FILIP SZTUKIEL – RAFAŁ KRZYSZTAŁOWSKI. OBRONA Z URZĘDU CZY SĄDOWY TEATR POZORÓW? TRZECI ADWOKAT WYZNACZONY, ZAUFANIE ZRUJNOWANE, A STARY SCHEMAT WCIĄŻ POWRACA!

Ilu jeszcze adwokatów musi wyznaczyć Sąd Rejonowy w Szczecinku, zanim Rafał Krzyształowski otrzyma rzeczywistą obronę zamiast kolejnego nazwiska w aktach? Przez niemal trzy dekady dokumentował nieprawidłowości w działalności przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji i adwokatury. Dziś po raz kolejny musi domagać się od własnego obrońcy wyjaśnienia, co właściwie zrobił dla niego jako profesjonalny prawnik.
Sprawa karna II K 14/25, prowadzona przed Sądem Rejonowym w Szczecinku, ujawnia kolejny rozdział wieloletniego problemu z wykonywaniem obrony z urzędu. Po radcy prawnym Anecie Bardydze-Szałek obowiązki obrońcy przejął adwokat Filip Sztukiel, którego następnie zastąpił adwokat Jacek Winnicki. Trzeci prawnik został wyznaczony, ale to jeszcze nie oznacza, że oskarżonemu zapewniono rzeczywistą pomoc prawną.
Do chwili przygotowania niniejszej publikacji Krzyształowski i Winnicki nie nawiązali kontaktu służbowego, nie odbyli spotkania poświęconego strategii procesowej ani nie ustalili zasad współpracy. Nie wiadomo zatem, czy uda się stworzyć warunki do odbudowania zaufania, które zostało utracone podczas współpracy z dwoma poprzednimi obrońcami. Problem nie tkwi w niechęci do korzystania z pomocy adwokata, lecz w braku odpowiedzi na zasadnicze pytanie: jakie rzeczywiste rezultaty pozostawili po sobie poprzednicy?
Rafał Krzyształowski domaga się od Filipa Sztukiela przedstawienia konkretnych czynności procesowych, wyników analizy dowodowej oraz przekazania całej otrzymanej dokumentacji nowemu obrońcy. Chce wiedzieć, jakie działania podjęła Aneta Bardyga-Szałek, co samodzielnie wykonał jej następca, które dowody zostały zweryfikowane, jakie wnioski złożono i które możliwości procesowe pozostały niewykorzystane. To elementarny rachunek zawodowej odpowiedzialności, a nie nadzwyczajne żądanie stawiane adwokatowi.
Ilu jeszcze adwokatów musi wyznaczyć Sąd Rejonowy w Szczecinku, zanim Rafał Krzyształowski otrzyma rzeczywistą obronę zamiast kolejnego nazwiska w aktach? Przez niemal trzy dekady dokumentował nieprawidłowości w działalności przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji i adwokatury. Dziś po raz kolejny musi domagać się od własnego obrońcy wyjaśnienia, co właściwie zrobił dla niego jako profesjonalny prawnik. Sprawa karna II K 14/25, prowadzona przed Sądem Rejonowym w Szczecinku, ujawnia kolejny rozdział wieloletniego problemu z wykonywaniem obrony z urzędu. Po radcy prawnej Anecie Bardydze-Szałek obowiązki obrońcy przejął adwokat Filip Sztukiel, którego następnie zastąpił adwokat Jacek Winnicki. Trzeci prawnik został wyznaczony, ale to jeszcze nie oznacza, że oskarżonemu zapewniono rzeczywistą pomoc prawną. Do chwili przygotowania niniejszej publikacji Krzyształowski i Winnicki nie nawiązali kontaktu służbowego, nie odbyli spotkania poświęconego strategii procesowej ani nie ustalili zasad współpracy. Nie wiadomo zatem, czy uda się stworzyć warunki do odbudowania zaufania, które zostało utracone podczas współpracy z dwoma poprzednimi obrońcami. Problem nie tkwi w niechęci do korzystania z pomocy adwokata, lecz w braku odpowiedzi na zasadnicze pytanie: jakie rzeczywiste rezultaty pozostawili po sobie poprzednicy? Rafał Krzyształowski domaga się od Filipa Sztukiela przedstawienia konkretnych czynności procesowych, wyników analizy dowodowej oraz przekazania całej otrzymanej dokumentacji nowemu obrońcy. Chce wiedzieć, jakie działania podjęła Aneta Bardyga-Szałek, co samodzielnie wykonał jej następca, które dowody zostały zweryfikowane, jakie wnioski złożono i które możliwości procesowe pozostały niewykorzystane. To elementarny rachunek zawodowej odpowiedzialności, a nie nadzwyczajne żądanie stawiane adwokatowi. Nie jest to pierwszy taki przypadek. Od lat powraca ten sam schemat: kolejny obrońca z urzędu, kolejne spotkania, zapewnienia o profesjonalizmie, a następnie spór o brak konkretnych rezultatów pracy. Ta historia została udokumentowana w licznych publikacjach NCI „Barwy Bezprawia”, korespondencji urzędowej, aktach postępowań oraz nagraniach przedstawiających rzeczywiste rozmowy i przebieg czynności procesowych.

Wystarczy przywołać filmy: „Zwyrodnialstwa togowych zbrodniarzy i perfidia adwokat Anny Błaszczyk-Miężalskiej”, „Togowy olewator z urzędu – rozmowa Rafała Krzyształowskiego z adwokatem Cezarym Skrzypczakiem”, „Rozprawa karna – upadek sędziego Krzysztofa Koczenasza i adwokata Cezarego Skrzypczaka”, „Drugi kontakt Rafała Krzyształowskiego z pseudo adwokatem Grzegorzem Misiakowskim” czy „Adwokat z urzędu Bogusław Radzicki znieważa kobietę i Rafała Krzyształowskiego”.

