Dwie zmiany obrońców, dziesiątki filmów dokumentalnych, 87 publikacji prasowych, kolejne wyłączenia sędziów, wielokrotne losowania składów orzekających i proces prowadzony w środowisku zawodowym od niemal trzech dekad opisywanym w krytycznych publikacjach. Tak wygląda rzeczywiste tło sprawy II K 14/25 Sądu Rejonowego w Szczecinku. Teraz do tej historii dołącza trzeci obrońca z urzędu — adwokat Jacek Winnicki, były sędzia tego samego sądu. Nie jest to zwykła sprawa o zniesławienie. To proces, w którym psychiatra Marzena Żak domaga się skazania dziennikarza Rafała Krzyształowskiego za publikacje dotyczące jej działalności, a jednocześnie żąda obciążenia go kwotą 27 680 zł oraz zobowiązania do podpisania i rozesłania przeprosin do wskazanych instytucji i redakcji. Oskarżenie dotyka zatem nie tylko odpowiedzialności karnej autora, lecz również jego prawa do publicznego przedstawiania dokumentowanych faktów i krytykowania działalności osób wykonujących zadania związane z wymiarem sprawiedliwości. W tej sprawie nie brakuje materiału dowodowego. Brakuje natomiast przekonujących rezultatów jego procesowego wykorzystania. Do akt przekazano 87 publikacji prasowych oraz 54 filmy dokumentalne, obejmujące wieloletnią historię zdarzeń, dokumentów urzędowych, orzeczeń, nagrań i korespondencji. Mimo tak rozbudowanej dokumentacji dwóch kolejnych obrońców z urzędu nie przedstawiło oskarżonemu wyczerpującej analizy, która pozwalałaby ustalić, jakie fakty zostały zweryfikowane, jakie sprzeczności ujawniono i które zarzuty oskarżycielki prywatnej skutecznie zakwestionowano. Pierwsza obrończyni, radca prawny Aneta Bardyga-Szałek, podczas przesłuchania Marzeny Żak nie zadała jej ani jednego pytania. Nie skonfrontowała wypowiedzi oskarżycielki z dokumentami i nagraniami, nie podjęła oczekiwanej inicjatywy dowodowej i nie wsparła starań o przekazanie procesu poza okręg koszaliński. To właśnie podczas przesłuchania należało sprawdzić prawdziwość twierdzeń stanowiących podstawę oskarżenia. Zaniechanie tej możliwości było poważnym ciosem w interesy procesowe oskarżonego. Jej następca, adwokat Filip Sztukiel, zamiast przedstawić konkretne rezultaty analizy dowodowej, skoncentrował się na negatywnej ocenie języka publikacji. Nie wyjaśnił jednak, które udokumentowane zdarzenia uznał za nieprawdziwe ani jakie dowody przeczą przedstawionym faktom. Dodatkowo ujawniono, że zdobywał doświadczenie zawodowe w Sądzie Rejonowym w Szczecinku pod nadzorem sędziów, których działalność była przedmiotem licznych publikacji „Barw Bezprawia”. Teraz wyznaczono Jacka Winnickiego — prawnika, który w tym samym sądzie odbywał aplikację, wykonywał obowiązki asesora i pełnił funkcję sędziego. Trzech kolejnych obrońców, jeden proces i wciąż te same fundamentalne pytania: kto rzeczywiście broni oskarżonego, kto sprawdził zgromadzone dowody i dlaczego mimo ujawnienia rozległych relacji oskarżycielki prywatnej ze szczecineckim środowiskiem sędziowskim sprawa nadal pozostaje w tym samym sądzie? Osobnego wyjaśnienia wymaga procedura wyznaczania składu orzekającego. Kolejne wyłączenia sędziów, ponawiane losowania i ostateczne powierzenie sprawy SSR Marcinowi Zielińskiemu muszą zostać prześledzone na podstawie pełnej dokumentacji. Nie wystarczy ostatni raport z systemu losowego przydziału spraw. Znaczenie ma cały mechanizm, który doprowadził do wyznaczenia konkretnego sędziego, a także prawidłowość zawiadomienia oskarżonego o składzie sądu i zapewnienia mu możliwości skorzystania z procedur kontroli niezawisłości i bezstronności. Przed sądem nie toczy się przecież abstrakcyjny spór między dwiema osobami. Rozstrzygane są zarzuty wobec dziennikarza, którego wieloletnie publikacje dotyczą działalności miejscowego wymiaru sprawiedliwości i osób zawodowo z nim związanych. Tego kontekstu nie można usunąć z akt ani zastąpić formalnym zapewnieniem o bezstronności. Były sędzia Jacek Winnicki zna mechanizmy funkcjonowania sądownictwa od środka. Dlatego nie ma powodu, aby ograniczał swoją działalność do biernego uczestnictwa w rozprawach. Ma przed sobą konkretne zadanie: sprawdzić prawidłowość postępowania, rozliczyć procesowe zaniechania poprzedników, przeanalizować materiał dowodowy oraz zająć stanowisko wobec konieczności przekazania sprawy innemu sądowi. Nie wystarczy kolejna toga przy stole obrończym. Potrzebne są działania, dokumenty, wnioski i odpowiedzi na pytania, które od miesięcy pozostają bez rzeczowego wyjaśnienia. Właśnie dlatego Rafał Krzyształowski skierował do adwokata Jacka Winnickiego obszerne wystąpienie, w którym przedstawił historię dotychczasowej obrony, udokumentowane okoliczności dotyczące miejscowego środowiska sądowego oraz konkretne żądania procesowe.
Poniżej publikujemy pełną treść pisma skierowanego do trzeciego obrońcy z urzędu w sprawie II K 14/25.
Szczecinek, 17 października 2026 r.
Rafał Krzyształowski
ul. Wyszyńskiego 67/8
78-400 Szczecinek
Adwokat Jacek Winnicki
Obrońca z urzędu w sprawie II K 14/25
Sąd Rejonowy w Szczecinku
Szanowny Panie Mecenasie!
