniki.
Z upoważnienia
Starszy Specjalista
w Biurze Ministra
Mgr Dominik Laska
—————–xxxXxxx—————–
Po dwudziestu dniach zwłoki Prokuratura Generalna przesłała wstydliwy świstek papieru – upokarzający symbol zgnilizny, która na dobre rozsiadła się w organach rzekomo stojących na straży prawa.
——————xxxXxxx—————-
Warszawa 14.05.2012r
RZECZPOSPOLITA POLSKA
PROKURATURA GENERALNA
DEPARTAMENT POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO
PG IV KSK 696/12
Do Rafała Krzyształowskiego
W odpowiedzi na pismo z dnia 18 kwietnia 2012 roku (wraz z załącznikami) skierowane do Prokuratora Generalnego z apelem o zbadanie sprawy II K 174/08 Sądu Rejonowego w Wałczu i U K 1014/10 Sądu Rejonowego w Wałczu (obecnie IIK 39/12 Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim), informuję że Prokurator Generalny nie ma uprawnień do ingerencji w toczące się przed Sądem postępowania.
Zgodnie z treścią art 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia Sądu kończącego postępowanie. Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Jak ustalono, orzeczenia w w/w sprawach nie są jeszcze prawomocne, co uniemożliwia Prokuratorowi Generalnemu podejmowanie w tych sprawach jakichkolwiek działań.
W przypadku uprawomocnienia się orzeczeń i wystąpienia przesłanek uzasadniających wniesienie kasacji w tych sprawach, może Pan zwrócić się zarówno do Prokuratora Generalnego, jak też Rzecznika Praw Obywatelskich o ich wywiedzenie.
Zastępca Dyrektora Departamentu
Postępowania Sądowego
Halina Niemiec
————xxxXxxx———–
Nie sposób pojąć tych idiotycznych i bezczelnych twierdzeń! Jak bowiem inaczej nazwać fakt, że niedorzeczny, wyprodukowany przestępczymi metodami wyrok w sprawie o sygn. akt IC 531/09 – dzieło Sądu Rejonowego w Szczecinku, Wydziału Cywilnego – został bez mrugnięcia okiem uprawomocniony przez Sąd Okręgowy w Koszalinie, Wydział Cywilny (sygn. akt VII Ca 559/10)? Ten podwójny akt bezprawia to nie pomyłka – to dowód istnienia zorganizowanego procederu, w którym sądy obu instancji stały się trybami tej samej, kryminogennej machiny. A na tym nie koniec! Prokuratura Generalna – jedyna spośród adresatów „Apelu” – z sobie tylko znanych, skrzętnie ukrywanych powodów nie zwróciła apelującemu 27 załączników, dając tym samym popis nie tylko kompromitującej niekompetencji, lecz także otwartej pogardy dla obywatela i prawa. Wszystko to nie jest gołosłownym zarzutem – to zostało starannie udokumentowane w dwudziestu sześciu publikacjach „Afer Prawa” i na płytach CD, które bezlitośnie obnażają skalę togowo-policyjno-psychiatrycznego bandytyzmu, jakiego ofiarą padł pokrzywdzony.
1. Publikacja A.P. z dnia 19.08.2008r – „Szczecin Szczecinek cała Polska – zniszczyć firmę, człowieka czy rodzinę to takie proste dla skorumpowanych organów władzy. Skazany bez winy Rafał Krzyształowski”
2. Publikacja z dnia 13.12.2008r – „Prześladowany przez władze Rafał Krzyształowski – wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Szczecinku i Koszalinie zakończony skierowaniem do psychiatryka… – z listów i z życia wzięte…”.
3. Publikacja z dnia 31,01.2009r – „Rafał Krzyształowski „gra w pomidora” przez sędziów i prokuratorów ze Szczecinka i okolic”.
4. Publikacja z dnia 13.03.2009r – „Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Leszek Miazek nie jest w stanie logicznie zrozumieć nie tylko tekstu?”.
5. Publikacja z dnia 25.04.2009r – „List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz R.P. oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej”.
6. Publikacja z dnia 2.05.2009r – „Typowy sądowy dzień w typowym polskim skorumpowanym sądzie przy udziale niekompetentnych urzędników sądowych… dzień z życia poszkodowanego Rafała…
7. Publikacja z dnia 28.06.2009r – „Rafał Krzyształowski na pewno nie podda się w walce o swoje prawa”.
8. Publikacja z dnia 7.09.2010r – „Drugi list otwarty do Prokuratora Generalnego Andrzeja Czumy – Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego i policyjnego bandytyzmu”.
9. Publikacja z dnia 20.02.2010r – „Znowu wybija szambo w Sądzie Okręgowym w Koszalinie i Sądzie Rejonowym w Wałczu”.
10. Publikacja z dnia 8.08.2010r –„ SZCZECINEK – W TYGLU SĄDOWEGO BEZPRAWIA – SPRAWA RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO”.