To nie opowieści przekazywane z ust do ust, lecz konkretne materiały audiowizualne, których zawartość można samodzielnie odtworzyć, skonfrontować z dokumentami i poddać krytycznej ocenie. A przecież przywołane nagrania odsłaniają jedynie niewielki fragment znacznie bardziej ponurego obrazu. Za każdym z tych nazwisk kryje się historia konkretnych postępowań, zachowań i decyzji procesowych, których dokumentowanie przez lata ujawniało mechanizmy bierności, zawodowej nierzetelności oraz lekceważenia interesów osób zdanych na pomoc prawną z urzędu. To zaledwie kilka odsłoniętych kart wieloletniej kroniki adwokackich niegodziwości. Próba przedstawienia tych zdarzeń jako odosobnionych incydentów oznaczałaby zignorowanie znacznie szerszego, udokumentowanego ciągu podobnych doświadczeń. Właśnie dlatego konflikt z Filipem Sztukielem nie jest odosobnionym nieporozumieniem pomiędzy prawnikiem a klientem. To kolejny rozdział historii sporów o rzetelność, niezależność i rzeczywiste zaangażowanie obrońców wyznaczanych przez sądy. Zmieniają się nazwiska i sygnatury akt, lecz zasadniczy problem pozostaje ten sam: czy adwokat rzeczywiście broni człowieka, czy jedynie formalnie uczestniczy w postępowaniu, pozostawiając oskarżonego samotnego wobec sądowej machiny? W aktach sprawy II K 14/25 znajduje się między innymi 81 publikacji NCI „Barwy Bezprawia” oraz 55 filmów dokumentalnych przekazanych sądowi 31 lipca 2025 r. Dokumentację systematycznie uzupełniano. Filip Sztukiel otrzymał ponadto 19 specjalnie wyselekcjonowanych nagrań dotyczących działalności wcześniejszych obrońców, przebiegu postępowań sądowych oraz zdarzeń związanych z oskarżycielką prywatną Marzeną Żak. I co z tego wynikło? Adwokat zapewnia, że fotografował akta, odbył spotkanie i przeanalizował dokumentację. Nadal jednak nie przedstawił oczekiwanego rozliczenia konkretnych ustaleń dowodowych i samodzielnych czynności procesowych. Potrafił zdecydowanie określać część materiałów jako insynuujące, pomawiające i obraźliwe, ale nie wskazał równie konkretnie, jakie udokumentowane fakty obalił, które nagrania zakwestionował i na podstawie jakich dowodów. Oskarżony nie potrzebował adwokata do recenzowania języka swoich publikacji. Potrzebował obrońcy, który oddzieli komentarz od faktów, przeanalizuje materiał źródłowy i wykorzysta dostępne możliwości procesowe. Fotografowanie akt nie zastępuje wniosku dowodowego, a zapewnienie o obejrzeniu filmów nie jest jeszcze rezultatem profesjonalnej obrony. Na szczególną uwagę zasługuje również dokumentacja wniosków dziennikarskich kierowanych od 2020 roku do sędziów i prokuratorów okręgu koszalińskiego. Pomimo wielokrotnego ponawiania wystąpień redakcja do chwili obecnej nie otrzymała od ich adresatów odpowiedzi. Wnioski znajdują się w aktach sprawy II K 14/25, w tym wystąpienie skierowane do SSR Marcina Zielińskiego, obecnego przewodniczącego składu orzekającego. Także ten materiał wymagał analizy pod kątem znaczenia dla prowadzonej obrony. Milczenie adresatów nie przesądza prawdziwości zarzutów, ale nie uzasadnia również ich odrzucenia bez zbadania przedstawionych źródeł. Nie mniej osobliwie wygląda kolejny wątek. Filip Sztukiel domaga się usunięcia dotyczących go publikacji, powołując się na ochronę dóbr osobistych. Pomimo wielokrotnych wezwań nie przedstawił precyzyjnego wskazania kwestionowanych artykułów, ich fragmentów i zarzucanych naruszeń. Ponowił również żądania dotyczące własnego wizerunku, chociaż wcześniej otrzymał informację oraz dokument potwierdzający usunięcie jego rozpoznawalnej fotografii z przedmiotowej publikacji. Powstaje więc sytuacja, w której adwokat stanowczo domaga się ochrony swojej reputacji zawodowej, a jednocześnie nie udziela oczekiwanych wyjaśnień dotyczących rezultatów wykonywanej obrony. Żądania wobec byłego klienta są zdecydowane. Odpowiedzi na pytania o własną pracę – nadal niewystarczające. W tych okolicznościach wyznaczenie adwokata Jacka Winnickiego nie kończy problemu. Sąd może postanowieniem zmienić nazwisko obrońcy, ale nie jest w stanie tym samym dokumentem przywrócić oskarżonemu utraconego zaufania. To musi zostać odbudowane przez wiedzę, niezależność, rzeczywiste zaangażowanie i konkretne działania procesowe. Winnicki nie rozpoczął jeszcze roboczej współpracy z Krzyształowskim. Nie ma więc podstaw do przypisywania mu zaniedbań poprzedników. Musi jednak wiedzieć, że przejmuje sprawę człowieka, który przez lata wielokrotnie doświadczał rozczarowania sposobem wykonywania obrony z urzędu i nie zamierza po raz kolejny bezczynnie przyglądać się powtarzaniu tego schematu. Nowy adwokat powinien poznać nie tylko aktualne akta, ale również historię wcześniejszych sporów o jakość pomocy prawnej. Opublikowane nagrania dotyczące Cezarego Skrzypczaka, Grzegorza Misiakowskiego, Bogusława Radzickiego, Anny Błaszczyk-Miężalskiej i innych prawników dokumentują źródła dzisiejszego kryzysu zaufania. Nie można oczekiwać, że oskarżony wymaże z pamięci wieloletnie doświadczenia tylko dlatego, że sąd po raz kolejny wskazał mu nowego przedstawiciela zawodu zaufania publicznego. Jacek Winnicki otrzymuje szansę przerwania tej historii. Powinien jednak od początku wiedzieć, że jego ewentualna bierność, ignorowanie istotnych dowodów, lekceważenie wniosków procesowych czy zastępowanie rzeczywistej obrony ogólnikowymi deklaracjami również zostaną udokumentowane i poddane publicznej ocenie. Krytyka zawodowa oparta na dokumentach, nagraniach i rzeczywistych działaniach nie jest przywilejem przyznawanym przez adwokata, lecz elementem społecznej kontroli wykonywania zawodu zaufania publicznego. Trzeci obrońca nie może oznaczać trzeciego powtórzenia tej samej historii, w której oskarżony dostarcza dowody, domaga się ich analizy, a następnie pozostaje z pytaniem, co właściwie zrobił dla niego prawnik. Bo adwokat z urzędu nie jest dekoracją sali rozpraw, a prawo do obrony nie może sprowadzać się do sądowego rytuału wymiany nazwisk. Toga nie zastąpi wiedzy, obecność nie zastąpi inicjatywy procesowej, a zawodowy tytuł nie daje immunitetu od odpowiedzialności za własne działania i zaniechania. Pytanie pozostaje otwarte: czy adwokat Jacek Winnicki przerwie wieloletni schemat, czy sprawa II K 14/25 doczeka się kolejnego rozdziału prasowej dokumentacji problemów z obroną z urzędu? Odpowiedź przyniosą nie deklaracje, lecz konkretne czynności podejmowane w interesie Rafała Krzyształowskiego.

Poniżej publikujemy pełną treść pisma Rafała Krzyształowskiego do adwokata Filipa Sztukiela z dnia 12 października 2026 r., zawierającego żądanie rozliczenia dotychczasowych czynności obrończych, przekazania dokumentacji adwokatowi Jackowi Winnickiemu oraz skonkretyzowania roszczeń dotyczących ochrony dóbr osobistych. Dokument zostanie również przedłożony Sądowi Rejonowemu w Szczecinku w sprawie II K 14/25.

---

Szczecinek, 11 października 2026 r.

Rafał Krzyształowski
ul. Wyszyńskiego 67/8
78-400 Szczecinek

Kancelaria Adwokacka
adw. Filip Sztukiel
ul. Parkowa 1/4
78-400 Szczecinek

Sygn. akt: II K 14/25

 

Dotyczy: nierozliczonych czynności obrończych, przekazania dokumentacji nowemu obrońcy oraz żądań ochrony nieokreślonych dóbr osobistych