Zwracam się do Pana jako do trzeciego już obrońcy z urzędu wyznaczonego mi w sprawie karnej II K 14/25, prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Szczecinku przez SSR Marcina Zielińskiego z prywatnego oskarżenia psychiatry Marzeny Żak. Czynię to publicznie, ponieważ dotychczasowy skandaliczny przebieg procesu, postawa dwóch poprzednich obrońców oraz ujawnione okoliczności dotyczące ich zawodowych związków z miejscowym środowiskiem sądowym wskazują, że konstytucyjne prawo do niezależnego, bezstronnego i niezawisłego sądu oraz rzeczywistej obrony zostało w mojej sprawie sprowadzone do formalności. Od 1997 roku ja i mój syn Mariusz doświadczaliśmy działań przedstawicieli organów państwa, które od niemal trzech dekad dokumentuję i publicznie przedstawiam jako przypadki systemowego bezprawia. W publikacjach NCI „Barwy Bezprawia” ujawniałem konkretne zdarzenia, decyzje procesowe, działania sędziów, prokuratorów, funkcjonariuszy Policji, biegłych psychiatrów i adwokatów z urzędu. Obecny proces stanowi kolejną odsłonę tego wieloletniego konfliktu, a jego szczególny charakter wymaga obrońcy zdolnego do zdecydowanego zakwestionowania oskarżenia i wykorzystania zgromadzonej dokumentacji. Pierwsza wyznaczona mi obrończyni, radca prawny Aneta Bardyga-Szałek, specjalizująca się przede wszystkim w sprawach gospodarczych, upadłościowych, restrukturyzacyjnych i podatkowo-finansowych, nie wykazała przygotowania ani aktywności odpowiadających potrzebom tak złożonego postępowania karnego. Podczas rozprawy, na której przesłuchiwano oskarżycielkę prywatną Marzenę Żak, pozostawała bierna, nie zadała jej żadnego pytania, nie skonfrontowała wypowiedzi z dokumentami i nagraniami, nie przedstawiła samodzielnej inicjatywy dowodowej ani nie podjęła skutecznych działań wobec uchylania moich pytań i przerywania wypowiedzi przez SSR Marcina Zielińskiego. Nie poparła również moich starań o przekazanie sprawy poza okręg koszaliński i zignorowała znaczenie materiałów dokumentujących wcześniejsze postępowania. Jej obecność na sali rozpraw oceniam jako pozbawioną rzeczywistej wartości obrończej. Tymczasem właśnie podczas przesłuchania Marzeny Żak należało ustalić, które opisywane przeze mnie zdarzenia kwestionuje, na jakich dowodach opiera swoje twierdzenia, które fakty potwierdza oraz w jakim zakresie jej zeznania odpowiadają dokumentacji znajdującej się w aktach. Konieczna była szczegółowa konfrontacja jej wypowiedzi z treścią prywatnego aktu oskarżenia, wcześniejszymi oświadczeniami, publikacjami i nagraniami. Profesjonalna obrończyni nie wykorzystała tych możliwości, pozostawiając mi samodzielne podejmowanie czynności, które wymagały przygotowania i wsparcia osoby posiadającej kwalifikacje zawodowe. Równie negatywnie oceniam działalność adwokata Filipa Sztukiela. Pomimo otrzymania obszernego materiału dowodowego nie przedstawił wyników analizy pozwalających ustalić, jakie fakty zweryfikował, które zarzuty oskarżycielki prywatnej zostały potwierdzone, jakie sprzeczności ujawnił oraz jakie czynności procesowe podjął w celu wykazania bezzasadności oskarżenia. W wiadomości z 6 lipca 2026 r. określił znaczną część przekazanych materiałów jako „ocenne, insynuujące, pomawiające, a bardzo często również obraźliwe”, odmawiając procesowego wykorzystania większości nagrań. Nie przedstawił jednak dowodowego uzasadnienia swojej oceny ani szczegółowego zestawienia materiałów, którym odmówił znaczenia procesowego. W późniejszej korespondencji powoływał się na fotografowanie akt, spotkania i analizowanie dokumentacji. Nie uzyskałem natomiast odpowiedzi, jakie konkretne rezultaty przyniosły te czynności. Szczególnie wymowny pozostaje przebieg wydarzeń z lipca 2026 r. Postanowieniem z 17 lipca SSR Marcin Zieliński oddalił mój kolejny wniosek o zmianę obrońcy, natomiast 20 lipca Filip Sztukiel poinformował mnie, że nie może uczestniczyć w rozprawie wyznaczonej na następny dzień, ponieważ ma pięć innych rozpraw i nie zdołał zapewnić zastępstwa. W rezultacie termin rozprawy przesunięto na 22 października 2026 r. To konkretny przykład rozbieżności między formalnym zapewnieniem mi pomocy prawnej a rzeczywistą możliwością jej wykonywania. Dodatkowego znaczenia nabierają ujawnione związki zawodowe Filipa Sztukiela z Sądem Rejonowym w Szczecinku. Z urzędowej odpowiedzi tego sądu z 24 sierpnia 2026 r., sygn. OA01.0123.29.2026, wynika, że od 1 do 29 września 2000 r. odbywał praktykę studencką w Wydziale Cywilnym pod nadzorem sędzi Katarzyny Mazurkiewicz, a następnie, w ramach aplikacji sądowej, praktykował we wszystkich wydziałach tego sądu. W dokumentacji wymieniono również sędziów Leszka Miazkę, Ewę Zielińską, Roberta Wyroślaka, Ireneusza Górę, Joannę Chmarę oraz Marię Likszo-Jańczak jako osoby nadzorujące poszczególne etapy jego przygotowania zawodowego. Działalność części tych osób została opisana w licznych publikacjach NCI „Barwy Bezprawia”, zawierających zarzuty naruszeń prawa i nieprawidłowości procesowych. Po zwolnieniu Filipa Sztukiela z obowiązków obrońcy postanowieniem z 15 września 2026 r. sąd wyznaczył Pana na jego następcę. Tymczasem z informacji zamieszczonych na oficjalnej stronie Pańskiej kancelarii wynika, że również Pan odbywał aplikację sędziowską w Sądzie Rejonowym w Szczecinku, następnie wykonywał obowiązki asesora sądowego, a później był czynnym sędzią tego samego sądu. W maju 1992 r. uzyskał Pan wpis na listę adwokatów. Okoliczności te potwierdza opublikowany przez Pana życiorys zawodowy. Powstaje zatem zasadnicze pytanie, dlaczego do obrony człowieka, który przez niemal trzy dekady dokumentuje działalność miejscowego wymiaru sprawiedliwości, wyznaczono kolejnego prawnika zawodowo związanego w przeszłości z tym samym sądem. Sam fakt wcześniejszej pracy w sądownictwie nie oznacza nieuczciwości adwokata. W szczególnych okolicznościach mojej sprawy wymaga jednak wyjaśnienia, czy wcześniejsze relacje zawodowe i osobiste nie tworzą konfliktu interesów oraz czy sposób wyznaczania kolejnych obrońców rzeczywiście służy zapewnieniu mi niezależnej pomocy prawnej. Pańska przeszłość sędziowska nakłada na Pana szczególną odpowiedzialność zawodową i moralną. Jako były sędzia powinien Pan doskonale rozumieć, że niezawisłość sędziowska nie jest przywilejem osoby noszącej togę, lecz podstawową gwarancją obywatela uczestniczącego w postępowaniu. Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP zapewnia każdemu prawo do rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, natomiast art. 42 ust. 2 Konstytucji oraz art. 6 k.p.k. gwarantują oskarżonemu prawo do obrony. Obowiązkiem profesjonalnego obrońcy jest wykorzystywanie dostępnych instrumentów prawnych do ochrony tych gwarancji, a nie ograniczanie się do biernego akceptowania decyzji procesowych tylko dlatego, że zostały wydane przez sąd. Właśnie dlatego oczekuję szczegółowej oceny sposobu prowadzenia postępowania przez SSR Marcina Zielińskiego. Kolejne oddalanie moich wniosków dowodowych, uchylanie pytań podczas przesłuchania Marzeny Żak, przerywanie wypowiedzi, ograniczenie jawności rozprawy oraz odmowa wydania kopii jej nagrania utrudniały mi rzeczywiste korzystanie z przysługujących praw. Nie chodzi o pojedyncze decyzje, lecz o ich łączny skutek, prowadzący do ograniczenia możliwości przedstawienia i zweryfikowania materiału przemawiającego na moją korzyść. Oczekuję wskazania podstaw prawnych tych rozstrzygnięć oraz ustalenia, jakie środki procesowe można zastosować w celu usunięcia ich negatywnych konsekwencji. Odrębnego wyjaśnienia wymaga sposób wyznaczania składu orzekającego. Historia sprawy II K 14/25 obejmuje kolejne losowania i ponowne losowania sędziów, związane z ujawnianiem przez niemal wszystkich sędziów miejscowego sądu ich relacji z oskarżycielką prywatną i składaniem oświadczeń dotyczących wyłączenia. Konieczne jest zbadanie całej procedury prowadzącej do powierzenia sprawy SSR Marcinowi Zielińskiemu, począwszy od pierwszego przydziału, poprzez wszystkie kolejne losowania, ich wyniki, przyczyny zmian, rozstrzygnięcia dotyczące wyłączeń oraz zasady dopuszczania poszczególnych sędziów do udziału w następnych przydziałach. Art. 47a § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych ustanawia zasadę losowego przydziału spraw, art. 47b określa podstawy zmiany składu, a § 74 Regulaminu urzędowania sądów powszechnych reguluje dokumentowanie przydziału, w szczególności zamieszczanie raportu z losowania w aktach. Żądam, aby uzyskał Pan i zweryfikował dokumentację wszystkich przydziałów i zmian składu, w tym raporty systemu SLPS, zarządzenia, postanowienia dotyczące wyłączeń oraz informacje o sędziach pominiętych lub wyeliminowanych z kolejnych losowań. Należy również ustalić, czy w procedurze uczestniczyli sędziowie wcześniej wyłączeni i czy wszystkie zmiany składu posiadały właściwą podstawę prawną. Nie mniej istotne jest zapewnienie mi rzeczywistej możliwości zakwestionowania niezawisłości i bezstronności sędziego. Nie zostałem należycie poinformowany o praktycznych możliwościach skorzystania z procedury przewidzianej w art. 42a § 3–7 Prawa o ustroju sądów powszechnych, w szczególności o znaczeniu siedmiodniowego terminu na złożenie stosownego wniosku. Art. 42a § 5 wiąże ten termin z zawiadomieniem uprawnionego o składzie rozpoznającym sprawę oraz nakłada na sąd obowiązek zawiadomienia o składzie przy doręczeniu pierwszego pisma, a następnie informowania o jego zmianach przy kolejnych doręczeniach. Żądam ustalenia, kiedy, w jakiej formie i o jakim składzie zostałem zawiadomiony, czy obowiązek ten został prawidłowo wykonany oraz czy zachowałem rzeczywistą możliwość skorzystania z przewidzianej ustawą procedury. Należy również ocenić przesłanki wyłączenia sędziego wynikające z art. 41 § 1 i art. 42 k.p.k., uwzględniając szczególny charakter sprawy oraz wcześniejsze zawodowe i osobiste relacje jej uczestników. Przypominam, że w dniu 31 lipca 2025 r. przekazałem do akt sprawy II K 14/25 obszerną dokumentację obejmującą publikacje NCI „Barwy Bezprawia” oraz filmy dokumentalne zapisane na płytach DVD. Materiał ten był następnie systematycznie uzupełniany, w tym o nagrania przebiegu pikiety przed Sądem Rejonowym w Szczecinku, utrwalone na dwóch dodatkowych płytach DVD. Łącznie w aktach sprawy zgromadzono 87 publikacji prasowych oraz 54 filmy dokumentalne, przedstawiające niemal trzydziestoletnią historię zdarzeń związanych z działalnością przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji, adwokatury i biegłych sądowych. Dokumentacja obejmuje konkretne zdarzenia, dokumenty urzędowe, orzeczenia, korespondencję, nagrania rozmów i materiały utrwalające przebieg czynności procesowych. Jest to obszerny, możliwy do zweryfikowania materiał źródłowy, którego wartości dowodowej nie można przekreślić bez rzeczywistej analizy jego zawartości i odniesienia poszczególnych faktów do zarzutów objętych prywatnym aktem oskarżenia Marzeny Żak. Szczególnego znaczenia nabiera w tym kontekście nie tylko treść samego oskarżenia, lecz również zakres żądań finansowych i niemajątkowych wysuniętych przeciwko mnie przez Marzenę Żak. Z prywatnego aktu oskarżenia sporządzonego 14 stycznia 2025 r. przez adwokata Wojciecha Gawrycha z Torunia wynika, że Marzena Żak domaga się mojego pociągnięcia do odpowiedzialności karnej za zarzucane zniesławienie, kwalifikowane na podstawie art. 212 § 1 i 2 k.k. w związku z art. 12 § 1 k.k., a ponadto żąda orzeczenia 20 000 zł nawiązki na rzecz Fundacji „Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową”, zasądzenia 7 380 zł kosztów obsługi prawnej jej pełnomocnika oraz obciążenia mnie kwotą 300 zł z tytułu zryczałtowanych kosztów postępowania. Łącznie oznacza to żądanie obciążenia mnie kwotą 27 680 zł, niezależnie od konsekwencji ewentualnego skazania. Na tym jednak żądania oskarżycielki prywatnej się nie kończą. Domaga się również podpisania przeze mnie oświadczenia zawierającego przyznanie, że rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje na jej temat i posługiwałem się jej wizerunkiem bez odpowiedniej zgody, wyrażenie ubolewania, przeprosiny oraz zobowiązanie do niepowtarzania zarzucanego mi zachowania. Oświadczenie ma zostać sporządzone czcionką Times New Roman o rozmiarze 12 punktów, z interlinią 1,5, podpisane przeze mnie i przesłane w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku do pełnomocnika Marzeny Żak, dyrektora Szpitala Powiatowego w Złotowie, dyrektora Szpitala Wojskowego w Wałczu oraz redakcji portali 77400.pl i zlotowskie.pl. Dodatkowo mam przekazać jej pełnomocnikowi potwierdzenia wysłania tych oświadczeń wraz z kopiami. Oskarżycielka prywatna żąda zatem nie tylko mojego skazania i obciążenia znaczną kwotą pieniężną, ale również zobowiązania mnie do podpisania i rozesłania oświadczeń, w których miałbym przyznać nieprawdziwość informacji będących przedmiotem prowadzonej przeze mnie działalności dziennikarskiej. Żądania te wymagają szczególnie wnikliwej oceny, ponieważ dotyczą zarówno konsekwencji finansowych i karnych, jak i publicznej wiarygodności autora publikacji oraz jego prawa do przedstawiania faktów dotyczących działalności osób wykonujących funkcje istotne dla interesu publicznego. Oczekuję, że zbada Pan nie tylko zasadność oskarżenia, lecz również podstawę prawną i dopuszczalność każdego z tych żądań, w szczególności nakazania przeprosin o narzuconej treści i sposobie rozpowszechnienia. Żądanie sporządzenia osobistego oświadczenia z przeprosinami nie jest bowiem tożsame ze środkiem przewidzianym w art. 215 k.k., dotyczącym podania wyroku skazującego do publicznej wiadomości. Konieczne jest wskazanie, czy i na jakiej podstawie sąd karny mógłby uwzględnić żądanie przeprosin w przedstawionej formie oraz czy pozostaje ono zgodne z przepisami regulującymi odpowiedzialność za zniesławienie. Już w 2020 roku kierowałem imienne wystąpienia dziennikarskie do wszystkich bez wyjątku aktywnych zawodowo przedstawicieli koszalińskiego wymiaru sprawiedliwości, domagając się wskazania informacji nieprawdziwych, przedstawienia dokumentów przeciwnych i rzeczowego odniesienia się do opisanych zdarzeń. Wśród adresatów znajdował się również SSR Marcin Zieliński, obecnie prowadzący przeciwko mnie postępowanie. Ta okoliczność, podobnie jak wieloletnie zawodowe relacje Marzeny Żak z miejscowym sądownictwem oraz oświadczenia licznych sędziów dotyczące ich wyłączenia od rozpoznawania