11. Publikacja z dnia 10.10.2010r PRAWO CZY SĄDOWE BESTIALSTWO?……. GRYPSUJĄCY PARAGRAFAMI SKAZALI RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA ZŁY DOTYK BIEGŁEGO LEKARZA SĄDOWEGO PSYCHIATRY WŁADYSŁAWA STERNY Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP.
12. Publikacja z dnia 13.10.2010r – „W koszalińskim „togostanie” ciągle obowiązuje stalinowski porządek prawny – prawo na telefon” .
13. Publikacja z dnia 6. 11. 2010r – „TOGOWA DINTOJRA – ZA NAPISANIE PRAWDY O BARBARZYŃSKIM ROZSTRZYGNIĘCIU PROCESOWYM SĘDZIEGO JOANNY CHMARY Z SĄDU REJONOWEGO W SZCZECINKU, CELEBROWANA PO ZBÓJECKU PRZEZ PROKURATORA BEATĘ SZEFLER Z PROKURATURY REJONOWEJ W KOSZALINIE.”.
14. Publikacja z dnia 9.12.2010r – „Szczecinek – Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary i prokuratora Janusza Bugaja”.
15. Publikacja z dnia 13.12.201or – „Boże, chroń nas przed pseudo usługami szczecineckich adwokatów z urzędu, Grzegorza Misiakowskiego, Mirosława Wacławskiego, Tomasza Musiała i innych nieetycznych „prawników” z koszalińskiego układu”.
16. Publikacja z dnia 16.12.2010r – „SZWINDLARSKI UKŁAD WICEPREZESA SĄDU REJONOWEGO W WAŁCZU, SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA Z PROKURATOREM POWIATOWYM W SŁAWNIE JAROSŁAWEM PŁACHTĄ, ADWOKATEM CEZARYM SKRZYPCZAKIEM Z WAŁCZA I PSYCHIATRAMI Z PSYCHUSZKI W GORZOWIE WLKP.”
17. Publikacja z dnia 11.01.2011r – „ POLICYJNY TERROR I NIEKOMPETENTNY KOMENDANT POLICJI W SZCZECINKU JÓZEF HATAŁA”.
18. Publikacja z dnia 13.01.2011r –„WAŁCZ – ŁAJDACTWA PROCESOWE SĘDZIEGO KRZYSZTOFA KOCZENASZA I JEGO WSPÓLNIKA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA – PSYCHUSZKA DLA UROJONEGO OSKARŻONEGO ZAMIAST UCZCIWEGO PROCESU KARNEGO”..
19. Publikacja z dnia 15.03.2011r – „WAŁCZ – LIST OTWARTY OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO DO ADWOKATA Z URZĘDU BOGUSŁAWA RADZICKIEGO”.
20. Publikacja z dnia 4.05.2011r – „ODPOWIEDŹ OSKARŻONEGO RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO NA BEZPODSTAWNY AKT OSKARŻENIA AUTORSTWA ADWOKATA CEZAREGO SKRZYPCZAKA Z WAŁCZA”.
21. Publikacja z dnia 20.10.2011r – „Wniosek Rafała Krzyształowskiego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zarzutów wobec sędziów i prokuratorów”.
22. Publikacja z dnia 24.10.2011r – List otwarty Rafała Krzyształowskiego do siódmego obrońcy z urzędu – adwokata Mateusza Nowaczyka.
23. Publikacja z dnia 30-11-2011r „KOSZALIN-NA SĄDOWYM FOLWARKU SSO MARIANA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR MARCINA WAWRZYNKOWSKIEGO, SSR AGATY MARSZAŁEK I RESZTY TOGOWYCH SZWINDLERÓW, SZALEJE CHORA PSYCHICZNIE TEMIDA W KOMINIARCE”.
24. Publikacja z dnia 01-12-2011r – „ Wałcz – Wniosek do Prezesa Sądu Rejonowego Małgorzaty Dering-Suskiej o nadzór nad postępowaniem o sygnaturze akt IIK 174/08, ustalenia i udzielenie wiążącej odpowiedzi”.
25. Publikacja z dnia 2.01.2012r „Przyzwolenie Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Sądu Rejonowego w Wałczu Małgorzaty Dering – Suskiej na gwałcenie prawa i konstytucji przez togowo – policyjno – psychiatryczną mafię – koszalińską Cosa Nostrę” .
26. Publikacja z dnia 18.04.2012r – „Sąd Najwyższy w roli Poncjusza Piłata”
27. Płyta CD z filmami zatytułowanymi:
„Wendetta koszalińskiej Cosa Nostry
„Brawurowa szacherka Sądu Okręgowego w Koszalinie Wydziału Karnego”.
„Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary”.
„ Rozprawa karna – upadek sędziego Krzysztofa Koczenasza i adwokata Cezarego Skrzypczaka”.
„Szajba Józefa Hatały – Komendanta Policji w Szczecinku”.