Szanowny Panie Mecenasie,
w odpowiedzi na Pańską kolejną wiadomość stwierdzam, że ponownie zastąpił Pan rzeczowe wyjaśnienia wyliczeniem czynności, których wykonania nie kwestionowałem. Fotografowanie akt, odbycie spotkania i przedstawienie własnego poglądu na sprawę nie wyczerpują obowiązków obrońcy z urzędu. Nadal nie wyjaśnił Pan, jakie fakty ustalił, które zarzuty oskarżycielki prywatnej Marzeny Żak znalazły potwierdzenie w dowodach, które pozostały niewykazane oraz jakie działania procesowe podjął Pan w celu zapewnienia mi rzeczywistej obrony.
W wiadomości z dnia 6 lipca 2026 r. określił Pan znaczną część przekazanych materiałów jako „ocenne, insynuujące, pomawiające, a bardzo często również obraźliwe”, odmawiając procesowego wykorzystania większości nagrań. Obecnie zapewnia Pan, że przeanalizował całość dokumentacji. Skoro tak, proszę przedstawić wyniki tej analizy, a nie kolejne zapewnienia o słuszności własnego stanowiska.
Nie przekazałem Panu zbioru prywatnych przemyśleń, lecz wieloletnią dokumentację obejmującą rzeczywiste zdarzenia procesowe, dokumenty urzędowe, protokoły, korespondencję, publikacje prasowe i autentyczne nagrania filmowe. Materiały NCI „Barwy Bezprawia” wskazują uczestników konkretnych wydarzeń i udostępniają źródła pozwalające zweryfikować przedstawione fakty. Szczególne znaczenie mają filmy znajdujące się w aktach sprawy II K 14/25, dokumentujące wypowiedzi, zachowania i przebieg czynności procesowych, które można skonfrontować z protokołami, zeznaniami oraz pozostałym materiałem dowodowym.
Żaden sumienny, niezależny i przestrzegający zasad etyki zawodowej adwokat nie powinien przejść obojętnie obok takiego arsenału dowodowego. Tymczasem dla Pana właśnie ta część dokumentacji stała się praktycznie przezroczysta. Potrafił Pan zdecydowanie oceniać język publikacji, lecz nie przedstawił równie stanowczej i rzeczowej analizy zarejestrowanych zdarzeń. Pańskim zadaniem nie było recenzowanie publicystyki własnego klienta, ale oddzielenie komentarza od faktów oraz ustalenie możliwości wykorzystania zgromadzonych dowodów, w szczególności w kontekście art. 213 k.k.
Przypominam, że 31 lipca 2025 r., podczas pikiety zorganizowanej przed Sądem Rejonowym w Szczecinku, złożyłem do akt sprawy II K 14/25 dokumentację obejmującą 81 publikacji NCI „Barwy Bezprawia” oraz 55 filmów dokumentalnych zapisanych na płytach DVD. Materiały przedstawiają wieloletnią historię działalności przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, Policji, adwokatury i biegłych sądowych. Dokumentacja ta była następnie systematycznie uzupełniana.
Cała pikieta została również sfilmowana, a nagrania jej przebiegu, utrwalone na dwóch odrębnych płytach DVD, wraz z późniejszymi publikacjami opisującymi wydarzenie, przekazano sądowi jako załączniki do wniosku o włączenie ich do materiału dowodowego sprawy II K 14/25.
Już w 2020 roku do wszystkich czynnych zawodowo sędziów wszystkich instancji i wydziałów okręgu koszalińskiego oraz miejscowych prokuratorów skierowano imienne wnioski dziennikarskie, wzywające do zweryfikowania udokumentowanych faktów, wskazania informacji nieprawdziwych i przedstawienia dowodów przeciwnych. Pomimo wielokrotnego ponawiania tych wystąpień do chwili obecnej żaden z adresatów nie udzielił odpowiedzi. Wnioski te znajdują się w aktach sprawy II K 14/25, łącznie z wystąpieniem skierowanym do SSR Marcina Zielińskiego, obecnego przewodniczącego składu orzekającego.
Miał Pan dostęp do tej dokumentacji, a mimo to zakwalifikował znaczną część materiału jako insynuacje i pomówienia. Oczekuję wskazania, które fakty Pan zakwestionował, na podstawie jakich dowodów oraz jakie znaczenie procesowe przypisał wieloletniemu milczeniu adresatów, w tym sędziego rozpoznającego moją sprawę. Brak odpowiedzi nie przesądza o odpowiedzialności karnej tych osób, ale nie uprawnia również obrońcy do przekreślenia wartości materiału bez jego rzeczowej weryfikacji.
Szczególnego znaczenia nabiera przy tym pominięty przez Pana fragment własnej drogi zawodowej. Z urzędowej odpowiedzi Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 24 sierpnia 2026 r., sygn. OA01.0123.29.2026, wynika, że od 1 do 29 września 2000 r. odbywał Pan praktykę studencką w Wydziale Cywilnym tego sądu pod nadzorem sędzi Katarzyny Mazurkiewicz, a następnie, w ramach aplikacji sądowej, praktykował we wszystkich jego wydziałach. Dokumentacja wymienia również sędziów Leszka Miazka, Ewę Zielińską, Roberta Wyroślaka, Ireneusza Górę, Joannę Chmarę i Marię Likszo-Jańczak jako osoby nadzorujące poszczególne etapy Pańskich praktyk, podczas których wykonywał Pan czynności sekretarza sądowego oraz przygotowywał projekty orzeczeń i uzasadnień.
Wśród osób, pod których nadzorem zdobywał Pan doświadczenie zawodowe, znajdują się sędziowie opisani na „Czarnej liście Temidy” NCI „Barwy Bezprawia”, w tym Katarzyna Mazurkiewicz i Joanna Chmara. Ich działalności poświęcono liczne publikacje dokumentujące zarzucane naruszenia prawa i nieprawidłowości procesowe, których wyjaśnienia od lat domagam się przed właściwymi organami.
Sam fakt odbywania aplikacji sądowej nie stanowi przedmiotu zarzutu. Wyjaśnienia wymaga jednak wyznaczenie Pana do obrony osoby od niemal trzech dekad dokumentującej działalność tego samego środowiska, zwłaszcza wobec wcześniej sygnalizowanych przeszkód wynikających również z naszych relacji procesowych związanych ze sprawą II Kp 203/15. Odpowiedź, że o wyznaczeniu decydowała lista prowadzona przez sąd, nie wyjaśnia tych okoliczności.
Zasadniczą kwestią pozostaje jednak rzeczywisty dorobek procesowy dwóch dotychczasowych obrońców. Postanowieniem z dnia 15 września 2026 r. został Pan zwolniony z obowiązków mojego obrońcy z urzędu, a do dalszego prowadzenia sprawy wyznaczono adwokata Jacka Winnickiego. Nowy obrońca powinien wiedzieć, jaki stan postępowania i materiału dowodowego zastał Pan po radcy prawnej Anecie Bardydze-Szałek, jakie możliwości procesowe były wówczas dostępne, co wykonał Pan samodzielnie oraz które zagadnienia wymagają dalszego opracowania.
W tym kontekście szczególnie niezrozumiałe pozostaje Pańskie stwierdzenie: „Nie zauważyłem przy tym, aby jej działania zmieniły w sposób negatywny Pana sytuację procesową”.
Proszę wskazać, na podstawie jakich czynności i dokumentów sformułował Pan taką ocenę. W ostatnim protokole rozprawy z udziałem radcy prawnej Anety Bardygi-Szałek nie znajduję żadnej istotnej, samodzielnej inicjatywy dowodowej ani procesowej zmierzającej do zakwestionowania oskarżenia, przeprowadzenia wskazanych przeze mnie dowodów czy przeciwdziałania ograniczeniom prawa do obrony. Jeżeli dostrzegł Pan takie działania, proszę podać ich daty, treść, podstawy procesowe i rezultaty, wskazując odpowiednie fragmenty protokołów lub pisma znajdujące się w aktach.
Bierna obecność na sali rozpraw nie staje się profesjonalną obroną tylko dlatego, że wykonuje ją osoba posiadająca uprawnienia zawodowe. Proszę zatem określić, jakie dowody poprzednia obrończyni zgłosiła z własnej inicjatywy, jakie sprzeczności ujawniła, którym rozstrzygnięciom się sprzeciwiła i jakie działania podjęła w celu ochrony moich interesów procesowych. Jeżeli takich czynności nie było, oczekuję jednoznacznego stwierdzenia tego faktu.
W odniesieniu do Pańskiej własnej pracy domagam się przedstawienia jej wymiernych rezultatów: sporządzonych pism, zgłoszonych lub popartych wniosków dowodowych, zajętych stanowisk, zakwestionowanych rozstrzygnięć oraz ustaleń wynikających z analizy dokumentów i nagrań. Proszę również wskazać, które twierdzenia Marzeny Żak uznał Pan za potwierdzone, które za niewykazane, jakie rozbieżności ujawnił pomiędzy jej zeznaniami, prywatnym aktem oskarżenia a materiałem źródłowym oraz dlaczego zrezygnował Pan z określonych kierunków obrony.
Każda wykonana czynność powinna być możliwa do zweryfikowania przez wskazanie daty, pisma, protokołu, postanowienia albo innego dokumentu. Nie interesuje mnie liczba wykonanych fotografii, długość spotkań ani zapewnienia o kompleksowej analizie. Oczekuję ustalenia, jaki samodzielny wkład zawodowy wniósł Pan do sprawy i jakie jego rezultaty pozostawia swojemu następcy.
Nie żądam wykonywania nowych czynności obrończych po zakończeniu pełnienia tej funkcji. Domagam się przedstawienia wyników pracy, którą – według Pańskich własnych zapewnień – już Pan wykonał.
Wzywam Pana również do niezwłocznego przekazania nowemu obrońcy wszystkich otrzymanych ode mnie publikacji, dokumentów, nagrań oraz nośników danych związanych ze sprawą II K 14/25. Szczególne znaczenie ma przekazana Panu 23 czerwca 2026 r. płyta DVD zawierająca 19 wyselekcjonowanych filmów dokumentalnych, przedstawiających działalność wcześniejszych obrońców z urzędu, przebieg postępowań sądowych, udokumentowane nieprawidłowości procesowe oraz zdarzenia związane z oskarżycielką prywatną Marzeną Żak.
Dla jednoznacznej identyfikacji materiałów wymieniam wszystkie tytuły, zamieszczając odsyłacze do nagrań lub publikacji źródłowych:

1. Zwyrodnialstwa togowych zbrodniarzy i perfidia adwokata Anny Błaszczyk Miężalskiej.

2. Togowy olewator z urzędu – rozmowa Rafała Krzyształowskiego z adwokatem Cezarym Skrzypczakiem.

3. Rozprawa karna – upadek sędziego Krzysztofa Koczenasza i adwokata Cezarego Skrzypczaka.

4. Brawurowa szacherka Sądu Okręgowego w Koszalinie.

5. Niebezpieczna dyplomatka – fobie adwokata Tomasza Musiała.

6. Adwokat Tadeusz Tyka to oszust, kłamca i złodziej.

7. Perfidne draństwa adwokata Marka Klocka i sędzi Emilii Błażewicz.

8. Pierwsza rozmowa Rafała Krzyształowskiego z pseudo adwokatem Grzegorzem Misiakowskim.

9. Drugi kontakt Rafała Krzyształowskiego z pseudo adwokatem Grzegorzem Misiakowskim.

10. Adwokat z urzędu Bogusław Radzicki znieważa kobietę i Rafała Krzyształowskiego.

11. Skorumpowani bezkarni – mafia sądowa okręgu Koszalina.

12. Lincz sądowy w Wałczu – część 1.

13. Lincz sądowy w Wałczu – część 2.

14. Procedura karna po polsku. Sędzia Emilia Błażewicz kontra adwokat Artur Kotynia.

15. Odniesienie adwokata Artura Kotyni do skandalicznego wyroku Klaudii Juraszczyk-Dudy.

16. Wendetta koszalińskiej Cosa Nostry – zbrodnie Temidy, część 1.

17. Wyczyny psychiatry Marzeny Żak – kontynuacja procederu przestępczego.

18. Telefon rozwścieczonego psychiatry Marzeny Żak do dziennikarza śledczego Rafała Krzyształowskiego.

19. NIK obnażył gehennę pacjentów w złotowskiej psychuszce, gigantyczne nadużycia i nieprawidłowości.

Powyższe tytuły stanowią integralną część niniejszego pisma, a nie odrębny załącznik. Nie przekazuję Panu ponownie żadnych płyt ani publikacji. Wskazuję dokumentację, którą już Pan otrzymał i którą powinien udostępnić nowemu obrońcy.
Niniejszym upoważniam Pana do bezpośredniego przekazania adwokatowi Jackowi Winnickiemu wszystkich posiadanych materiałów otrzymanych ode mnie w związku z wykonywaniem obrony. Przypominam o obowiązku niezwłocznego wydania klientowi dokumentów, wynikającym z § 53 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. Proszę o pisemne potwierdzenie przekazania materiałów, obejmujące datę, ich oznaczenie, liczbę nośników oraz ewentualne braki. W przypadku nieposiadania określonych dokumentów lub nagrań oczekuję wskazania, kiedy i komu zostały wydane.
Przekazanie dokumentacji powinno zostać połączone z przedstawieniem wyników Pańskiej dotychczasowej pracy, aby adwokat Jacek Winnicki mógł ustalić, co rzeczywiście zostało wykonane, jakie dowody już zweryfikowano oraz jakie czynności procesowe wymagają niezwłocznego podjęcia. Chodzi o zachowanie ciągłości obrony, a nie rozpoczynanie po raz trzeci tej samej pracy od fotografowania akt i ogólnych rozmów o strategii procesowej.
Odnosząc się do ponowionego przez Pana wezwania do usunięcia publikacji NCI „Barwy Bezprawia”, przypominam, że w odpowiedzi z dnia 7 sierpnia 2026 r. oraz piśmie z dnia 19 września 2026 r. domagałem się wskazania konkretnych artykułów, adresów internetowych, fotografii, grafik i fragmentów tekstów, które miałyby naruszać Pańskie dobra osobiste.
Pomimo tych wystąpień nie otrzymałem informacji pozwalających przyporządkować zarzuty do poszczególnych materiałów. Wymienienie w piśmie z dnia 6 sierpnia 2026 r. wizerunku, czci, dobrego imienia, godności osobistej i renomy zawodowej nie wyjaśnia, które wypowiedzi uważa Pan za bezprawne ani na czym polega zarzucane naruszenie.
Co istotne, redakcja NCI „Barwy Bezprawia” usunęła już Pańską rozpoznawalną fotografię z przedmiotowego artykułu, zastępując ją grafiką symboliczną. O dokonanej zmianie poinformowałem Pana 19 września 2026 r., dołączając wydruk pierwszej strony aktualnej wersji publikacji. Mimo otrzymania tego dokumentu ponawia Pan żądanie usunięcia wizerunku, całkowicie pomijając fakt wykonania tej czynności. Jeżeli kwestionuje Pan inne fotografie lub fragmenty tekstów, proszę je jednoznacznie zidentyfikować i przedstawić podstawy swoich zastrzeżeń.
Usunięcie fotografii nie oznacza przyznania, że jej wcześniejsze wykorzystanie było bezprawne, ani rezygnacji z publikowania informacji dotyczących Pańskiej działalności zawodowej. Art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego zapewniają ochronę dóbr osobistych, ale nie ustanawiają generalnego zakazu krytyki adwokata. Odrębnej ocenie podlega rozpowszechnianie wizerunku na podstawie art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Nie zaakceptuję żądania usunięcia wszystkich materiałów dotyczących Pańskiej osoby bez wskazania konkretnych treści, zarzucanych naruszeń oraz podstaw faktycznych i prawnych poszczególnych roszczeń.
Oczekuję od Pana trzech konkretnych rezultatów: przekazania adwokatowi Jackowi Winnickiemu otrzymanej dokumentacji wraz z potwierdzeniem jej odbioru, przedstawienia możliwego do zweryfikowania bilansu czynności obrończych oraz skonkretyzowania roszczeń dotyczących dóbr osobistych. Proszę o wykonanie tych czynności i udzielenie pisemnej odpowiedzi w terminie siedmiu dni od otrzymania niniejszego pisma.
Przekazanie materiałów wraz z rzetelnym rozliczeniem dotychczasowej obrony stanowi dla mnie warunek brzegowy odbudowania zaufania do trzeciego już obrońcy wyznaczonego przez ten sam Sąd Rejonowy w Szczecinku. Radca prawna Aneta Bardyga-Szałek nie wykazała inicjatywy procesowej odpowiadającej potrzebom sprawy, natomiast Pan, pomimo wielokrotnych zapewnień o kompleksowej analizie, nadal nie przedstawił jej wymiernych rezultatów. Jeżeli dokumentacja procesowa przeczy tej ocenie, proszę wskazać odpowiednie źródła.