sprawy, musi zostać uwzględniona przy ocenie możliwości dalszego prowadzenia procesu w Sądzie Rejonowym w Szczecinku. Wskazuję na powtarzające się naruszenia standardów prawnych, etycznych i moralnych, przejawiające się w ograniczaniu możliwości przedstawiania dowodów, braku rzeczywistej aktywności kolejnych obrońców, utrudnionym dostępie do pełnego zapisu rozpraw oraz niewyjaśnionych okolicznościach dotyczących przydziału składu orzekającego i możliwości poddania kontroli jego bezstronności. Nie są to zagadnienia oderwane od siebie. Ich łączny skutek bezpośrednio wpływa na moje położenie procesowe i możliwość skutecznego zakwestionowania oskarżenia. W tej sytuacji domagam się podjęcia przez Pana działań zmierzających do wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Szczecinku do Sądu Najwyższego z inicjatywą przewidzianą w art. 37 § 1 k.p.k., w celu przekazania sprawy II K 14/25 innemu sądowi równorzędnemu, położonemu poza okręgiem koszalińskim, w odległości co najmniej 350 kilometrów od Koszalina, a w miarę możliwości również poza obszarem właściwej apelacji. Postulowana odległość wynika z potrzeby rzeczywistego odseparowania procesu od miejscowych relacji zawodowych, osobistych i towarzyskich, których znaczenie ujawnia wieloletnia historia postępowań dotyczących mnie i Mariusza Krzyształowskiego. Jednocześnie domagam się podjęcia działań zmierzających do zapewnienia mi, po przekazaniu sprawy, obrońcy z urzędu wykonującego zawód na obszarze właściwości nowego sądu, niezwiązanego wcześniejszymi zależnościami zawodowymi ani osobistymi z uczestnikami postępowań dotyczących mnie i mojego syna w latach 1997–2026. Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że sama zmiana nazwiska obrońcy nie usuwa zasadniczych problemów, jeżeli obrona pozostaje bierna wobec okoliczności wymagających zdecydowanej reakcji procesowej. Panie Mecenasie, oczekuję od Pana jednoznacznej odpowiedzi, czy zapoznał się Pan z całością akt sprawy II K 14/25, w tym ze wszystkimi 87 publikacjami NCI „Barwy Bezprawia”, 54 filmami dokumentalnymi, dokumentacją urzędową, wcześniejszymi wnioskami dowodowymi, protokołami oraz dostępnymi nagraniami rozpraw. Jeżeli nie, proszę wskazać zakres materiału, który został dotychczas przeanalizowany, i określić, jakie czynności zamierza Pan wykonać w celu uzyskania pełnej wiedzy o sprawie. Proszę również przedstawić ocenę pracy Anety Bardygi-Szałek i Filipa Sztukiela. Jakie konkretne czynności procesowe wykonali oni na moją korzyść, jakie dowody zgłosili, jakie decyzje zakwestionowali i jakie wymierne rezultaty osiągnęli? Czy dostrzega Pan zaniechania, które mogły wpłynąć na moją sytuację procesową, oraz jakie istnieją możliwości usunięcia ich skutków? Przede wszystkim jednak oczekuję przedstawienia ustaleń dotyczących zasadności prywatnego oskarżenia Marzeny Żak. Które fakty opisane w akcie oskarżenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale, które pozostają niewykazane, a które są sprzeczne z dokumentami i nagraniami? Jak ocenia Pan zeznania oskarżycielki prywatnej w zestawieniu z moimi wyjaśnieniami, wcześniejszymi wypowiedziami Marzeny Żak oraz pozostałymi dowodami? Jakie sprzeczności ujawniono i które z nich wymagają uzupełniającego przesłuchania oskarżycielki lub przeprowadzenia dodatkowych czynności dowodowych? Oczekuję również szczegółowej oceny przesłanek odpowiedzialności karnej z art. 212 k.k. oraz możliwości zastosowania art. 213 k.k., w szczególności w zakresie wykazania prawdziwości kwestionowanych zarzutów i działania w obronie społecznie uzasadnionego interesu. Należy jednocześnie odróżnić prawdziwość przedstawionych faktów od formy wypowiedzi, której znaczenie reguluje również art. 214 k.k. Nie można utożsamiać ostrego języka publicystycznego z automatycznym wykazaniem przestępstwa zniesławienia, podobnie jak nie można pomijać znaczenia udokumentowanych faktów tylko dlatego, że zostały przedstawione w zdecydowanej formie. W Pańskiej odpowiedzi oczekuję ponadto konkretnych ustaleń dotyczących prawidłowości wszystkich przydziałów składu orzekającego, kompletności dokumentacji SLPS, rozstrzygnięć w przedmiocie wyłączenia sędziów oraz zawiadomień o składzie sądu. Proszę wskazać, czy prawidłowo wykonano obowiązki określone w art. 42a § 5 Prawa o ustroju sądów powszechnych, czy zostały spełnione warunki umożliwiające skorzystanie z przewidzianej tam procedury oraz czy istnieją podstawy do podjęcia czynności wynikających z art. 41 i 42 k.p.k. w związku z ujawnionymi okolicznościami dotyczącymi miejscowych relacji zawodowych i osobistych. Nie oczekuję od Pana przewidywania wyroku ani zastępowania sądu w rozstrzyganiu o mojej odpowiedzialności karnej. Domagam się profesjonalnej analizy materiału dowodowego i przedstawienia wynikających z niej wniosków, które pozwolą ustalić rzeczywisty stan sprawy, zakres niewykorzystanych dotychczas możliwości procesowych oraz dalszy kierunek obrony. Szczegółowe ustalenia dotyczące strategii procesowej powinny zostać przedstawione mi poufnie, z poszanowaniem tajemnicy obrończej. W związku ze zbliżającą się rozprawą wyznaczoną na dzień 22 października 2026 r. oczekuję niezwłocznego zajęcia stanowiska i podjęcia czynności koniecznych do ochrony moich interesów procesowych. Jeżeli uważa Pan, że przedstawione okoliczności nie uzasadniają wystąpienia o przekazanie sprawy innemu sądowi, proszę o rzeczowe wyjaśnienie podstaw takiej oceny, z odniesieniem do konkretnych dokumentów, decyzji procesowych, historii wyłączeń sędziów oraz zgromadzonego materiału dowodowego. Jako były sędzia powinien Pan szczególnie dobrze wiedzieć, że niezawisłości nie wykazuje się samą treścią sądowych postanowień, a prawa do obrony nie gwarantuje samo wyznaczenie adwokata. O rzeczywistym przestrzeganiu tych zasad świadczy sposób prowadzenia postępowania, dopuszczanie i ocena dowodów, zapewnienie stronom możliwości korzystania z przysługujących uprawnień oraz skuteczna kontrola rozstrzygnięć mogących naruszać podstawowe gwarancje procesowe. Pańskim zadaniem nie jest ochrona zawodowego autorytetu sędziów, byłych współpracowników czy przedstawicieli miejscowego środowiska prawniczego. Jest nim niezależne wykonywanie obowiązków obrońcy i konsekwentna ochrona praw oskarżonego. Nie domagam się przywilejów ani szczególnego traktowania, lecz rzeczywistego respektowania gwarancji konstytucyjnych, których naruszanie od niemal trzech dekad dokumentuję i publicznie kwestionuję. Nie potrzebuję czwartego obrońcy z urzędu, który ponownie będzie rozpoczynał od czytania tych samych akt i powtarzania ogólników. Potrzebuję rzeczywistej obrony, bezstronnego procesu i profesjonalnej oceny dowodów. Oczekuję, że jako trzeci obrońca wykorzysta Pan swoje doświadczenie zawodowe do podjęcia zdecydowanych działań zmierzających do wyjaśnienia zasadniczych nieprawidłowości, w tym konieczności przekazania procesu sądowi spoza okręgu koszalińskiego. Niniejszy list zostaje skierowany do Pana i przeznaczony do publikacji w NCI „Barwy Bezprawia” jako dokument przedstawiający moje stanowisko wobec dotychczasowego sposobu zapewniania mi obrony z urzędu oraz oczekiwania dotyczące dalszego postępowania w sprawie II K 14/25.