Opisaną spychologię z gorliwością praktykował również całkowicie impotentny Rzecznik Praw Obywatelskich – instytucja, która z założenia ma stać na straży praw obywateli, a w rzeczywistości okazała się jedynie kosztowną atrapą państwowości. Pokrzywdzony wielokrotnie zwracał się do tego urzędu o pomoc i interwencję, przesyłając rozliczne, niepodważalne dowody bestialskiego, wieloletniego szykanowania jego i jego syna przez togowych, policyjnych i psychiatrycznych przestępców reprezentujących „wymiar sprawiedliwości” okręgu Koszalina. I co zrobił Rzecznik? Nic. Milcząca zgoda, bierność i obojętność – to jedyne, na co było stać instytucję, która miała być gwarantem ochrony praw obywatelskich, a stała się symbolem instytucjonalnej zdrady obywatela.
W związku z opisaną bezsilnością wobec państwowego bandytyzmu Rafał przez wiele lat usiłował przebić się przez mury obojętności instytucji, które w teorii mają chronić obywatela. Szukał bezpośredniego kontaktu z Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Ministrem Sprawiedliwości, Prokuratorem Generalnym i innymi pasibrzuchami zasiadającymi na najwyższych stołkach RP – by wprost zapytać ich o zakres obowiązków, o to, za co biorą ogromne pieniądze, udzielając mu jedynie jałowych, niedorzecznych odpowiedzi, firmowanych podpisami „biurowych specjalistów” o nieustalonej specjalizacji. Chciał ich skonfrontować z faktami opisanymi w „Aferach Prawa”, chciał zobaczyć w ich oczach cień odpowiedzialności. Ale zamiast dialogu – napotkał mur arogancji, biurokratyczną zasłonę dymną i obojętność, która w państwie prawa powinna być nie do pomyślenia.
Wydawało się, że nikła szansa na konfrontację pojawi się podczas Kongresu „Niepokonanych”, zaplanowanego na 30.05.2012 r. Organizatorzy rozesłali zaproszenia do Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, Premiera Donalda Tuska, Ministra Sprawiedliwości Jarosława Gowina, Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta, Rzecznika Praw Obywatelskich, szefów partii zasiadających w Sejmie – i wielu innych. I co? Żaden z nich nie pojawił się na Sali Kongresowej w Warszawie. Żaden nie odważył się spojrzeć w oczy ofiarom, wysłuchać ich dramatów, zmierzyć się z prawdą o mocno nadwątlonej reputacji „wymiaru sprawiedliwości” Rzeczypospolitej Polskiej. Być może – o ironio – przyszli w kamuflażu, jak tchórze w przebraniu, ale Rafał ich nie zauważył.
Nie budzi więc wątpliwości, że wymiar sprawiedliwości to dziś najbardziej zmurszały filar państwa – filar z przestępców powijanych w togi. Puste krzesła w pierwszych rzędach, na których miały zasiąść te niegodziwe persony, same w sobie stały się aktem oskarżenia. To niemie świadectwo zdrady. To milczący krzyk o pomstę do nieba.
Polska chora rzeczywistość odbija się w tych obrazach jak w zwierciadle. Spontaniczna reakcja ponad 1500 osób pokrzywdzonych przez togowych przestępców na dosadną wypowiedź Jerzego Jachnika podczas Kongresu „Pokrzywdzeni lecz NIEPOKONANI” (1/3) to sygnał, że społeczna cierpliwość się kończy. Bo ile można znosić upokorzenia w państwie, które udaje, że stoi na straży prawa?
Ale na tym walka Rafała się nie kończy. Już 20.06.2012 ponownie stanie twarzą w twarz z tą patologią w Sądzie Rejonowym w Wałczu, Wydziale Karnym. To kolejny rozdział nierównej walki obywatela z przestępczym systemem, który śmie nazywać siebie wymiarem sprawiedliwości.
Czas przestać udawać, że to tylko „niedoskonałości systemu”. To nie są błędy – to świadome, wieloletnie działania. To przestępczy mechanizm, w którym togi stały się maskami dla bezprawia, a instytucje – schronieniem dla ludzi bez honoru. Każdy, kto odpowiada za tę patologię – od biurowych figurantów podpisujących się pod kłamstwami, po ministrów chowających się za murami swoich gabinetów – jest współodpowiedzialny za zniszczone życia.
Te puste krzesła z Kongresu „Niepokonanych” to coś więcej niż obraz absencji – to symbol zdrady. Zdrady obywateli, zdrady prawa, zdrady państwa. Zdrady, która woła o rozliczenie.
Dlatego wzywamy: dość milczenia, dość pozorów, dość instytucjonalnej obojętności! Każda z tych osób, każdy organ, który przez lata udawał, że nie widzi cierpienia obywateli, musi stanąć przed społecznym trybunałem. Bo państwo, które nie rozlicza swoich przestępców w togach, przestaje być państwem prawa – a staje się prywatnym folwarkiem zorganizowanej mafii pod szyldem „wymiaru sprawiedliwości”.
CDN.
Dodaj komentarz