Nie zamierzam po raz trzeci akceptować obrony, w której aktywność zawodowa ogranicza się do formalnej obecności, fotografowania dokumentów i wygłaszania ogólnych opinii, podczas gdy zasadnicze dowody pozostają niewykorzystane. Każdy kolejny obrońca powinien mieć świadomość, że jego obowiązkiem jest realne działanie w interesie oskarżonego, a nie pozorowanie zaangażowania przy jednoczesnym ignorowaniu zgromadzonego materiału.
Jest to również jednoznaczny sygnał dla adwokata Jacka Winnickiego: nie zamierzam udzielać trzeciemu obrońcy z urzędu taryfy ulgowej tylko dlatego, że został wyznaczony postanowieniem tego samego sądu. Jeżeli także on powieli praktykę biernej obrony, pomijania istotnych dowodów, lekceważenia uzasadnionych wniosków procesowych lub zastępowania rzeczywistej pracy deklaracjami o rzekomej analizie sprawy, jego konkretne działania i zaniechania zostaną udokumentowane, przedstawione opinii publicznej i poddane równie stanowczej krytyce na łamach NCI „Barwy Bezprawia”.
Nie będzie żadnego parasola ochronnego ani dla trzeciego, ani dla kolejnego obrońcy, który pomyli wykonywanie zawodu z biernym uczestniczeniem w procesie. Zawód zaufania publicznego nie zapewnia nietykalności wobec prasowej kontroli sposobu wykonywania obowiązków. Każda ujawniona nieprawidłowość, potwierdzona dokumentami, korespondencją lub protokołami rozpraw, może stać się przedmiotem odrębnej publikacji, wskazującej nazwisko odpowiedzialnego prawnika, przebieg zdarzeń i ich skutki dla mojego prawa do obrony.
Nie uprzedzam z góry oceny pracy adwokata Jacka Winnickiego. Oczekuję jednak, że wyciągnie on wnioski z dotychczasowych doświadczeń i zrozumie, iż trzecie wyznaczenie obrońcy nie może oznaczać trzeciego powtórzenia tej samej historii: bierności, przemilczania dowodów i pozostawiania oskarżonego bez skutecznej inicjatywy procesowej.
Nie oczekuję kolejnego wykładu o różnicy naszych poglądów. Oczekuję ustalenia, co rzeczywiście zostało zrobione w mojej obronie, jakie rezultaty przyniosła Pańska praca i co pozostaje do wykonania przez adwokata Jacka Winnickiego.
Niniejsze pismo zostanie opublikowane w NCI „Barwy Bezprawia” oraz przedłożone Sądowi Rejonowemu w Szczecinku jako dokument dotyczący wykonywania obrony z urzędu, zgłaszanych zastrzeżeń oraz działań podejmowanych w celu zapewnienia ciągłości obrony w sprawie II K 14/25.

Rafał Krzyształowski

Kronika spraw Rafała Krzyształowskiego

1. Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Rafał Krzyształowski i „gra w pomidora” przez sędziów i prokuratorów ze Szczecinka i okolic

2. Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Prezes Sądu Rejonowego w Szczecinku Leszek Miazek nie jest w stanie logicznie zrozumieć nie tylko tekstu?

3. Publikacja z dnia 15 sierpnia 2013 r.: Szczecinek, Szczecin, Koszalin, cała Polska – zniszczyć firmę, człowieka czy rodzinę to takie proste dla skorumpowanych organów władzy. Skazany bez winy Rafał Krzyształowski

4. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Czy Sędzia Piotr Boguszewski ze skorumpowanego Sądu Rejonowego w Wałczu będzie miał odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i odwzorować niezwykłą postawę Sędziego Marcina Myszki?. Uniewinnić ofiarę wieloletniego togowo-policyjno-psychiatrycznego bandytyzmu

5. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Typowy sądowy dzień w typowym polskim skorumpowanym sądzie przy udziale niekompetentnych urzędników sądowych. Dzień z życia poszkodowanego Rafała. 19 sierpnia 2013

6. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Rafał Krzyształowski na pewno nie podda się w walce o swoje prawa. ( Artykuł NCI „Afery Prawa” z dnia 28.06. 2009r.

7. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Drugi list otwarty do Prokuratora Generalnego Andrzeja Czumy – Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego i policyjnego bandytyzmu

8. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Znowu wybija szambo w Sądzie Okręgowym w Koszalinie i Sądzie Rejonowym w Wałczu

9. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Policyjny terror i niekompetentny Komendant Policji w Szczecinku Józef Hatała

10. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Togowa dintojra – za napisanie prawdy o barbarzyńskim rozstrzygnięciu procesowym sędzi Joanny Chmary z Sądu Rejonowego w Szczecinku, celebrowana po zbójecku przez prokuratora Beatę Szefler z Prokuratury Rejonowej w Koszalinie.

11. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – Perfidne przekręty sędziego Joanny Chmary i prokuratora Janusza Bugaja

12. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz– Łajdactwa procesowe sędziego Krzysztofa Koczenasza i jego wspólnika adwokata Cezarego Skrzypczaka – psychuszka dla urojonego oskarżonego zamiast uczciwego procesu karnego

13. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Koszalin – na sądowym folwarku SSO Mariana Wawrzynkowskiego, SSR Marcina Wawrzynkowskiego, SSR Agaty Marszałek i reszty togowych szwindlerów szaleje chora psychicznie Temida w kominiarce

14. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz – Wniosek do Prezesa Sądu Rejonowego Małgorzaty Dering-Suskiej o nadzór nad postępowaniem o sygnaturze akt IIK 174/08, ustalenia i udzielenie wiążącej odpowiedzi

15. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Sąd Najwyższy Rzeczypospolitej Polskiej w roli „Poncjusza Piłata”

16. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Skazany „ustawami” na pastwę togowych przestępców z okręgu Koszalina

17. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz – niezawisły sędzia Marcin Myszka wygnany na banicji a SR Piotr Boguszewski los cuchnącej sprawy karnej przekazuje do decyzji SN

18. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – dewiacje prawnicze sędziego Katarzyny Brambor-Kwiatkowskiej i adwokata Tadeusza Tyki. Rafał Krzyształowski

19. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Boże, chroń nas przed pseudo usługami szczecineckich adwokatów z urzędu, Grzegorza Misiakowskiego, Mirosława Wacławskiego, Tomasza Musiała i innych nieetycznych „prawników” z koszalińskiego układu

20. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wałcz. List otwarty oskarżonego Rafała Krzyształowskiego do adwokata z urzędu Bogusława Radzickiego

21. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Przyzwolenie Rzecznika Praw Obywatelskich i Prezesa Sądu Rejonowego w Wałczu, Małgorzaty Dering – Suskiej na gwałcenie prawa i konstytucji przez togowo – policyjno – psychiatryczną mafię – koszalińską Cosa Nostrę

22. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Wniosek Rafała Krzyształowskiego do Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zarzutów wobec sędziów okręgu koszalińskiego i przekazanie sprawy do rozpoznania równorzędnemu sądowi w Pile, Poznaniu lub Bydgoszczy

23. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Szczecinek – W tyglu sądowego bezprawia – sprawa Rafała Krzyształowskiego

24. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: W koszalińskim „togostanie” ciągle obowiązuje stalinowski porządek prawny – prawo na telefon

25. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: List otwarty Rafała Krzyształowskiego do wszystkich władz RP oraz całego społeczeństwa w sprawie naruszenia przez lokalną władzę jego konstytucyjnych praw i całkowitego pozbawienia ochrony prawnej

26. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: List otwarty Rafała Krzyształowskiego do siódmego obrońcy z urzędu – adwokata Mateusz Nowaczyka

27. Publikacja z dnia 19 sierpnia 2013 r.: Prawo czy sądowe bestialstwo?.. Grypsujący paragrafami skazali Rafała Krzyształowskiego na zły dotyk biegłego lekarza sądowego, psychiatry Władysława Sterny z psychuszki w Gorzowie Wielkopolskim

28. Publikacja z dnia 14 listopada 2013 r.: Prześladowanie przez funkcjonariuszy Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia”. Rafała Krzyształowskiego

29. Publikacja z dnia 17 grudnia 2013 r.: Zawiadomienie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o możliwości popełnienia kolejnych przestępstw przez herszta skorumpowanej KPP w Szczecinku Józefa Hatała i jego podwładnych

30. Publikacja z dnia 28 grudnia 2013 r.: Twarde dowody matactw procesowych, obecność obserwatorów i włączona kamera – powodem ucieczki z sali rozpraw składu orzekającego togowych szubrawców

31. Publikacja z dnia 8 marca 2014 r.: Koszaliński „UKŁAD ZAMKNIĘTY” przeprowadza szarżę na senatorski stołek – kandydatem na senatora herszt Prokuratury Okręgowej w Koszalinie, Jerzy Ożóg

32. Publikacja z dnia 23 lipca 2014 r.: Wałcz, 28.03.2014 r. – Lincz sądowy na niepokornym Redaktorze Naczelnym NCI „Barwy Bezprawia” w wykonaniu SSR Piotra Boguszewskiego, prokuratora Michała Radzika z współudziałem „obrony”.

33. Publikacja z dnia 5 listopada 2014 r.: Zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości o kolejnym fałszywym oskarżeniu Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szajkę policyjną podinspektora Jacka Procia, bezpodstawnym skazaniu zaocznym wyrokiem nakazowym przez SSR Katarzynę Sikorską, zastosowaniu represji psychiatrycznej przez SSR Emilię Błażewicz, oraz karygodnych zachowaniach adwokata z urzędu Marka Klocka.

34. Publikacja z dnia 9 grudnia 2014 r.: Idiotyczna odpowiedź adwokata oszusta Marka Klocka na udokumentowane zarzuty zmowy przestępczej, budzi poważne wątpliwości dotyczące jego poczytalności

35. Publikacja z dnia 19 grudnia 2014 r.: Chwila prawdy dla Sądu Najwyższego… Kasacja przestępczego wyroku karnego uprawomocnionego przez sędziów szwindlerów z Sądu Okręgowego w Koszalinie podlegających wyłączeniu. Sławomira Przykuckiego, Marka Mazura i Renatę Rzepecką – Gawrysiak

36. Publikacja z dnia 27 grudnia 2014 r.: Dwa i pół miesiąca kryminału dla Redaktora NCI Barwy Bezprawia zapowiedział kurator sądowy Łukasz Storch, za odmowę zrealizowania przestępczego wyroku o sygn. akt II K 174/08, wyprodukowanego w skorumpowanym Sądzie Rejonowym w Wałczu

37. Publikacja z dnia 18 stycznia 2015 r.: Petycja w sprawie wieloletniego bandytyzmu mafii sądowej okręgu Koszalina do RPO Ireny Lipowicz, Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta, Ministra sprawiedliwości Cezarego Grabarczyka, Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego oraz Prezesa Rady Ministrów Ewy Kopacz: o zbadanie publicznych zarzutów Rafała Krzyształowskiego i poparcie kasacji przestępczego wyroku Sądu Rejonowego w Wałczu o sygn. akt II K 174/08

38. Publikacja z dnia 28 stycznia 2015 r.: Zażalenie adwokata Artura Kotyni na nielegalne, bezzasadne i nieprawidłowe zatrzymanie Rafała i Mariusza Krzyształowskich przez szczecineckich policjantów, zlecone przez sędzię‑przestępcę Emilię Błażewicz z Sądu Rejonowego w Wałczu

39. Publikacja z dnia 16 marca 2015 r.: Kompromitacja Prokuratury Generalnej…. przekazała petycję dotyczącą rozlicznych przestępstw koszalińskiej mafii sądowej do rozpoznania skorumpowanej Prokuraturze Okręgowej w Koszalinie – poplecznika…

40. Publikacja z dnia 20 maja 2015 r.: Mafia sądowa okręgu Koszalina nie będzie sędzią we własnej sprawie. Zarzuty Pokrzywdzonych zostaną zweryfikowane przez Prokuraturę Rejonową w Gorzowie Wielkopolskim – relacja ze spotkania Rafała Krzyształowskiego z Jerzym Ożogiem, szefem skorumpowanej Prokuratury Okręgowej w Koszalinie.

41. Publikacja z dnia 1 września 2015 r.: Niezależny adwokat Artur Kotynia obnażył przestępstwa SSR Klaudii Juraszczyk-Dudy, SSR Krzysztofa Koczenasza, SSR Emilii Błażewicz oraz szczecineckiej policji, popełnione z premedytacją na szkodę Rafała i Mariusza Krzyształowskich.

42. Publikacja z dnia 14 grudnia 2015 r.: Dosadna „Kasacja” adwokata Artura Kotyni – wymowna riposta na przestępczy wyrok SSR Klaudii Juraszczyk-Dudy, zaklepany instrumentalnie przez notorycznych szwindlerów: SSO Sławomira Przykuckiego, SSO Marka Mazura i SSO Renatę Rzepecką-Gawrysiak.

43. Publikacja z dnia 28 grudnia 2015 r.: W dniu 25.11.2015 r. sędzia Emilia Błażewicz z premedytacją ukręciła łeb cuchnącej sprawie o sygn. akt II W 448/14, umarzając problematyczne postępowanie w oparciu o kodeks towarzyski togowo-policyjnej sitwy – spreparowany proces Rafała i Mariusza Krzyształowskich o wykroczenie.