Rafał Krzyształowski
Oskarżony w sprawie II K 14/25
Redaktor Naczelny NCI „Barwy Bezprawia”
Historia sprawy II K 14/25 pokazuje, jak ogromna przepaść może dzielić zapisane w Konstytucji gwarancje od sposobu ich realizowania na sali rozpraw. Oskarżony ma prawo do obrony. Sąd wyznacza więc obrońcę. Gdy pierwszy nie podejmuje oczekiwanych czynności procesowych, pojawia się drugi. Gdy również jego działalność nie przynosi przekonujących rezultatów, wyznaczany jest trzeci. Procedura trwa, nazwiska się zmieniają, ale zasadnicze problemy pozostają nierozwiązane. W tym samym czasie oskarżony dysponuje obszerną dokumentacją, domaga się przesłuchania świadków, weryfikacji twierdzeń oskarżycielki prywatnej, sprawdzenia prawidłowości wyznaczenia składu sądu oraz przekazania procesu poza miejscowe środowisko zawodowe. To nie są wygórowane oczekiwania. To podstawowe elementy rzeczywistego wykonywania prawa do obrony. Jacek Winnicki otrzymał sprawę obciążoną historią poważnych zaniedbań, niewykorzystanych możliwości dowodowych i nierozstrzygniętych wątpliwości dotyczących bezstronności postępowania. Nie może ograniczyć się do przejęcia akt i oczekiwania na kolejny termin rozprawy. Musi ustalić, dlaczego poprzedni obrońcy nie wykorzystali możliwości konfrontacji zeznań Marzeny Żak z materiałami źródłowymi, jakie znaczenie mają dokumenty złożone przez oskarżonego oraz czy prawidłowo przeprowadzono wszystkie czynności związane z wyznaczeniem i zmianami składu orzekającego. Szczególnego znaczenia nabiera żądanie wyprowadzenia procesu poza okręg koszaliński. Art. 37 § 1 Kodeksu postępowania karnego przewiduje możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Właśnie z tej procedury powinno się skorzystać, jeżeli całokształt udokumentowanych okoliczności uzasadnia takie rozstrzygnięcie. Odpowiedzi wymagają również pytania o żądania Marzeny Żak. Na jakiej podstawie oskarżycielka domaga się nie tylko skazania dziennikarza i obciążenia go kwotą 27 680 zł, lecz także podpisania oświadczeń zawierających przyznanie nieprawdziwości publikowanych informacji i rozesłania przeprosin do określonych instytucji? Czy jej oskarżenie zostało wszechstronnie zweryfikowane? Jakie dowody potwierdzają zasadnicze twierdzenia zawarte w akcie oskarżenia? Nie można żądać od człowieka publicznego przyznania się do rozpowszechniania nieprawdy bez rzetelnego zbadania dowodów, którymi dokumentował swoje publikacje. To właśnie w tym miejscu rozstrzyga się rzeczywista wartość prawa do obrony. Nie w liczbie wyznaczonych adwokatów, nie w liczbie sporządzonych protokołów i nie w formalnych zapewnieniach o prawidłowości procedury. Rozstrzyga się ona w możliwości przedstawienia dokumentów, zadawania pytań, konfrontowania sprzecznych wypowiedzi, korzystania z niezależnej pomocy prawnej oraz uzyskania rozstrzygnięcia przed sądem, którego bezstronność podlega rzeczywistej, a nie iluzorycznej kontroli. NCI „Barwy Bezprawia” będzie nadal dokumentować przebieg tego postępowania, działania kolejnych obrońców, decyzje Sądu Rejonowego w Szczecinku oraz sposób odnoszenia się do zgromadzonego materiału dowodowego. Stanowisko Jacka Winnickiego, jeżeli zostanie przedstawione, również zostanie poddane szczegółowej analizie, z poszanowaniem tajemnicy obrończej. Po 29 latach dokumentowania nieprawidłowości nie wystarczy już kolejna zmiana adwokata. Potrzebne jest rzeczywiste zbadanie sprawy. Bo wymiar sprawiedliwości, który potrafi wyznaczyć oskarżonemu trzech obrońców, ale nie potrafi zagwarantować mu skutecznego wykorzystania dowodów i pełnej kontroli bezstronności postępowania, musi odpowiedzieć na fundamentalne pytanie: czy w tym procesie chronione są prawa obywatela, czy wyłącznie formalny porządek sądowej procedury?
Kronika spraw Rafała Krzyształowskiego
Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Rafał Krzyształowski i „gra w pomidora” przez sędziów i prokuratorów ze Szczecinka i okolic
Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Leszek Miazek nie jest w stanie logicznie zrozumieć nie tylko tekstu?
Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Szczecinek, Szczecin, Koszalin, cała Polska – zniszczyć firmę, człowieka czy rodzinę to takie proste dla skorumpowanych organów władzy. Skazany bez winy Rafał Krzyształowski
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Czy Sędzia Piotr Boguszewski ze skorumpowanego Sądu Rejonowego w Wałczu będzie miał odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i odwzorować niezwykłą postawę Sędziego Marcina Myszki?. Uniewinnić ofiarę wieloletniego togowo-policyjno-psychiatrycznego bandytyzmu
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Typowy sądowy dzień w typowym polskim skorumpowanym sądzie przy udziale niekompetentnych urzędników sądowych. Dzień z życia poszkodowanego Rafała. 19 sierpnia 2013
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Rafał Krzyształowski na pewno nie podda się w walce o swoje prawa. ( Artykuł NCI „Afery Prawa” z dnia 28.06. 2009r.
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Drugi list otwarty do Prokuratora Generalnego Andrzeja Czumy – Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego i policyjnego bandytyzmu
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Znowu wybija szambo w Sądzie Okręgowym w Koszalinie i Sądzie Rejonowym w Wałczu
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Policyjny terror i niekompetentny Komendant Policji w Szczecinku Józef Hatała
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Togowa dintojra – za napisanie prawdy o barbarzyńskim rozstrzygnięciu procesowym sędzi Joanny Chmary z Sądu Rejonowego w Szczecinku, celebrowana po zbójecku przez prokuratora Beatę Szefler z Prokuratury Rejonowej w Koszalinie.
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary i prokuratora Janusza Bugaja
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz– Łajdactwa procesowe sędziego Krzysztofa Koczenasza i jego wspólnika adwokata Cezarego Skrzypczaka – psychuszka dla urojonego oskarżonego zamiast uczciwego procesu karnego
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Koszalin – na sądowym folwarku SSO Mariana Wawrzynkowskiego, SSR Marcina Wawrzynkowskiego, SSR Agaty Marszałek i reszty togowych szwindlerów szaleje chora psychicznie Temida w kominiarce
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz – Wniosek do Prezesa Sądu Rejonowego Małgorzaty Dering-Suskiej o nadzór nad postępowaniem o sygnaturze akt IIK 174/08, ustalenia i udzielenie wiążącej odpowiedzi
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Sąd Najwyższy Rzeczypospolitej Polskiej w roli „Poncjusza Piłata”
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Skazany „ustawami” na pastwę togowych przestępców z okręgu Koszalina
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz – niezawisły sędzia Marcin Myszka wygnany na banicji a SR Piotr Boguszewski los cuchnącej sprawy karnej przekazuje do decyzji SN
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – dewiacje prawnicze sędziego Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej i adwokata Tadeusza Tyki. Rafał Krzyształowski
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Boże, chroń nas przed pseudo usługami szczecineckich adwokatów z urzędu, Grzegorza Misiakowskiego, Mirosława Wacławskiego, Tomasza Musiała i innych nieetycznych „prawników” z koszalińskiego układu
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz. List otwarty oskarżonego Rafała Krzyształowskiego do adwokata z urzędu Bogusława Radzickiego
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Przyzwolenie Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Sądu Rejonowego w Wałczu, Małgorzaty Dering – Suskiej na gwałcenie prawa i konstytucji przez togowo – policyjno – psychiatryczną mafię – koszalińską Cosa Nostrę
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wniosek Rafała Krzyształowskiego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zarzutów wobec sędziów okręgu koszalińskiego i przekazanie sprawy do rozpoznania równorzędnemu sądowi w Pile, Poznaniu lub Bydgoszczy
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – W tyglu sądowego bezprawia – sprawa Rafała Krzyształowskiego
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: W koszalińskim „togostanie” ciągle obowiązuje stalinowski porządek prawny – prawo na telefon
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz RP oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: List otwarty Rafała Krzyształowskiego do siódmego obrońcy z urzędu – adwokata Mateusz Nowaczyka
Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Prawo czy sądowe bestialstwo?.. Grypsujący paragrafami skazali Rafała Krzyształowskiego na zły dotyk biegłego lekarza sądowego, psychiatry Władysława Sterny z psychuszki w Gorzowie Wielkopolskim
Publikacja z dnia 14 listopada 2013 r.: Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia”. Rafała Krzyształowskiego
Publikacja z dnia 17 grudnia 2013 r.: Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatała i jego podwładnych
Publikacja z dnia 28 grudnia 2013 r.: Twarde dowody matactw procesowych, obecność obserwatorów i włączona kamera – powodem ucieczki z sali rozpraw składu orzekającego togowych szubrawców
Publikacja z dnia 8 marca 2014 r.: Koszaliński „UKŁAD ZAMKNIĘTY” przeprowadza szarżę na senatorski stołek – kandydatem na senatora herszt Prokuratury Okręgowej w Koszalinie, Jerzy Ożóg
Publikacja z dnia 23 lipca 2014 r.: Wałcz, 28.03.2014 r. – Lincz sądowy na niepokornym Redaktorze Naczelnym NCI „Barwy Bezprawia” w wykonaniu SSR Piotra Boguszewskiego, prokuratora Michała Radzika z współudziałem „obrony”.
Publikacja z dnia 5 listopada 2014 r.: Zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości o kolejnym fałszywym oskarżeniu Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szajkę policyjną podinspektora Jacka Procia, bezpodstawnym skazaniu zaocznym wyrokiem nakazowym przez SSR Katarzynę Sikorską, zastosowaniu represji psychiatrycznej przez SSR Emilię Błażewicz, oraz karygodnych zachowaniach adwokata z urzędu Marka Klocka.
Publikacja z dnia 9 grudnia 2014 r.: Idiotyczna odpowiedź adwokata oszusta Marka Klocka na udokumentowane zarzuty zmowy przestępczej, budzi poważne wątpliwości dotyczące jego poczytalności
Publikacja z dnia 19 grudnia 2014 r.: Chwila prawdy dla Sądu Najwyższego… Kasacja przestępczego wyroku karnego uprawomocnionego przez sędziów szwindlerów z Sądu Okręgowego w Koszalinie podlegających wyłączeniu. Sławomira Przykuckiego, Marka Mazura i Renatę Rzepecką – Gawrysiak
Publikacja z dnia 27 grudnia 2014 r.: Dwa i pół miesiąca kryminału dla Redaktora NCI Barwy Bezprawia zapowiedział kurator sądowy Łukasz Storch, za odmowę zrealizowania przestępczego wyroku o sygn. akt II K 174/08, wyprodukowanego w skorumpowanym Sądzie Rejonowym w Wałczu
Publikacja z dnia 18 stycznia 2015 r.: Petycja w sprawie wieloletniego bandytyzmu mafii sądowej okręgu Koszalina do RPO Ireny Lipowicz, Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta, Ministra sprawiedliwości Cezarego Grabarczyka, Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego oraz Prezesa Rady Ministrów Ewy Kopacz: o zbadanie publicznych zarzutów Rafała Krzyształowskiego i poparcie kasacji przestępczego wyroku Sądu Rejonowego w Wałczu o sygn. akt II K 174/08
Publikacja z dnia 28 stycznia 2015 r.: Zażalenie adwokata Artura Kotyni na nielegalne, bezzasadne i nieprawidłowe zatrzymanie Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szczecineckich policjantów, zlecone przez sędzię‑przestępcę Emilię Błażewicz z Sądu Rejonowego w Wałczu
Publikacja z dnia 16 marca 2015 r.: Kompromitacja Prokuratury Generalnej…. przekazała petycję dotyczącą rozlicznych przestępstw koszalińskiej mafii sądowej do rozpoznania skorumpowanej Prokuraturze Okręgowej w Koszalinie – poplecznika…
Publikacja z dnia 20 maja 2015 r.: Mafia sądowa okręgu Koszalina nie będzie sędzią we własnej sprawie. Zarzuty Pokrzywdzonych zostaną zweryfikowane przez Prokuraturę Rejonową w Gorzowie Wielkopolskim – relacja ze spotkania Rafała Krzyształowskiego z Jerzym Ożogiem, szefem skorumpowanej Prokuratury Okręgowej w Koszalinie.
Publikacja z dnia 1 września 2015 r.: Niezależny adwokat Artur Kotynia obnażył przestępstwa SSR Klaudii Juraszczyk-Dudy, SSR Krzysztofa Koczenasza, SSR Emilii Błażewicz oraz szczecineckiej policji, popełnione z premedytacją na szkodę Rafała i Mariusza Krzyształowskich.
Publikacja z dnia 14 grudnia 2015 r.: Dosadna „Kasacja” adwokata Artura Kotyni – wymowna riposta na przestępczy wyrok SSR Klaudii Juraszczyk-Dudy, zaklepany instrumentalnie przez notorycznych szwindlerów: SSO Sławomira Przykuckiego, SSO Marka Mazura i SSO Renatę Rzepecką-Gawrysiak.
Publikacja z dnia 28 grudnia 2015 r.: W dniu 25.11.2015 r. sędzia Emilia Błażewicz z premedytacją ukręciła łeb cuchnącej sprawie o sygn. akt II W 448/14, umarzając problematyczne postępowanie w oparciu o kodeks towarzyski togowo-policyjnej sitwy – spreparowany proces Rafała i Mariusza Krzyształowskich o wykroczenie.