44. Publikacja z dnia 16 lutego 2016 r.: Zażalenie na przestępcze postanowienie prokurator Marioli Sienkiewicz z Prokuratury Rejonowej w Gorzowie Wlkp., wydane w dniu 21.10.2015 r., pod sygn. akt 3 Ds. 84/15/Ś, o odmowie wszczęcia śledztwa przeciwko mafii sądowej okręgu Koszalina.

45. Publikacja z dnia 15 stycznia 2017 r.: Burzliwy przebieg tajnego posiedzenia togowego tyrana Grzegorza Polewiaka, sędziego skorumpowanego Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie zamiany kary Rafałowi Krzyształowskiemu, skazanemu bez winy przez lokalną mafię sądową

46. Publikacja z dnia 9 listopada 2018 r.: Twarde dowody zbrodni sądowo-prokuratorsko-policyjnych zostały przesłane do RPO Adama Bodnara, który w dniu 19.04.2018 r., podczas otwartego spotkania w szczecineckim „Zamku”, publicznie obiecał pokrzywdzonemu Rafałowi Krzyształowskiemu osobiście zapoznać się z jego sprawami.

47. Publikacja z dnia 28 listopada 2019 r.: Międzynarodowy list gończy, areszt tymczasowy i badania psychiatryczne to prognoza dla Redaktora Naczelnego „Barwy Bezprawia” za niestawianie się na bezpodstawne wezwania do policyjnej katowni w Szczecinku – tego należy się spodziewać od Sylwii Denis, dyspozycyjnej asesorki skorumpowanej Prokuratury Rejonowej w Wałczu, która na zlecenie nadzwyczajnej kasty z urzędu ściga niepokornego Rafała Krzyształowskiego za rzekomy czyn z art. 212 § 1 kk, ścigany z oskarżenia prywatnego.

48. Publikacja z dnia 4 grudnia 2019 r.: Kulisy kolejnej zuchwałej zbrodni sądowej, popełnionej z premedytacją na Rafale Krzyształowskim przez SSR Katarzynę Brambor-Kwiatkowską – po ciężkiej batalii z sabotażystką SSR Anną Pisarczyk oczyścił się z zarzutu i złożył zawiadomienie o popełnionym przestępstwie przez sierż. szt. Grażynę Stanilewicz z KPP w Szczecinku.

49. Publikacja z dnia 8 grudnia 2019 r.: Świeżo „upieczona” prokurator Anna Żabska, gwałcąc z premedytacją prawo, usiłowała pozbawić Mariusza Krzyształowskiego konstytucyjnej ochrony prawnej – pomimo twardych dowodów odmówiła wszczęcia dochodzenia przeciwko dłużniczce, która dopuściła się zuchwałego oszustwa na jego szkodę. Według niej czyn z art. 286 § 1 kk nie zawiera znamion czynu zabronionego, chociaż w istocie zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

50. Publikacja z dnia 19 lutego 2020 r.: Prokurator Iwona Zacharzewska z Prokuratury Rejonowej w Drawsku Pomorskim odmówiła ścigania policjantów za fałszywe oskarżenie Rafała Krzyształowskiego i doprowadzenie do bezpodstawnego skazania przez SSR Katarzynę Brambor-Kwiatkowską.

51. Publikacja z dnia 24 lutego 2020 r.: Asesor wałeckiej, skorumpowanej prokuratury Sylwia Denis z premedytacją gwałci prawo, łamie konstytucję i hańbi sprawowany urząd, stwarzając realne zagrożenie dla zdrowia i życia niepokornego Rafała Krzyształowskiego – ofiary wieloletniego sądowego, prokuratorskiego, policyjnego i psychiatrycznego bestialstwa.

52. Publikacja z dnia 15 lipca 2020 r.: Va Banque – Wieloetapowy list otwarty Rafała Krzyształowskiego do piątego adwokata z urzędu, Pauliny Och‑Węglowskiej, z prośbą o niezwłoczne podjęcie koniecznych działań prawnych w sprawie dotyczącej fałszywego oskarżenia przez SSR Katarzynę Brambor‑Kwiatkowską – sygn. akt Ds. 1189.2019 / PR Wałcz / dowody zbrodni sądowych…

53. Publikacja z dnia 21 lipca 2020 r.: Komunikat specjalny – Redakcja NCI „Barwy Bezprawia” żąda od lokalnego układu zamkniętego oraz Komendanta Straży Miejskiej w Szczecinku Grzegorza Grondysa, zweryfikowania faktów opisywanych łamach czasopisma przez Rafała Krzyształowskiego, ocenę upublicznionego materiału dowodowego, podjęcia stosownych działań w trybie art. 304 Kpk…

54. Publikacja z dnia 11 sierpnia 2020 r.: „Sędzia Emilia Błażewicz z wałeckiego skorumpowanego Sądu Rejonowego to „fenomen” orzeczniczy światowego formatu – jest w stanie wyprodukować pod tezę swoich kastowych pobratymców dowolne rozstrzygnięcie procesowe – wbrew dowodom, a nawet bez dowodów – dowiodła swojego geniuszu w sprawie Rafała i Mariusza Krzyształowskich o wykroczenie – szarżowała jak szalona…

55. Publikacja z dnia 10 września 2020 r.: Pani prokurator Barbaro Stolińska‑Filipczak – przyczyny nadesłania moich pism do wszystkich kołobrzeskich prokuratorów stanowią przesłanki art. 304 k.p.k. Te same pisma z załączoną dyskietką DVD otrzymało już ponad 900 prokuratorów i sędziów w całej Polsce, a otrzymają następni – może znajdzie się wśród nich jeden uczciwy, który będzie umiał się zachować.

56. Publikacja z dnia 4 listopada 2020 r.: Uporczywe działania przestępcze szczecineckiego prokuratora Anny Żabskiej na szkodę Rafała i Mariusza Krzyształowskich napiętnowane dwukrotnym uchyleniem jej haniebnych postanowień przez „sąd” oraz skargą Pokrzywdzonych na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym bez nieuzasadnionej zwłoki

57. Publikacja z dnia 23 listopada 2020 r.: Asesor wałeckiej prokuratury Sylwia Denis i nadkomisarz Dariusz Żaglewski z KPP w Szczecinku – marionetki sędziego‑przestępcy Katarzyny Brambor‑Kwiatkowskiej – fabrykowali zarzuty Rafałowi Krzyształowskiemu, doprowadzając do rozstroju zdrowia…

58. Publikacja z dnia 2 grudnia 2020 r.: Dyspozycyjna Marzena Żak, biegły lekarz sądowy psychiatra z wałeckiej psychuszki, dopuściła się kolejnego zuchwałego przestępstwa na szkodę Rafała Krzyształowskiego – pomówiła go w piśmie urzędowym, stanowiącym dowód w postępowaniu karnym, że był wobec niej wulgarny.

59. Publikacja z dnia 9 grudnia 2020 r.: Przekazanie arsenału dowodowego przez Rafała Krzyształowskiego ósmemu adwokatowi z urzędu Pawłowi Woronik, dokumentującego sędziowskie, prokuratorskie, policyjne i psychiatryczne zbrodnie, popełniane z premedytacją w okręgu koszalińskim od 1998 roku do chwili obecnej…

60. Publikacja z dnia 1 stycznia 2021 r.: Wniosek adwokata Pawła Woronik o wyłączenie sędziego Krzysztofa Koczenasza od rozpoznania zażalenia adwokata Zofii Stępniewskiej, na kuriozalne postanowienie asesora wałeckiej prokuratury Sylwii Denis – sprawa karna Rafała Krzyształowskiego…

61. Publikacja z dnia 25 stycznia 2021 r.: Oświadczenie Rafała Krzyształowskiego i jego syna w sprawie wezwania przez dyspozycyjnego policjanta Dariusza Żaglewskiego na przesłuchanie w charakterze świadków do Komendy Powiatowej Policji w Szczecinku.

62. Publikacja z dnia 4 kwietnia 2022 r.: Zbrodnie mafii sądowej i dwa oblicza adwokata Anny Błaszczyk‑Miężalskiej, obrońcy Rafała Krzyształowskiego

63. Publikacja z dnia 6 lutego 2023 r.: Omerta – herszt białogardzkiej prokuratury Jarosław Zając odmówił zweryfikowania upublicznionych dowodów licznych zbrodni sądowych i prokuratorskich popełnionych na szkodę Rafała Krzyształowskiego i jego syna.

64. Publikacja z dnia 15 lutego 2023 r.: Kronika zuchwałych machinacji w wykonaniu koszalińskich sędziów: Sławomira Przykuckiego, Renaty Rzepeckiej‑Gawrysiak, Rafała Podwińskiego, Sylwii Wróbel, Justyny Celińskiej i Waldemara Katzika. Wniosek o wyłączenie całego okręgu w sprawie Rafała Krzyształowskiego.

65. Publikacja z dnia 20 lipca 2023 r.: Lista nazwisk sędziów, prokuratorów, policjantów, adwokatów, psychiatrów i pracowników sądowych biorących czynny udział w 25 letnim zorganizowanym gnojeniu Rafała Krzyształowskiego i jego syna z opisem ról odegranych w tym bestialskim procederze przestępczym…

66. Publikacja z dnia 5 sierpnia 2023 r.: Kurtyna w górę! Rozboje procesowe poznańskich sędziów – Anny Judejko, Agnieszki Kędzierskiej i Jarosława Komorowskiego. Bezprawna interwencja policyjna i zaoczne ukaranie Rafała Krzyształowskiego grzywną 1000 zł za obnażenie prawdy.

67. Publikacja z dnia 17 września 2023 r.: Dosadne zażalenie adwokata Damiana Wiśniewskiego do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie bezprawnego ukarania Rafała Krzyształowskiego grzywną w wysokości 1000 zł przez sędziów Annę Judejko, Agnieszkę Kędzierską i Jarosława Komorowskiego.

68. Publikacja z dnia 25 marca 2024 r.: Apel 38 z 47 sędziów do Ministra Sprawiedliwości o dymisję Prezesa Sądu Rejonowego w Koszalinie Piotra Boguszewskiego – poważne zarzuty…

69. Publikacja z dnia 31 maja 2024 r.: Zawiadomienie Prezesów Sądu Rejonowego w Wejherowie o karygodnym traktowaniu Rafała Krzyształowskiego przez adwokata z urzędu Agnieszkę Bzoma‑Żebrowską z Gdyni, wraz z wnioskiem o zmianę terminu posiedzenia oraz wyznaczenie innego obrońcy

70. Publikacja z dnia 4 lipca 2024 r.: Wejherowo – sędzia Jarosława Deja zasądziła na rzecz adwokata z urzędu, Agnieszki Bzoma‑Żebrowskiej, kwotę 913,20 zł, podczas gdy innym obrońcom z urzędu za udział w posiedzeniach sądu wyższych instancji należało się jedynie 147,60 zł.

71. Publikacja z dnia 3 sierpnia 2024 r.: Wniosek dziennikarski Redakcji NCI Barwy Bezprawia do Wiceprezesa Sądu Rejonowego w Wejherowie, Grzegorza Kachela, o zweryfikowanie dowodów zbrodni przedstawicieli konstytucyjnych organów państwa, z uwzględnieniem dyspozycji art. 304 § 1 k.p.k.

72. Publikacja z dnia 20 lutego 2025 r.: Szok! Prokurator Ewa Dziadczyk ignoruje publicznie udokumentowane przestępstwa zwyrodnialców z kręgu towarzysko‑zawodowego, wytykając pokrzywdzonemu, że nagrania zostały sporządzone z ukrycia, bez ich zgody i wiedzy…

73. Publikacja z dnia 20 kwietnia 2025 r.: Beata Czebator‑Magulska, Grzegorz Kachel, Jarosława Deja, Agnieszka Bzoma‑Żebrowska, Jarosław Zając, Anna Judejko, Agnieszka Kędzierska, Jarosław Komorowski i Antoni Łuczak mają współudział w systemowych zbrodniach wobec Rafała i Mariusza Krzyształowskich.

74. Publikacja z dnia 7 lipca 2025 r.: Zorganizowany atak na redaktora „Barw Bezprawia”? Kuriozalny akt oskarżenia psychiatry Marzeny Żak w rękach mafii sądowej ze Szczecinka – fakty wskazują na kolejną ustawkę procesową według znanego przestępczego scenariusza i zasad odwróconego prawa.

75. Publikacja z dnia 19 lipca 2025 r.: Zaproszenie na pikietę – 28 lat milczenia państwa i zbrodni sądowych wobec rodziny Krzyształowskich. Początek zgromadzenia: 31 lipca 2025, godz. 10:00 – przed Sądem Rejonowym w Szczecinku.

76. Publikacja z dnia 25 sierpnia 2025 r.: Mafia sądowa w tyglu publicznej demaskacji – pikieta w Szczecinku ujawniła 27 lat gehenny Rafała i Mariusza Krzyształowskich oraz ich desperacką walkę o prawdę, sprawiedliwość i naprawienie wyrządzonego zła.

77. Publikacja z dnia 27 sierpnia 2025 r.: Szczecinecka asesor sądowa Małgorzata Bitner, która nie posiada nawet elementarnych umiejętności pisarskich i wiedzy prawniczej, już orzeka, nazywając się sądem – jej „genialne” postanowienie mówi wszystko.

78. Publikacja z dnia 28 marca 2026 r.: RAK WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI: JAK SYSTEM I RADCA PRAWNY ANETA BORDYGA-SZAŁEK NISZCZĄ PRAWO DO OBRONY RAFAŁA KRZYSZTAŁOWSKIEGO

79. Publikacja z dnia 8 kwietnia 2026 r.: OŚWIADCZENIE RAFAŁA I MARIUSZA KRZYSZTAŁOWSKICH – UPOWAŻNIENIE DLA MEDIÓW DO DZIAŁAŃ W ICH INTERESIE ORAZ PUBLICZNE OSKARŻENIE PAŃSTWA O 28 LAT SYSTEMOWEGO BEZPRAWIA

80. Publikacja z dnia 23 czerwca 2026 r.: Adwokat bez akt, utajniony proces w cieniu koszalińskiego układu i odmowa filmowania spotkania – Rafał Krzyształowski publicznie wzywa adwokata Filipa Sztukiela do podjęcia realnych działań w sprawie II K 14/25

81. Publikacja z dnia 11 października 2026 r.: FILIP SZTUKIEL – RAFAŁ KRZYSZTAŁOWSKI. OBRONA Z URZĘDU CZY SĄDOWY TEATR POZORÓW? TRZECI ADWOKAT WYZNACZONY, ZAUFANIE ZRUJNOWANE, A STARY SCHEMAT WCIĄŻ POWRACA!

Autor publikacji

Rafał Krzyształowski

Rafał Krzyształowski – dziennikarz, autor i redaktor NCI „Barwy Bezprawia”. Od ponad dekady prowadzi działalność prasową i interwencyjną, dokumentując sprawy dotyczące wymiaru sprawiedliwości, prokuratury, policji i administracji publicznej.

Profil autora i wszystkie publikacje