Publikacja z dnia 16 lutego 2016 r.: Zażalenie na przestępcze postanowienie prokurator Marioli Sienkiewicz z Prokuratury Rejonowej w Gorzowie Wlkp., wydane w dniu 21.10.2015 r., pod sygn. akt 3 Ds. 84/15/Ś, o odmowie wszczęcia śledztwa przeciwko mafii sądowej okręgu Koszalina.
Publikacja z dnia 15 stycznia 2017 r.: Burzliwy przebieg tajnego posiedzenia togowego tyrana Grzegorza Polewiaka, sędziego skorumpowanego Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie zamiany kary Rafałowi Krzyształowskiemu, skazanemu bez winy przez lokalną mafię sądową
Publikacja z dnia 9 listopada 2018 r.: Twarde dowody zbrodni sądowo-prokuratorsko-policyjnych zostały przesłane do RPO Adama Bodnara, który w dniu 19.04.2018 r., podczas otwartego spotkania w szczecineckim „Zamku”, publicznie obiecał pokrzywdzonemu Rafałowi Krzyształowskiemu osobiście zapoznać się z jego sprawami.
Publikacja z dnia 28 listopada 2019 r.: Międzynarodowy list gończy, areszt tymczasowy i badania psychiatryczne to prognoza dla Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia” za niestawianie się na bezpodstawne wezwania do policyjnej katowni w Szczecinku – tego należy się spodziewać od Sylwii Denis, dyspozycyjnej asesorki skorumpowanej Prokuratury Rejonowej w Wałczu, która na zlecenie nadzwyczajnej kasty z urzędu ściga niepokornego Rafała Krzyształowskiego za rzekomy czyn z art. 212 § 1 kk, ścigany z oskarżenia prywatnego.
Publikacja z dnia 4 grudnia 2019 r.: Kulisy kolejnej zuchwałej zbrodni sądowej, popełnionej z premedytacją na Rafale Krzyształowskim przez SSR Katarzynę Brambor-Kwiatkowską – po ciężkiej batalii z sabotażystką SSR Anną Pisarczyk oczyścił się z zarzutu i złożył zawiadomienie o popełnionym przestępstwie przez sierż. szt. Grażynę Stanilewicz z KPP w Szczecinku.
Publikacja z dnia 8 grudnia 2019 r.: Świeżo „upieczona” prokurator Anna Żabska, gwałcąc z premedytacją prawo, usiłowała pozbawić Mariusza Krzyształowskiego konstytucyjnej ochrony prawnej – pomimo twardych dowodów odmówiła wszczęcia dochodzenia przeciwko dłużniczce, która dopuściła się zuchwałego oszustwa na jego szkodę. Według niej czyn z art. 286 § 1 kk nie zawiera znamion czynu zabronionego, chociaż w istocie zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.
Publikacja z dnia 19 lutego 2020 r.: Prokurator Iwona Zacharzewska z Prokuratury Rejonowej w Drawsku Pomorskim odmówiła ścigania policjantów za fałszywe oskarżenie Rafała Krzyształowskiego i doprowadzenie do bezpodstawnego skazania przez SSR Katarzynę Brambor-Kwiatkowską.
Publikacja z dnia 24 lutego 2020 r.: Asesor wałeckiej, skorumpowanej prokuratury Sylwia Denis z premedytacją gwałci prawo, łamie konstytucję i hańbi sprawowany urząd, stwarzając realne zagrożenie dla zdrowia i życia niepokornego Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego, policyjnego i psychiatrycznego bestialstwa.
Publikacja z dnia 15 lipca 2020 r.: Va Banque – Wieloetapowy list otwarty Rafała Krzyształowskiego do piątego adwokata z urzędu, Pauliny Och‑Węglowskiej, z prośbą o niezwłoczne podjęcie koniecznych działań prawnych w sprawie dotyczącej fałszywego oskarżenia przez SSR Katarzynę Brambor‑Kwiatkowską – sygn. akt Ds. 1189.2019 / PR Wałcz / dowody zbrodni sądowych…
Publikacja z dnia 21 lipca 2020 r.: Komunikat specjalny – Redakcja NCI „Barwy Bezprawia” żąda od lokalnego układu zamkniętego oraz Komendanta Straży Miejskiej w Szczecinku Grzegorza Grondysa, zweryfikowania faktów opisywanych łamach czasopisma przez Rafała Krzyształowskiego, ocenę upublicznionego materiału dowodowego, podjęcia stosownych działań w trybie art. 304 Kpk…
Publikacja z dnia 11 sierpnia 2020 r.: „Sędzia Emilia Błażewicz z wałeckiego skorumpowanego Sądu Rejonowego to „fenomen” orzeczniczy światowego formatu – jest w stanie wyprodukować pod tezę swoich kastowych pobratymców dowolne rozstrzygnięcie procesowe – wbrew dowodom, a nawet bez dowodów – dowiodła swojego geniuszu w sprawie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o wykroczenie – szarżowała jak szalona…
Publikacja z dnia 10 września 2020 r.: Pani prokurator Barbaro Stolińska‑Filipczak – przyczyny nadesłania moich pism do wszystkich kołobrzeskich prokuratorów stanowią przesłanki art. 304 k.p.k. Te same pisma z załączoną dyskietką DVD otrzymało już ponad 900 prokuratorów i sędziów w całej Polsce, a otrzymają następni – może znajdzie się wśród nich jeden uczciwy, który będzie umiał się zachować.
Publikacja z dnia 4 listopada 2020 r.: Uporczywe działania przestępcze szczecineckiego prokuratora Anny Żabskiej na szkodę Rafała i Mariusza Krzyształowskich napiętnowane dwukrotnym uchyleniem jej haniebnych postanowień przez „sąd” oraz skargą Pokrzywdzonych na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym bez nieuzasadnionej zwłoki
Publikacja z dnia 23 listopada 2020 r.: Asesor wałeckiej prokuratury Sylwia Denis i nadkomisarz Dariusz Żaglewski z KPP w Szczecinku – marionetki sędziego‑przestępcy Katarzyny Brambor‑Kwiatkowskiej – fabrykowali zarzuty Rafałowi Krzyształowskiemu, doprowadzając do rozstroju zdrowia…
Publikacja z dnia 2 grudnia 2020 r.: Dyspozycyjna Marzena Żak, biegły lekarz sądowy psychiatra z wałeckiej psychuszki, dopuściła się kolejnego zuchwałego przestępstwa na szkodę Rafała Krzyształowskiego – pomówiła go w piśmie urzędowym, stanowiącym dowód w postępowaniu karnym, że był wobec niej wulgarny.
Publikacja z dnia 9 grudnia 2020 r.: Przekazanie arsenału dowodowego przez Rafała Krzyształowskiego ósmemu adwokatowi z urzędu Pawłowi Woronik, dokumentującego sędziowskie, prokuratorskie, policyjne i psychiatryczne zbrodnie, popełniane z premedytacją w okręgu koszalińskim od 1998 roku do chwili obecnej…
Publikacja z dnia 1 stycznia 2021 r.: Wniosek adwokata Pawła Woronik o wyłączenie sędziego Krzysztofa Koczenasza od rozpoznania zażalenia adwokata Zofii Stępniewskiej, na kuriozalne postanowienie asesora wałeckiej prokuratury Sylwii Denis – sprawa karna Rafała Krzyształowskiego…
Publikacja z dnia 25 stycznia 2021 r.: Oświadczenie Rafała Krzyształowskiego i jego syna w sprawie wezwania przez dyspozycyjnego policjanta Dariusza Żaglewskiego na przesłuchanie w charakterze świadków do Komendy Powiatowej Policji w Szczecinku.
Publikacja z dnia 4 kwietnia 2022 r.: Zbrodnie mafii sądowej i dwa oblicza adwokata Anny Błaszczyk‑Miężalskiej, obrońcy Rafała Krzyształowskiego
Publikacja z dnia 6 lutego 2023 r.: Omerta – herszt białogardzkiej prokuratury Jarosław Zając odmówił zweryfikowania upublicznionych dowodów licznych zbrodni sądowych i prokuratorskich popełnionych na szkodę Rafała Krzyształowskiego i jego syna.
Publikacja z dnia 15 lutego 2023 r.: Kronika zuchwałych machinacji w wykonaniu koszalińskich sędziów: Sławomira Przykuckiego, Renaty Rzepeckiej‑Gawrysiak, Rafała Podwińskiego, Sylwii Wróbel, Justyny Celińskiej i Waldemara Katzika. Wniosek o wyłączenie całego okręgu w sprawie Rafała Krzyształowskiego.
Publikacja z dnia 20 lipca 2023 r.: Lista nazwisk sędziów, prokuratorów, policjantów, adwokatów, psychiatrów i pracowników sądowych biorących czynny udział w 25 letnim zorganizowanym gnojeniu Rafała Krzyształowskiego i jego syna z opisem ról odegranych w tym bestialskim procederze przestępczym…
Publikacja z dnia 5 sierpnia 2023 r.: Kurtyna w górę! Rozboje procesowe poznańskich sędziów – Anny Judejko, Agnieszki Kędzierskiej i Jarosława Komorowskiego. Bezprawna interwencja policyjna i zaoczne ukaranie Rafała Krzyształowskiego grzywną 1000 zł za obnażenie prawdy.
Publikacja z dnia 17 września 2023 r.: Dosadne zażalenie adwokata Damiana Wiśniewskiego do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie bezprawnego ukarania Rafała Krzyształowskiego grzywną w wysokości 1000 zł przez sędziów Annę Judejko, Agnieszkę Kędzierską i Jarosława Komorowskiego.
Publikacja z dnia 25 marca 2024 r.: Apel 38 z 47 sędziów do Ministra Sprawiedliwości o dymisję Prezesa Sądu Rejonowego w Koszalinie Piotra Boguszewskiego – poważne zarzuty…
Publikacja z dnia 31 maja 2024 r.: Zawiadomienie Prezesów Sądu Rejonowego w Wejherowie o karygodnym traktowaniu Rafała Krzyształowskiego przez adwokata z urzędu Agnieszkę Bzoma‑Żebrowską z Gdyni, wraz z wnioskiem o zmianę terminu posiedzenia oraz wyznaczenie innego obrońcy
Publikacja z dnia 4 lipca 2024 r.: Wejherowo – sędzia Jarosława Deja zasądziła na rzecz adwokata z urzędu, Agnieszki Bzoma‑Żebrowskiej, kwotę 913,20 zł, podczas gdy innym obrońcom z urzędu za udział w posiedzeniach sądu wyższych instancji należało się jedynie 147,60 zł.
Publikacja z dnia 3 sierpnia 2024 r.: Wniosek dziennikarski Redakcji NCI Barwy Bezprawia do Wiceprezesa Sądu Rejonowego w Wejherowie, Grzegorza Kachela, o zweryfikowanie dowodów zbrodni przedstawicieli konstytucyjnych organów państwa, z uwzględnieniem dyspozycji art. 304 § 1 k.p.k.
Publikacja z dnia 20 lutego 2025 r.: Szok! Prokurator Ewa Dziadczyk ignoruje publicznie udokumentowane przestępstwa zwyrodnialców z kręgu towarzysko‑zawodowego, wytykając pokrzywdzonemu, że nagrania zostały sporządzone z ukrycia, bez ich zgody i wiedzy…
Publikacja z dnia 20 kwietnia 2025 r.: Beata Czebator‑Magulska, Grzegorz Kachel, Jarosława Deja, Agnieszka Bzoma‑Żebrowska, Jarosław Zając, Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska, Jarosław Komorowski i Antoni Łuczak mają współudział w systemowych zbrodniach wobec Rafała i Mariusza Krzyształowskich.
Publikacja z dnia 7 lipca 2025 r.: Zorganizowany atak na redaktora „Barw Bezprawia”? Kuriozalny akt oskarżenia psychiatry Marzeny Żak w rękach mafii sądowej ze Szczecinka – fakty wskazują na kolejną ustawkę procesową według znanego przestępczego scenariusza i zasad odwróconego prawa.
Publikacja z dnia 19 lipca 2025 r.: Zaproszenie na pikietę – 28 lat milczenia państwa i zbrodni sądowych wobec rodziny Krzyształowskich. Początek zgromadzenia: 31 lipca 2025, godz. 10:00 – przed Sądem Rejonowym w Szczecinku.
Publikacja z dnia 25 sierpnia 2025 r.: Mafia sądowa w tyglu publicznej demaskacji – pikieta w Szczecinku ujawniła 27 lat gehenny Rafała i Mariusza Krzyształowskich oraz ich desperacką walkę o prawdę, sprawiedliwość i naprawienie wyrządzonego zła.
Publikacja z dnia 27 sierpnia 2025 r.: Szczecinecka asesor sądowa Małgorzata Bitner, która nie posiada nawet elementarnych umiejętności pisarskich i wiedzy prawniczej, już orzeka, nazywając się sądem – jej „genialne” postanowienie mówi wszystko.
Publikacja z dnia 28 marca 2026 r.: RAK WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI: JAK SYSTEM I RADCA PRAWNY ANETA BORDYGA-SZAŁEK NISZCZĄ PRAWO DO OBRONY RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO
Publikacja z dnia 8 kwietnia 2026 r.: OŚWIADCZENIE RAFAŁA I MARIUSZA KRZYSZTAŁOWSKICH – UPOWAŻNIENIE DLA MEDIÓW DO DZIAŁAŃ W ICH INTERESIE ORAZ PUBLICZNE OSKARŻENIE PAŃSTWA O 28 LAT SYSTEMOWEGO BEZPRAWIA
Publikacja z dnia 23 czerwca 2026 r.: Adwokat bez akt, utajniony proces w cieniu koszalińskiego układu i odmowa filmowania spotkania – Rafał Krzyształowski publicznie wzywa adwokata Filipa Sztukiela do podjęcia realnych działań w sprawie II K 14/25
Publikacja z dnia 11 października 2026 r.: FILIP SZTUKIEL – RAFAŁ KRZYSZTAŁOWSKI. OBRONA Z URZĘDU CZY SĄDOWY TEATR POZORÓW? TRZECI ADWOKAT WYZNACZONY, ZAUFANIE ZRUJNOWANE, A STARY SCHEMAT WCIĄŻ POWRACA!
Publikacja z dnia 18 października 2026 r.: TRZECI OBROŃCA Z URZĘDU, BYŁY SĘDZIA TEGO SAMEGO SĄDU I 29 LAT WALKI Z BEZPRAWIEM. JACEK WINNICKI PRZED PRÓBĄ ZAWODOWEJ NIEZALEŻNOŚCI. CZY W SZCZECINKU PRAWO DO OBRONY STAŁO SIĘ SĄDOWĄ FIKCJĄ?
Komentarze